«Πίστευα ότι αυτή τη χρονιά θα έπαιρνα αυτή την απόφαση προς το τέλος της κι έτσι κι έγινε», δηλώνει, λοιπόν, ο Γλυνιαδάκης, που μιλά στα σημερινά “Χανιώτικα Νέα”, λέγοντας ακόμα ότι αποχωρεί γεμάτος απ’ όλα όσα έζησε στα 21 χρόνια καριέρας στα παρκέ.
Ακολουθεί η συνέντευξη του Γλυνιαδάκη.
Για το πώς αποφάσισε να δώσει τέλος στην καριέρα του: «Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου… Εχω πετύχει όλα αυτά που πραγματικά ήθελα. Νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή για μένα και αγωνιστικά. Θέλω να σταματήσω τώρα, που πραγματικά ξέρω ότι μπορώ να είμαι χρήσιμος σε κάποιο παιχνίδι και όχι αργότερα, παρακολουθώντας, ίσως, το παιχνίδι από τον πάγκο».
Για το αν σκεφτόταν καιρό αυτή την απόφαση: «Ναι, το σκεφτόμουν καιρό. Πίστευα ότι αυτή τη χρονιά θα έπαιρνα αυτή την απόφαση προς το τέλος της κι έτσι κι έγινε».
Για το αν υπήρχε μία ομάδα από τα Χανιά στη Β’ ή τη Γ’ Εθνική, αν θα ήθελε να τερματίσει εκεί την καριέρα του: «Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Μου πήρε πάρα πολλά χρόνια να είμαι στην πρώτη κατηγορία και να παίξω σε πολύ υψηλό επίπεδο και θα ήθελα να τερματίσω μόνο στην Α1, όπως συμβαίνει τώρα με το Ρέθυμνο».
Για το τι έχει να θυμάται από αυτή την μεγάλη καριέρα που κατάφερε, ξεκινώντας από τα τσικό του Κύδωνα και φτάνοντας μέχρι το NBA: «Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, η ένταση ενός αγώνα, τα μέρη που πήγα κι έπαιξα, οι χώρες που επισκέφτηκα. Ο τρόπος σκέψης τους με διαμόρφωσε ως χαρακτήρα. Εζησα πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Ολα αυτά είναι πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό σαν μια πρώτη εικόνα».
Για το αν αισθάνεται γεμάτος, ευχαριστημένος από αυτό το “ταξίδι”: «Νιώθω πολύ γεμάτος. Κατάφερα να πετύχω τους περισσότερους στόχους που έθεσα και τα όνειρα που είχα από παιδί, ξεκινώντας να παίζω και τώρα κοιτώντας πίσω μια πορεία 20 και πλέον ετών βλέπω ότι πραγματικά έχω πετύχει όλα αυτά που έβαλα στο μυαλό μου και αυτό με χαροποιεί».
Για το ότι αυτό που τον χαρακτηρίζει και παραδέχονται όλοι όσοι τον έχουν ζήσει είναι ότι έχει δουλέψει πάρα πολύ για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο που έφτασε: «Σε αυτόν που θα χρωστάω τα πάντα γιατί με βρήκε στα Χανιά όταν ήμουν στο Δημοτικό σχολείο στο Πασακάκι και με έβαλε σε ένα γήπεδο μπάσκετ και δεν είναι πια κοντά μας, είναι ο Σταμάτης Γεωργίου. Είναι ένας άνθρωπος που πάντα θα του χρωστάω και θα του είμαι ευγνώμων γι’ αυτή του την κίνηση να έρθει να με πάρει απ’ το σπίτι και να με βάλει στο γήπεδο. Από εκεί και πέρα, το μεγάλο παράδειγμα για μένα ήταν ο πατέρας μου, που βλέποντας τον να δουλεύει τόσο σκληρά όλα αυτά τα χρόνια ήταν κάτι που με σημάδεψε και ήταν αυτό ακριβώς που ακολούθησα σε όλη μου την καριέρα, να δουλεύω πολύ σκληρά για να πετύχω όλα αυτά που έχω πετύχει. Σίγουρα, έχω σπάσει τα όρια μου πάρα πολλές φορές, σχεδόν καθημερινά και κανένας δε μου χάρισε ούτε 1 λεπτό συμμετοχής… Τα περισσότερα πράγματα τα έμαθα μόνος μου και διεκδίκησα μέσα από τα χρόνια το χρόνο συμμετοχής μου και στην ουσία έπεισα τις ομάδες και τους προπονητές να με εμπιστεύονται με τον τρόπο που έκανα προπόνηση και έπαιζα καθημερινά».
Για το αν υπάρχει κάποιο περιστατικό, όποιο κι αν είναι αυτό, που έχει να θυμάσαι πιο έντονα: «Εχω να θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα, δεν μπορώ να το σπάσω σε μια ανάμνηση. Κάθε στιγμή της καριέρας μου είναι σημαντική, από το πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο… Τα δύο σημεία που ίσως με έχουν σημαδέψει, είναι ότι αγωνίστηκα στους Σιάτλ Σουπερσόνικς στο NBA και ότι πήγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008 στο Πεκίνο με την Εθνική Ανδρών. Για μένα, αυτά τα δύο γεγονότα είναι που με σημάδεψαν στην καριέρα μου».
Για το τι σκέφτεται πλέον για την συνέχεια της ζωής του: «Θα ήθελα να παραμείνω στο χώρο για να προσφέρω, βοηθώντας αθλητές να πετύχουν τους στόχους τους με διάφορους τρόπους. Είναι κάτι που το σκέφτομαι αυτό και θα το υλοποιήσω μέσα στους επόμενους μήνες».
Για το αν έχει κάποιο όραμα το οποίο να περιλαμβάνει το χανιώτικο μπάσκετ: «Εχω κάποιες σκέψεις, αλλά ίσως δεν είναι αυτή η ώρα ώστε να μιλήσουμε γι’ αυτές. Υπάρχει περιθώριο και ταλέντο, η συνεργασία λείπει, αλλά νομίζω ότι όταν θα θελήσω να κάνω αυτό που θέλω, θα το πετύχω, όπως έκανα μέχρι τώρα».
Για το αν τα Χανιωτάκια μπορεί να γίνουν… Γλυνιαδάκηδες: «Δεν ξέρω αν οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει, σίγουρα όμως μπορεί οποιοσδήποτε δουλέψει πάρα πολύ σκληρά να σπάσει το ταβάνι του και να πετύχει πράγματα που δεν έχει φανταστεί… Γλυνιαδάκης ή οποιονδήποτε άλλον θες, πες, δεν ξέρω αν θα γίνει, αλλά είμαι σίγουρος ότι όλοι οι αθλητές και όλοι οι άνθρωποι μπορεί να κάνουν σπουδαία πράγματα, δουλεύοντας πολύ σκληρά και φυσικά να μην ακούνε αυτά που τους λένε, απλά να εστιάζουν στην δουλειά τους…».
