Η διαδρομή του 16χρονου (17/12/2008) ποδοσφαιριστή είναι γεμάτη προκλήσεις, επιμονή και όνειρα. Ξεκινώντας από τον Αρη Σούδας, βρέθηκε πέρυσι στην Κ16 της ΑΕΚ, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα για την καριέρα του. Ωστόσο, ένας απρόσμενος τραυματισμός τον έφερε πίσω στην ιδιαίτερη πατρίδα του, αλλά αντί να το βάλει κάτω συνεχίζει να δουλεύει σκληρά, αγωνιζόμενος πλέον με την ομάδα Κ19 των Χανίων.

Στη συνέντευξη στο athlitiko, ο νεαρός ποδοσφαιριστής μιλά για την εμπειρία του στο υψηλό επίπεδο, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τον μεγάλο του στόχο: να γίνει επαγγελματίας. Παρά το γεγονός ότι συναγωνίζεται μεγαλύτερους παίκτες, αποδεικνύει με την απόδοσή του ότι το μέλλον του ανήκει.

Αριστείδη, είσαι μέλος της ομάδας Κ19 των Χανίων και, παρά το νεαρό της ηλικίας σου, αγωνίζεσαι σε ένα πρωτάθλημα με μεγαλύτερα παιδιά. Πώς είναι για σένα αυτή η εμπειρία;

Είμαι στην ευχάριστη θέση μετά από μια πολύμηνη απουσία την περασμένη σεζόν να βρίσκομαι σε επίπεδο Super League 2 με την ομάδα της πόλης μου. Είναι μια πολύ ωραία εμπειρία ν’ αγωνίζομαι με μεγαλύτερα παιδιά γιατί με αυτό τον τρόπο βελτιώνομαι καθημερινά.

Ποιος είναι ο φετινός στόχος για την Κ19 και πώς θα χαρακτήριζες το επίπεδο της ομάδας σου αλλά και του πρωταθλήματος;

Επειδή λαμβάνουμε μέρος σε δύο πρωταθλήματα στόχος της ομάδας μου είναι να έχει μια αξιοπρεπέστατη παρουσία και στα δύο και να είναι όσο πιο ανταγωνιστική γίνεται μέσω της δουλειάς που γίνεται από το προπονητικό μας τιμ. Οσον αφορά το επίπεδο της Super League 2 είναι αρκετά υψηλό γιατί λαμβάνουν μέρος ιστορικές ομάδες. Επίσης έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ δυνατό σύνολο με πολύ καλούς παίκτες και χαρακτήρες.

Παρά το νεαρό της ηλικίας σου, έχεις ήδη αρκετές εμπειρίες στο ποδόσφαιρο, καθώς έχεις περάσει και από την ομάδα Κ16 της ΑΕΚ. Ποιος είναι ο στόχος σου στο ποδόσφαιρο; Τι θα ήθελες να πετύχεις;

Στόχος μου είναι να καταφέρω μέσα από την καθημερινή σκληρή δουλεία και σε συνδυασμό με την βοήθεια των προπονητών μου να μπορέσω να παίξω σε επαγγελματικό επίπεδο.

Φωτογραφίες με την φανέλα και την ομάδα της ΑΕΚ.

Από τη Σούδα βρέθηκες για περίπου έναν χρόνο στην ομάδα Κ16 της ΑΕΚ. Πώς ήταν για σένα αυτή η εμπειρία και πώς αισθάνεσαι που ένας απρόσμενος τραυματισμός σε έφερε πίσω και δεν μπόρεσες να συνεχίσεις;

Από μια επίσκεψη του κ. Δημήτρη Ρούσσου και εισήγησή του πρόπερσι τα Χριστούγεννα ανέβηκα για το πρώτο τριήμερο δοκιμαστικών. Ακολούθησαν ακόμα δύο τετραήμερα με προπονήσεις και παιχνίδια της Κ15 της ΑΕΚ για να φτάσουμε πέρυσι το καλοκαίρι όπου πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή μου. Αν μη τι άλλο η εμπειρία από ένα ερασιτεχνικό σωματείο όπως ο Αρης Σούδας το να βρεθείς σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο ιστορικές ομάδες στην Ελλάδα είναι άκρως τιμητικό. Γνώρισα ανθρώπους που μέχρι πρότινος τους έβλεπα από την τηλεόραση και πλέον είχαμε καθημερινή επαφή. Ενώ η σεζόν ξεκίνησε ναι μεν δύσκολα αλλά καλά, μετά από ενημέρωση για την πρόοδο μου που τα λόγια ήταν άκρως ενθαρρυντικά ήρθε ο τραυματισμός τον επόμενο μήνα και με άφησε ως το τέλος της σεζόν εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων και αυτό έπαιξε ρόλο στο να μην βρίσκομαι και φέτος στην ΑΕΚ… Η αλήθεια είναι ότι το να παλεύεις όλο τον χρόνο σε μια ομάδα να κερδίσεις μια θέση και να έρθει ένας ξαφνικός τραυματισμός που σε αφήνει αρκετό διάστημα εκτός σου κόβει τα φτερά, αλλά έχω μάθει να μην τα παρατάω και να προσπαθώ περισσότερο.

Τι διαφορετικό έζησες ως μέλος μιας μεγάλης ομάδας, όπως είναι η ΑΕΚ; Θα ήθελες να ξαναγυρίσεις κάποια στιγμή;

Σίγουρα η μετάβαση από ένα ερασιτεχνικό σωματείο σε μια μεγάλη ΠΑΕ δεν έχει καμία σύγκριση. Δουλεύαμε άκρως επαγγελματικά παρόλο το νεαρό της ηλικίας μας. Επρεπε να βρισκόμαστε στο γήπεδο 1,5 ώρα νωρίτερα από την έναρξη της προπόνησης ,να ακολουθούμε ειδικό πρόγραμμα μέχρι την έναρξη της προπόνησης. Είχαμε επί καθημερινής βάσεως όλο το σταφ από γιατρούς μέχρι φυσιοθεραπευτές δίπλα μας και μετά την ολοκλήρωση της προπόνησης έπρεπε να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα όπως παγοθεραπεία και σάουνα ώστε να έχουμε μια άρτια αποκατάσταση. Δουλεύαμε πολύ τα τακτικά κομμάτια, αναλύσεις αντιπάλων και ακολουθούσαμε το πρόγραμμα της μεγάλης ομάδας. Φυσικό είναι να θέλει κάθε νεαρός ποδοσφαιριστής να βρίσκεται σε μια τέτοια ΠΑΕ γιατί τα εφόδια και οι γνώσεις που παίρνει είναι άκρως πολύτιμες.

Ποια είναι ακριβώς η θέση που αγωνίζεσαι και ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο σου προτέρημα ποδοσφαιρικά;

Αν και την περσινή σεζόν αγωνιζόμουν ως δεξιός μπακ, η θέση που με επέλεξε η ΑΕΚ και που μπορώ να προσφέρω περισσότερο είναι αυτή του αμυντικού μέσου. Φυσικά όπου μου ζητηθεί μπορώ να παίξω για τις ανάγκες της ομάδας μου. Νομίζω το προτέρημα μου είναι η αντίληψη και η ηρεμία στον τρόπο παιχνιδιού μου.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι αρκετοί Χανιώτες ποδοσφαιριστές καταφέρνουν να φτάσουν σε υψηλό επίπεδο. Τα παιδιά της ηλικίας σου, ειδικότερα όσοι βρίσκονται στον χώρο του ποδοσφαίρου και έχουν ικανότητες, πιστεύεις ότι έχουν προσδοκίες να φτάσουν ψηλά; Θεωρούν πρότυπα παίκτες όπως ο Κουλιεράκης και ο Τζολάκης;

Φυσικά ο Κουλιεράκης με τον Τζολάκη είναι πρότυπα για μας τα νέα παιδιά αλλά αυτό προϋποθέτει πολύ δουλειά, θέληση και υπομονή. Υπάρχουν πολλά ταλαντούχα παιδιά στα Χανιά που θέλουν να πετύχουν στο ποδόσφαιρο αλλά αυτό θα γίνει όπως είπα με καθημερινή σκληρή δουλειά, αφοσίωση στον στόχο, επιμονή και πολύ υπομονή. Εύχομαι οι στόχοι οι δικοί μου όπως και των υπολοίπων παιδιών να πραγματοποιηθούν.

Φωτογραφίες: Θοδ. Ξενάκης.