Η Χανιώτισσα πρωταθλήτρια τονίζει ότι είναι ευχαριστημένη από την επίδοση της, αν και ονειρευόταν, όπως λέει, ένα μετάλλιο σε αυτή τη διοργάνωση.
Η Κατζουράκη τονίζει ότι έχει θυσιάσει πολλά πράγματα μέχρι σήμερα στη ζωή της για να βρίσκεται σ’ αυτό το επίπεδο που είναι, ενώ σημειώνει πως η σκοποβολή είναι άθλημα που της αρέσει και της ταιριάζει.
Η πρωταθλήτρια της ΣΚΟΛΕΚ μιλά ακόμη για το σκοπευτήριο Χανίων, για τους Χανιώτες σκοποβόλους, τον προπονητή της, Γιώργο Σαλαβαντάκη, αλλά και τις σπουδές της στην Θεσσαλονίκη…
Εμμανουέλα, πώς ήταν για σένα η συμμετοχή σ’ ένα παγκόσμιο κύπελλο όπως αυτό στο Μπακού και πώς αισθάνεσαι για την 4η θέση που κατέλαβες στο σκιτ γυναικών;
Η 4η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο στο Μπακού είναι μια επιτυχία για εμένα, έκανα έναν πολύ καλό προκριματικό αγώνα και με έναν δύσκολο τελικό κατάφερα να φτάσω την 4η θέση. Πριν τον αγώνα ήμουν σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση, είμαι ικανοποιημένη με την 4η θέση, αλλά το μετάλλιο νιώθω λίγο ότι μου λείπει… Χάρηκα που πήρα πολύ θετικά μηνύματα από τον κόσμο. Τον ευχαριστώ παρά πολύ που με τα λόγια του με ανέβασε ενώ εκείνη την ώρα είχα μείνει λίγο με την πίκρα της 4ης θέσης.
Πόσες φορές έχεις λάβει μέρος σε παγκόσμιους αγώνες, γενικότερα σε διεθνείς διοργανώσεις και ποιες είναι οι εντυπώσεις σου μέχρι σήμερα;
Εχω λάβει μέρος σε ένα μόνο παγκόσμιο πρωτάθλημα και σε πέντε πανευρωπαϊκά. Εχω λάβει μέρος και σε αρκετές διοργανώσεις όπως στο Μπακού, που ήταν παγκόσμιο κύπελλο. Είναι πολύ σημαντική η συμμετοχή σε διεθνείς αγώνες. Θεωρώ πως η συναναστροφή με αθλητές υψηλού επιπέδου δίνει δυνατά κίνητρα και έμπνευση. Είναι πολύ όμορφο το ότι ανταλλάσουμε πληροφορίες και ιδέες που αφορούν τον χώρο και παρέχουμε ο ένας στον άλλο στήριξη, αλλά και υγιή ανταγωνισμό και μπορούμε να εξελισσόμαστε.
Αισθάνεσαι ότι είσαι τυχερή, διότι κάνεις το χόμπι σου και παράλληλα έχεις την ευκαιρία να ταξιδεύεις σε πολλά μέρη του κόσμου;
Θεωρώ 3-4 χρόνια τώρα έχει φύγει τελείως ο χαρακτηρισμός “χόμπι” από τη σκοποβολή για μένα… Εχω περάσει πολλές ώρες δουλειάς πάνω σε αυτή, έχω θυσιάσει πολλά πράγματα για να κάνω αυτό που κάνω σε τέτοιο επίπεδο. Η αλήθεια είναι ότι ταξιδεύω πολύ με τη σκοποβολή, δυστυχώς όμως το πρόγραμμα στα ταξίδια είναι πολύ απαιτητικό για να δούμε τα μέρη που επισκεπτόμαστε. Στο Μπακού σκεφτείτε, πηγαίναμε κάθε μέρα σκοπευτήριο 8 ή 9 το πρωί και μόνο μια φορά γυρίσαμε πριν τις 5 το απόγευμα στο ξενοδοχείο, όποτε καταλαβαίνετε ότι με τόση κούραση δεν έχουμε ιδιαίτερη ενέργεια να κάνουμε λίγο τουρισμό.
Η περίπτωσή σου αποδεικνύει πως τα Χανιά εκτός από καλούς άνδρες σκοποβόλους, αναδεικνύουν πλέον και γυναίκες! Είναι έτσι τα πράγματα; Θα πρέπει να κριθεί ως σπάνιο ότι μία γυναίκα ασχολείται με ένα τέτοιο άθλημα ή όχι;
Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχουμε πολλές γυναίκες που ασχολούνται με το άθλημα. Οταν ξεκίνησα, έριχναν άλλες δύο γυναίκες. Τώρα στην Εθνική στο σκιτ είμαι μόνο εγώ, αλλά είμαι χαρούμενη που έχουν ξεκινήσει να ρίχνουν κάποιες ακόμα. Εχουμε και δυο νεάνιδες οι οποίες ξεκίνησαν πέρσι, όποτε γενικά έχω ελπίδα να έχω λίγη γυναικεία παρέα στο εξωτερικό τα επόμενα χρόνια!
Προβάλλοντας τα μετάλλια που είχε κατακτήσει με τον Νίκο Φραντζεσκάκη στο παγκόσμιο του Περού.
Προσωπικά, πόσο σου ανεβάζει την αυτοπεποίθηση και την ψυχολογία να ασχολείσαι με ένα άθλημα όπως η σκοποβολή;
Στη σκοποβολή είναι πολύ σημαντικός παράγοντας η ψυχολογία. Ολοι όσοι ρίχνουν, λένε ότι είναι ένα αρκετά ψυχοφθόρο και έχει μεγάλη σημασία η λεπτομέρεια. Οπότε, όταν όλα πάνε καλά, σαν αθλητής ξέρεις ότι έχεις δημιουργήσει μια πολύ σωστή ισορροπία μέσα σου. Επειδή είναι πολύ δύσκολο να το καταφέρνεις αυτό συστηματικά, με τις διάφορες συνθήκες που επικρατούν και τις συναισθηματικές και σωματικές καταστάσεις που έχει σε κάθε γύρο ο αθλητής, έχω να πω ότι είναι εξαιρετικά ικανοποιητικό. Εχω δοκιμάσει ερασιτεχνικά πολλά αθλήματα και δραστηριότητες πριν τη σκοποβολή και μπορώ να πω ότι σαν και αυτό δεν συγκρίνεται τίποτα… Η ικανοποίηση όταν αποδίδει η δουλειά σου είναι πάντα τεράστια, αλλά είναι ένα παραπάνω όταν αφορά τόσο λεπτές ισορροπίες.
Αυτή τη στιγμή είσαι και φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη. Τι σπουδάζεις και γενικότερα τι στόχους κυνηγάς στη ζωή σου;
Παράλληλα με τη σκοποβολή έχω και τις σπουδές μου στη Φαρμακευτική στη Θεσσαλονίκη. Θα ήθελα να ασχοληθώ με την έρευνα στη θεραπεία κάποια στιγμή, αλλά καταλαβαίνω ότι το να κάνω και τα δυο μαζί είναι πρακτικά αδύνατο. Εχω προσπαθήσει πολλές φορές ν’ ασχολούμαι ταυτόχρονα και σε καλό επίπεδο και με τα ακαδημαϊκά μου και με τη σκοποβολή και έχω εμπεδώσει ότι δεν είναι εφαρμόσιμο αυτό το πρόγραμμα για πολύ καιρό. Πλέον αφιερώνω εναλλάξ ένα εξάμηνο κυρίως στη σκοποβολή, ένα στη σχολή.
Τι σημαίνει για σένα σκοποβολή και πόσα χρόνια ασχολείσαι με αυτό το άθλημα;
Εχω μάθει πλέον να έχω τη σκοποβολή καθημερινά στη ζωή μου, εντός και εκτός του σκοπευτηρίου. Είναι κάτι που με χαρακτηρίζει και εννοείται έχει διαμορφώσει και τη ζωή μου. Ξεκίνησα στα 14 μου, ρίχνω δηλαδή 7 χρόνια τώρα και ήταν κάτι που με ενθουσίασε από την αρχή. Αυτό που με κράτησε τόσα χρόνια είναι ότι συνεχίζει να με ενθουσιάζει σε κάθε δύσκολο στόχο, καθώς πάντα θα υπάρχουν νέες προκλήσεις στον αγώνα, είτε αυτοί είναι ο καιρός, είτε η ψυχολογία μου. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι μετά από τόσα χρόνια κάνω νέα λάθη, πάντα μου δίνεται περιθώριο να βελτιωθώ παραπάνω.
Με τον προπονητή της στην Εθνική ομάδα, Γιώργο Σαλαβαντάκη.
Ποια είναι η άποψή σου για τις εγκαταστάσεις που υπάρχουν στα Χανιά και πόσο θεωρείς ότι βοηθούν στην ανάδειξη επί σειρά ετών, πολλών, αν μη τι άλλο, αθλητών;
Στα Χανιά βρίσκεται το μόνο Εθνικό σκοπευτήριο στην Ελλάδα και ένα από τα πιο όμορφα. Εχει ανακοινωθεί από το ΕΑΚ ότι θα δοθούν χρήματα για τη σωστότερη συντήρηση του χώρου και ότι θα γίνουν και κάποιες διαδικασίες πρόσληψης νέου προσωπικού που θα επιτρέψουν στα Χανιά να αντεπεξέρχονται καλύτερα στις διοργανώσεις, όποτε ευχαριστούμε ιδιαίτερα το ΕΑΚ για το ενδιαφέρον. Είναι ένα σκοπευτήριο με καλές υποδομές, ένα καλό προπονητήριο που μπορεί να υποστηρίξει μεγάλους αγώνες. Εχει ήδη αναδείξει γνωστούς αθλητές, όπως τον προπονητή μου Γιώργο Σαλαβαντάκη και τους συναθλητές μου Γιάννη Γκογκολάκη, Νίκο Φραντζεσκάκη, Μπάμπη Χαλκιαδάκη και Ευφραίμ Νικολαντωνάκη, ενώ προπονούνται τώρα εκεί και νέα ταλέντα.
Σε τι επίπεδο νομίζεις πως είναι η σκοποβολή στην Ελλάδα και μίλησε μας λίγο και για τους Χανιώτες συναθλητές σου που βρίσκονται επίσης σ’ ένα πολύ καλό επίπεδο.
Τα τελευταία χρόνια έχει ανεβεί πολύ το επίπεδο στο σκιτ στην Ελλάδα. Πλέον για να μπει κανείς σε τελικό σε πανελλήνιο αγώνα πρέπει να είναι πολύ σωστά προπονημένος. Ολα τα παιδιά από τα Χανιά που προανέφερα, έχουν προσφέρει εξαιρετικό ανταγωνισμό και ο ένας στον άλλον, αλλά και στους υπόλοιπους Ελληνες σκοπευτές και είναι ο λόγος που το σκιτ έχει ανεβεί τόσο πολύ και στο εξωτερικό. Η Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδος και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή έχουν πολύ μεγάλο ρόλο στις διακρίσεις μας, καθώς μας έχουν στηρίξει πολύ με τις προπονήσεις, τις συμμετοχές μας στο εξωτερικό και γενικά με ό,τι χρειαστούμε, όποτε και αυτούς τους ευχαριστούμε πολύ. Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας τώρα αρχίζουμε να εμφανιζόμαστε σταθερά ψηλά στα σκορ σε διεθνείς αγώνες και παρόλο που είμαστε ακόμα στην αρχή, έχω πολλές ελπίδες για όλα τα παιδιά.
Προπονητής σου είναι ο επίσης Χανιώτης, Γιώργος Σαλαβαντάκης, ο οποίος μιλά με θαυμασμό για τα κατορθώματά σου…
Ο Σαλαβαντάκης με ανέλαβε εξ αρχής προπονητικά, έχει υπάρξει σημαντικότατος παράγοντας στην εξέλιξη μου. Δεν είχα άλλο άτομο που ν’ ασχολείται με το άθλημα από το περιβάλλον μου, όποτε μου έμαθε εκείνος όσα ξέρω για το σκιτ. Τον ευχαριστώ για τη όλη τη στήριξη και ξέρω ότι θα καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας.
Τι θα ήθελες να βελτιωθεί στο σκοπευτήριο και τι γενικότερα θα επιθυμούσες για την σκοποβολή στα Χανιά;
Το σκοπευτήριο στα Χανιά έχει τη μοναδική δυνατότητα να δείξει ότι η σκοποβολή είναι άθλημα και να ακυρώσει τη συσχέτισή του με το κρητικό έθιμο στα γλέντια. Εχουμε πολύ κόσμο που φοβάται τα όπλα και το σκοπευτήριο και που από προκατάληψη απομακρύνεται από αυτό. Εχουν πραγματοποιηθεί κάποιες εκπαιδευτικές επισκέψεις σχολείων και ενώ τα συγκεκριμένα παιδιά φαίνεται ότι δεν έχουν θέμα με τα όπλα, καθώς προφανώς έχουν πάρει σωστά ερεθίσματα από τον γονέα που τους επέτρεψε να έρθουν, στον χώρο εκτός του σκοπευτηρίου μόλις αναφερθεί ότι είμαι σκοπευτήρια η αυτόματη υπόθεση είναι ότι σε κάποιο γλέντι έριξα, μου άρεσε και είπα να ξεκινήσω. Οπότε θεωρώ ότι το σκοπευτήριο θα μπορούσε να βοηθήσει να απομακρυνθεί η σκοποβολή από αυτή την πεποίθηση. Είναι κάτι που χρειάζεται να γίνει, ιδιαίτερα από το σκοπευτήριο μας. Να γίνει πιο αθλητικός ο χώρος, το κλίμα. Να έρχεται κόσμος να δει τι είναι η σκοποβολή. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει σημαντική προβολή από τα Μέσα και είναι γενικά πολύ παρεξηγημένο άθλημα και δυστυχώς ένα παραπάνω στην Κρήτη παρόλο που έχει τόσους καλούς αθλητές.
