Ο Σπυριδάκης, που προσφέρει τις υπηρεσίες του ως γενικός αρχηγός στη διοίκηση, είναι από τα άτομα που έχουν ζήσει μεγάλες στιγμές με τον Μινώταυρο ως ποδοσφαιριστής. «Η γενιά μου, χωρίς να είναι η ποιοτικότερη, είναι η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του συλλόγου. Κατακτήσαμε τους περισσότερους τίτλους και σωθήκαμε σε κατηγορία ανώτερη του τοπικού. Ημασταν ομάδα-οικογένεια, με απίστευτο πάθος, πειθαρχία και θέληση για διάκριση. Ετσι πετύχαμε πολύ περισσότερα απ’ ό,τι οι μεγάλοι παίκτες του παρελθόντος», τονίζει μεταξύ άλλων στη συνέντευξή του ο Σπυριδάκης, που μιλά με γλυκιά λόγια για όσα έζησε στην ομάδα ως παίκτης. Από εκεί και πέρα, τονίζει ότι ο Μινώταυρος κάνει τα τρία τελευταία χρόνια μια ανανέωση στο δυναμικό του και πως τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας θα φανούν σε λίγο καιρό.
Παράλληλα, ο Σπυριδάκης είναι και πρόεδρος στη ΣΑΧ-ΣΑΜΑΡΙΑ, θέτοντας του την ερώτηση μάλιστα για το πώς αποφάσισε να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο αντικείμενο, το σκάκι.
Γιάννη, φέτος ο Μινώταυρος παρουσιάζει μία ανανέωση στο δυναμικό του, προσπαθώντας να χτίσει μια νέα ομάδα. Είναι έτσι τα πράγματα;
Ετσι ακριβώς. Ο μέσος όρος ηλικίας της ομάδας έχει πέσει κατακόρυφα και πλέον είμαστε κοντά στην δημιουργία ενός βασικού κορμού από νεαρούς και ικανούς παίκτες, ο οποίος θα ενσωματώνει ομαλά τα παιδιά που θα ανεβαίνουν από την Ακαδημία. Το πολύ σε τρία χρόνια η ομάδα θα αποτελείται κατά 80% από γηγενείς και κατά 20% από επιλεγμένους πρώτης γραμμής, Χανιώτες ποδοσφαιριστές.
Ο ίδιος είσαι μέλος μιας καινούργιας διοίκησης στην ουσία που διαδέχτηκε μία άλλη η οποία ήταν για χρόνια στον Μινώταυρο. Ποιος είναι ο στόχος που θέτετε ως διοίκηση;
Η αποχώρηση της προηγούμενης, επιτυχημένης, “ηγετικής” ομάδας, έδωσε σ’ εμάς χώρο να ανανεώσουμε το Δ.Σ. Κάνουμε ένα “restart”, στηριζόμενοι στην βασική συνταγή της σταθερότητας, της αξιοπιστίας και της σοβαρότητας, θέτοντας όμως νέο, πιο τεχνοκρατικό τρόπο λειτουργίας, με απώτερο στόχο την δημιουργία ενός μοντέρνου αθλητικού οργανισμού, που θα βοηθά τα νέα παιδιά και θ’ αντιστέκεται στην μάστιγα της εποχής, τις οθόνες και την εσωστρέφεια, πάντα με βιτρίνα την ανδρική ομάδα. Δύσκολο εγχείρημα με καλές όμως προοπτικές.
Ο Μινώταυρος είναι ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία στα Χανιά με σημαντικές πορείες στο παρελθόν. Μακροπρόθεσμα, είναι ο στόχος να βρεθεί η ομάδα σε μια πιο υψηλή κατηγορία;
Οταν ολοκληρωθεί και λειτουργήσει ο προγραμματισμός που έχουμε θέσει, νομοτελειακά η ομάδα θα ανέβει και θα διατηρηθεί στην παραπάνω κατηγορία. Αλλωστε το μοντέλο που ανέκαθεν υπηρετούμε δεν συνάδει με “φωτοβολίδες” και ευκαιριακές πορείες. Συνειδητά εδώ και τρία χρόνια δεν κάνουμε πρωταθλητισμό αλλά επενδύουμε στο να τεθούν οι υγιείς βάσεις της επόμενης μεγάλης ομάδας και της υποδειγματική λειτουργίας, στηριζόμενοι στα δικά μας παιδιά. Και στα δικά μας πόδια.
Από την περσινή βράβευση του Νταγκουνάκη.
Εσύ και κάποια άλλα παιδιά έχετε προσφέρει πάρα πολλά στην ομάδα του Μινώταυρου. Τι έχεις να θυμάσαι μέχρι στιγμής από την παρουσία σου στην ομάδα και ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος;
Η γενιά μου, χωρίς να είναι η ποιοτικότερη, είναι η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του συλλόγου. Κατακτήσαμε τους περισσότερους τίτλους και σωθήκαμε σε κατηγορία ανώτερη του τοπικού. Ημασταν ομάδα-οικογένεια, με απίστευτο πάθος, πειθαρχία και θέληση για διάκριση. Ετσι πετύχαμε πολύ περισσότερα απ’ ό,τι οι μεγάλοι παίκτες του παρελθόντος. Προσωπικά αισθάνομαι πολύ τυχερός και γεμάτος, που ήμουν μέλος αυτής της ομάδας και στόχο έχω ν’ ανταποδώσω με την προσφορά μου στα διοικητικά, ό,τι απόλαυσα αγωνιζόμενος στο πολλαπλάσιο.
Ησουν ένας τερματοφύλακας που έπαιζε με πολύ ψυχή, καταγράφοντας μια σημαντική πορεία όταν αγωνιζόσουν. Υπάρχει κάποιο παιχνίδι ή κάποια έντονη στιγμή που έχεις να θυμάσαι όλα αυτά τα χρόνια;
Σίγουρα θυμάμαι έντονα το πρωτάθλημα του 1999-2000 που το πήραμε από τον Κρ. Αστέρα στα πλέι οφ, κερδίζοντας δύο ματς στα πέναλτι. Τα δύο πρωταθλήματα με αντίπαλο τον Κισσαμικό, την πρώτη φορά που η ομάδα σώθηκε στο περιφερειακό επί Γιώργου Ξηράκη, αλλά και τη στιγμή που ένιωσα το “κρακ” στον αχίλλειο τένοντα, οπότε και κατάλαβα αμέσως ότι το ταξίδι τελείωσε… Ομορφες, αλλά και σκληρές στιγμές, όλες, όμως, έντονες που άξιζε να τις ζήσεις.
Με τον Περιφερειάρχη Κρήτης, Σταύρο Αρναουτάκη.
Σε λίγο καιρό, το γήπεδο των Μουρνιών θα αλλάξει με την τοποθέτηση του καινούργιου χλοοτάπητα. Πότε μπορεί να προσδιοριστούν οι αλλαγές στο γήπεδο και πόσο σημαντικές θεωρείς πως είναι;
Με μεθοδικότητα και προγραμματισμό πετύχαμε να εξασφαλίσουμε την αλλαγή του τάπητα και την κατασκευή 5×5 για την Ακαδημία. Γι’ αυτό ευχαριστούμε τον Περιφερειάρχη, κ. Αρναουτάκη και τους κυρίους Μιχελογιάννη, Καλογερή και Βουλγαράκη, έργο που θα παραδοθεί το αργότερο τον Ιούλιο φέτος. Ταυτόχρονα, όμως, με ίδιους πόρους και χορηγίες κατασκευάσαμε νέα πρότυπα γραφεία, γυμναστήριο, πλήρη μοντέρνα αποδυτήρια και αρκετά ακόμα. Ολα αυτά είναι πολύ σημαντικά, αφού εξασφαλίζουν την συνέχεια του Μινώταυρου για αρκετά χρόνια ακόμη, αλλά και παρέχουν στις ομάδες της πόλης μας έναν ασφαλή, χρηστικό, αδειοδοτημένο, μοντέρνο αθλητικό χώρο.
Εκτός από το ποδοσφαιρικό κομμάτι, αποδεικνύεσαι μάλλον… πολυπράγμων, καθώς προσφέρεις τις υπηρεσίες σου και στο σκάκι. Πώς αποφάσισες κάτι τέτοιο και τι έχεις να πεις γι’ αυτό;
Ως ενεργός πολίτης και γονιός βοηθάω όπου μπορώ και αξίζει. Το σκάκι είναι ένα δύσκολο και σκληρό πνευματικό άθλημα, που έχει τεράστια οφέλη γι’ αυτούς που το ακολουθούν. Η εμπλοκή μου προέκυψε λόγω της ενασχόλησης του μεγάλου μου γιου με το άθλημα. Αισθάνομαι ευτυχής που ηγούμαι της ΣΑΧ-ΣΑΜΑΡΙΑ, του κορυφαίου σκακιστικού συλλόγου στην Ελλάδα, με τους περισσότερους νεαρούς πρωταθλητές Ελλάδας, μόνιμο πρωταθλητή παίδων, κορασίδων και με συνεχή διεθνή παρουσία. Μεθοδικότητα, σκληρή δουλειά, τεχνογνωσία και αγάπη για το άθλημα είναι και εδώ η συνταγή.
Με την τρις παγκόσμια πρωταθλήτρια σκακιού, Σταυρούλα Τσολακίδου.
Για το τέλος, τι σημαίνει Μινώταυρος για σένα;
Ο Μινώταυρος είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μου εδώ και 30 χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο… Είναι τα όμορφα, νεανικά μου χρόνια, αλλά και πεδίο ουσιαστικής συνεισφοράς για τα επόμενα. Μετά την οικογένειά μου είναι η δεύτερη μεγάλη μου αγάπη.
