Ποιος είπε ότι έφυγε χαμένος;

Χανιά Μάνος Βαϊδάκης | 22 Μαρτίου 2016, 2:17

Μερικές φορές μια ΗΤΤΑ είναι πολυτιμότερη από μια ΝΙΚΗ. Και ο Κισσαμικός αν και έφυγε ηττημένος από την AEL FC ARENA κέρδισε πολλά περισσότερα από όσα πήρε από μια οποιαδήποτε νίκη του την φετινή χρονιά.

Δεν θα ασχοληθώ ούτε με την επίμαχη φάση που έκρινε το ματς και που έχει γίνει -σχεδόν- viral. Ούτε με τον πόλεμο ανακοινώσεων και τις στο όριο του γραφικού ανακοινώσεις (κάποιες ήταν ακόμα και γκάφες, όπως αυτή με τον Τσίκινη) της ΠΑΕ Λάρισα που σόρι, αλλά νομίζω ότι δεν ταιριάζουν στο μέγεθος του συλλόγου και κυρίως στην υπερηφάνεια του Λαρισινού –και πάντα ανυπότακτου- κοινού. Το «Βασιλικότερη του Βασιλέως» που αναφέρθηκε στην υπ’ αριθμόν 2 ανακοίνωση του Κισσαμικού, με κάθε αντικειμενικότητα που μπορώ να έχω (αν διαθέτω),  έχω την αίσθηση ότι είναι κάτι παραπάνω από εύστοχο για να περιγράψει τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα γεγονότα η νέα τάξη πραγμάτων στον μεγάλο κάμπο. Ο «μεγάλος»  είναι υποχρεωμένος και να παραδέχεται και να αναγνωρίζει και κυρίως να αποδοκιμάζει αυτά που ο ίδιος καταγγέλλει ακόμα και όταν ίσως –το βάζω για την οικονομία της συζήτησης- ευνοείται. Και η ΑΕΛ είναι μεγάλη, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ για να μην αναγνωρίζει το άδικο…

Αυτά για τα όσα ακολούθησαν του ματς. Είναι άδικο όμως να μην σταθεί κανείς στο ματς. Ευτυχώς το έκαναν οι προπονητές, προς τιμή τους, αλλά δυστυχώς οι δηλώσεις Μπαξεβάνου και Τσιώλη πέρασαν στα χαμηλά γιατί κουκουλώθηκαν από τις ανακοινώσεις.

Για το παιχνίδι λοιπόν…

Μερικές φορές μια ΗΤΤΑ είναι σημαντικότερη ακόμα και από μια ΝΙΚΗ. Και ο Κισσαμικός αν και έφυγε ηττημένος από την AEL FC ARENA κέρδισε πολλά περισσότερα από όσα πήρε από μια οποιαδήποτε νίκη του την φετινή χρονιά.

Ποιος θα θυμάται σε λίγους μήνες ή πολύ περισσότερο σε λίγα χρόνια από τώρα, τη νίκη επί της Αναγέννησης στη Καρδίτσα για παράδειγμα πριν από λίγες βδομάδες και ποιος την ήττα από τη Λάρισα, με τον τρόπο που ήρθε και με το πώς ο Κισσαμικός αντιμετώπισε την μεγάλη του αντίπαλο; Η απάντηση ανεπιφύλακτα είναι το δεύτερο. Ή ακόμα – ακόμα, στο υποθετικό σενάριο που ο Κισσαμικός κέρδιζε την Κυριακή αλλά απλά και μόνο από τύχη (ποδόσφαιρο είναι και όλα γίνονται) δεν θα μπορούσε να είχε την ίδια αξία  με την προχθεσινή ήττα.

Τέτοιες εμφανίσεις, ακόμα και αν στο τέλος δεν συνδυάζονται με -ποδοσφαιρικό- αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμες και πολύτιμες. Πάνω σε τέτοιες «ήττες « θα χτίσει ο Κισσαμικός αν θέλει κάποτε να γίνει… ΚΙΣΣΑΜΙΚΟΣ.

Με θράσος, θάρρος και αξιοσημείωτη τόλμη δεν ψάρωσε ούτε από το γήπεδο, ούτε από την ατμόσφαιρα, ούτε από την αξία των αντιπάλων ούτε από την κρισιμότητα που είχε για τους γηπεδούχους ο αγώνας και κυρίως ούτε από το -ιστορικό- βάρος που έχουν οι βυσσινί φανέλες όποιος και αν τις φοράει.  

Στο ίσως πιο μεγάλο με βάση τον αντίπαλο και την έδρα παιχνίδι της ιστορίας του, ο Κισσαμικός αντιμετώπισε την αναμέτρηση ως πρόκληση, ως τεστ αντοχής και δυνάμεων, πάλεψε, έκανε καταπληκτικό ματς τηρουμένων πάντα των αναλογιών και έφυγε με το κεφάλι ψηλά ακόμα και παρά το γεγονός ότι βαθμολογικά πήρε «μηδέν». So what?

Ο Κισσαμικός είναι μια ομάδα που χτίζει και χτίζεται. Χτίζει χαρακτήρα, ατσαλώνεται, περνάει δοκιμασίες, αποκτά εμπειρίες, απαραίτητες για να μπορέσει να στο μέλλον να τις κάνει θεμέλια  και πάνω τους να οικοδομήσει κάτι ακόμα ψηλότερο από αυτό έχει ήδη δημιουργήσει.

Και μια τέτοια ήττα, από μια τέτοια ομάδα και με τέτοιο τρόπο, είναι θεμέλιος  λίθος για ότι θέλει να «σηκώσει» ο Κισσαμικός στο προσεχές μέλλον…

karta antonis garden