Οι έφοροι του Κύδωνα “αποκαλύπτονται”: Ενα μπάσκετ “αλλιώς” στα Χανιά

Face Control | 10 Νοεμβρίου 2022, 12:18

Σωκράτης Αντωνίου και Αντώνης Κουτζόγλου είναι τα δύο άτομα που "τρέχουν" από το πόστο των εφόρων το τμήμα μπάσκετ του Κύδωνα. Με μεγάλη διάθεση για προσφορά όχι μόνο στο σωματείο αυτό καθαυτό αλλά και στο χανιώτικο μπάσκετ.

Το athlitiko βρήκε και μίλησε με τους δύο παράγοντες, διαπιστώνοντας τη μεγάλη όρεξη που τους χαρακτηρίζει για ν’ αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα στο έργο που έχουν αναλάβει. Τονίζουν πως επιθυμούν και είναι ανοικτοί σε μια ευρεία συνεργασία με τα άλλα σωματεία στα Χανιά, ενώ επισημαίνουν ποιοι είναι οι στόχοι που θέτει ο Κύδωνας από τα παιδικά του τμήματα μέχρι την πρώτη ομάδα.

Αντωνίου και Κουτζόγλου τονίζουν πως θέλουν «ένα μπάσκετ “αλλιώς” στα Χανιά», ξεπερνώντας στερεότυπα ή παθογένειες που το έχουν χαρακτηρίσει για πολλά χρόνια…

Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να είσαστε έφοροι σ’ ένα τμήμα όπως αυτό του μπάσκετ σ’ έναν ιστορικό σύλλογο όπως ο Κύδωνας;

Σωκράτης Αντωνίου: Η αλήθεια είναι ότι ασχολούμαι με το μπάσκετ από το 2007, από τότε που ξεκίνησαν να παίζουν τα παιδιά μας. Να πω πως παρότι είμαι 2 μέτρα δεν έχω πιάσει ποτέ μπάλα του μπάσκετ, στίβο έκανα! Μας ζητήθηκε στην πορεία να συμμετάσχουμε στα κοινά, στα διοικητικά δηλαδή του Κύδωνα ως μέλη του ΔΣ. Πρώτη φορά μπήκαμε το 2016, τώρα είναι η δεύτερη θητεία μας. Αυτό που αποφασίσαμε παρότι τα παιδιά μας έφυγαν το 2018, ήταν να παραμείνουμε, κάτι που αποδεικνύει την αγάπη που έχουμε για το άθλημα. Παρότι τα παιδιά μας έφυγαν δηλαδή σε άλλες πόλεις και πήγαν φοιτητές, αποφασίσαμε μαζί με τον Αντώνη να παραμείνουμε στον Κύδωνα, ακολουθώντας έτσι την ομάδα στα εύκολα και τα δύσκολα… Είχαμε πλάνο στο μυαλό μας ότι μπορεί αυτή η ομάδα να κάνει κάτι καλύτερο. Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο το να είσαι μέλος ενός τόσο μεγάλου σωματείου και είναι αρκετά δύσκολο γιατί είναι πάρα πολλά τα τμήματα. Φέτος ειδικότερα έχουμε 12 αγωνιστικά τμήματα, τα οποία προσωπικά τ’ ακολουθώ σχεδόν όλα. Χαίρομαι όμως γι’ αυτό που κάνω και νιώθω ευχαριστημένος.

Πόσο εύκολο είναι αλήθεια να κυνηγάτε όλα τα τμήματα και ποιος είναι ο στόχος σας;

Αντώνης Κουτζόγλου: Η φιλοσοφία που έχουμε, βασίζεται σε 3-4 βασικούς άξονες. Ο πρώτος είναι η υγεία του αθλητή. Δεν θα διακινδυνέψουμε ποτέ να μπει αθλητής ν’ αγωνιστεί εφόσον υπάρχει τραυματισμός. Ο δεύτερος αφορά τους προπονητές μας οι οποίοι οφείλουν πρώτα να διδάσκουν διαπαιδαγώγηση και μετά ν’ ασκούν προπονητική. Στόχος είναι να ποιούμε ήθος μέσα από τον αθλητισμό και έπεται ο αθλητισμός. Ο τρίτος άξονας όπου για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικός και χάνεται στην πορεία είναι η χαρά του παιχνιδιού, να μπαίνουν μέσα οι αθλητές, ειδικά στις ακαδημίες και να το χαίρονται. Σαφώς υπάρχει ως στόχος η νίκη, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός για μένα, ειδικότερα στο πρωτάθλημα της ΕΚΑΣΚ. Βέβαια, αυτό το πρωτάθλημα είναι η “πόρτα” για μια συμμετοχή στην Γ’ Εθνική. Ενδεχομένως κάποια στιγμή το σωματείο ν’ ανοίξει αυτή την “πόρτα” όταν όμως θα είναι έτοιμο να το κάνει. Οταν θα είναι έτοιμο και οικονομικά… Δεν πρόκειται να διεκδικήσουμε μια άνοδο, η οποία άλλωστε μας έχει προταθεί και στο παρελθόν, όταν μετράμε όμως τα οικονομικά και ίσως μια τέτοια κίνηση μπορεί να βάλει “μέσα” το σωματείο. Ποτέ δεν πρόκειται να το κάνουμε, κυνηγώντας έτσι μια εφήμερη δόξα. Η άποψη που έχουμε ως έφοροι, μαζί με τον Αντώνη, είναι ότι ένα σωματείο χτίζεται από χαμηλά προς τα ψηλά. Πρέπει να έχεις μια ευρεία βάση, να τη δουλεύεις και φέτος ειδικότερα έχουμε πάρα πολλά παιδάκια, που είναι σχεδόν 200 και είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι γι’ αυτό. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς και στον Στέφανο Λουκάκη που είναι ο head coach, έχοντας αναλάβει σχεδόν τα πάντα, καθώς τρέχει όλη τη μέρα στο γήπεδο και ασχολείται πάρα πολύ με τις ακαδημίες. Αυτό που κάνουμε με τον Σωκράτη το κάνουμε με πολύ αγάπη για το μπάσκετ, ανιδιοτελώς, προσωπικά ξοδεύω το χρόνο μου, αλλά αυτή είναι η ψυχοθεραπεία μας… Με μεγάλη ευχαρίστηση κάθε Σαββατοκύριακο για παράδειγμα πηγαίνουμε σε όλη την Κρήτη.

Πείτε μας κάποια πράγματα για τα τμήματα… Μας είπατε ότι είναι 12 αλλά και πως έχετε κοντά στα 200 παιδιά.

Σωκράτης Αντωνίου: Εχουμε 130 ενεργά δελτία αθλητών και μια ακαδημία την οποία απαρτίζουν σχεδόν 200 παιδιά όπου σίγουρα είναι η μεγαλύτερη στα Χανιά. Τα διατηρούμε ενεργά ως εξής: Εχουμε πέντε προπονητές στους οποίους έχουμε επενδύσει, ιδιαίτερα στον Στέφανο Λουκάκη ο οποίος είναι προπονητής απόφοιτος ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα μπάσκετ. Οπως επίσης ο Θόδωρος Λεκάκης που είναι για δεύτερη χρονιά στο ανδρικό τμήμα, προσπαθώντας κυρίως με παίκτες που είναι φοιτητές, δείχνοντας πως και φέτος μπορεί να έχει ως στόχο τα πλέι οφ, η Αναστασία Μπότσα η οποία μαζί με τον Νίκο Κωνσταντουδάκη έχουν ξαναφέρει το γυναικείο μπάσκετ στον Κύδωνα -η τελευταία του χρονιά ήταν το 2004- και ο αρχικός “υποδοχέας” των παιδιών του σωματείου, που δεν είναι άλλος από τον Σαράντο Βόλτση. Εχουμε γύρω στα 50 κορίτσια πλέον, θα μπορούσαμε να έχουμε κατεβάσει κιόλας ένα αγωνιστικό τμήμα κορασίδων φέτος, δεν το κάναμε γιατί δεν ήμασταν απόλυτα έτοιμοι. Σίγουρα όμως θα έχουμε του χρόνου παγκορασίδες, κορασίδες, και νεάνιδες. Εχοντας λοιπόν πέντε προπονητές υπάρχει η δυνατότητα να μοιραστούν τα τμήματα, αλλά και πάλι, οι πέντε είναι λίγοι… Φέτος ειδικά υπήρξε μια ξαφνική έκρηξη εισροών νέων παιδιών που ήρθαν να γραφτούν στον Κύδωνα. Μιλάω με πλήρη ειλικρίνεια, υπήρξαν παιδιά που ζητούσαν να γραφτούν στον Κύδωνα και από άλλα σωματεία. Θεωρώ ότι αυτό έχει να κάνει με την ποιότητα των προπονητών, των ανθρώπων και των παραγόντων που ασχολούνται με το άθλημα. Στόχος μας είναι να κάνουμε πράγματα και με τα άλλα σωματεία, όπως θα θέλαμε να παίζουμε συνέχεια.

Τώρα, ποιος είναι ο στόχος για τα τμήματα αυτά καθαυτά, αλλά και για το καθένα ξεχωριστά;

Σωκράτης Αντωνίου: Οσον αφορά τις ακαδημίες η ομάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στα πρωταθλήματα της ΕΚΑΣΚ στα παιδικά και τα εφηβικά. Σίγουρα το Final 4 είναι μέσα στους στόχους και για τα δύο τμήματα, όπως συνέβη και πέρσι όπου οι παίδες βγήκαν δεύτεροι στην Κρήτη ενώ οι έφηβοι από την Β κατηγορία βγήκαν πρώτοι και κατέληξαν τέταρτοι. Το εφηβικό μας φέτος είναι πολύ δυνατό, οι παίδες το ίδιο. Ο στόχος είναι κάποια από αυτά τα παιδιά να παίξουν μπάσκετ, υπάρχουν δείγματα ότι μπορούν να παίξουν. Βασικό μας πρόβλημα στην περιφέρεια είναι το πανεπιστήμιο. Τα παιδιά περνούν σ’ ένα πανεπιστήμιο, χάνουν την επαφή με την ομάδα, φεύγουν, πάνε αλλού… Υπάρχουν όμως παιδιά που περιμένουμε να γυρίσουν του χρόνου. Απώτερος στόχος είναι να κάνουμε μια ομάδα με Χανιωτάκια.

Μπορεί όμως να γίνει αυτό, είναι επί της ουσίας εφικτό να δημιουργηθεί μια τέτοια ομάδα στο μέλλον;

Αντώνης Κουτζόγλου: Εμείς τα περισσότερα χρόνια θεωρούμε πως έτσι κι αλλιώς είμαστε ανταγωνιστικοί στην ΕΚΑΣΚ. Καταλήγουμε να φτάνουμε στο Final 4, κάποια χρόνια διεκδικήσαμε την κατηγορία χωρίς να ξέρουμε αν θα την πάρουμε κιόλας για να ‘μαστε ειλικρινείς. Φέτος δουλεύουμε πάλι με φοιτητές και με κάποιον κορμό που προσπαθούμε να φτιάξουμε. Απώτερος σκοπός, όπως είπε και ο Σωκράτης, είναι να δημιουργήσουμε μια ομάδα με γηγενείς παίκτες, με Χανιωτάκια δηλαδή. Εναν κορμό με παίκτες που θα επανέλθουν κάποια στιγμή. Να έχουμε έναν κορμό με 6-7 Χανιώτες ώστε αν κάποια στιγμή πάρουμε την κατηγορία να μπορεί ο Χανιώτης να ταυτιστεί με αυτά τα παιδιά γιατί είμαι σίγουρος ότι όταν πάει κάποιος και βλέπει μια ομάδα που είναι με 7-8 μεταγραφές και έχει ένα Χανιωτάκι είναι πολύ δύσκολο να ταυτιστεί με αυτήν την ομάδα, να την πονέσει ή να τη νιώσει. Σαφώς και έχουμε κάποια στιγμή στόχο το να μπορέσει να προχωρήσει η ανδρική ομάδα και να κάνει καλύτερα πράγματα. Σαφώς και δεν απαξιώνουμε την ανδρική μας ομάδα.

Γιατί κατά την άποψή σας όσες φορές ο Κύδωνας ανέβηκε στο παρελθόν στην Γ’ Εθνική δεν κατάφερε να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο; Ηταν σχετικά δηλαδή άμεση πάντα η επιστροφή του στην ΕΚΑΣΚ.

Αντώνης Κουτζόγλου: Εάν θες την προσωπική μου άποψη από τα τελευταία 10 χρόνια που είμαι στο χώρο, είχε πάντα έντονες παθογένειες.

Είχε ή έχει;

Αντώνης Κουτζόγλου: Μπορεί να είναι κι ακόμα… Είχε ανθρώπους που κουβαλούσαν κάποιες συμπεριφορές, εμμονές αν θέλεις. Εγώ είμαι πολύ κάθετος ενάντια σε όλα αυτά, δεν είμαι αντίθετος σε κανένα σωματείο, είμαστε ανοιχτοί μαζί με τον Σωκράτη για συνεργασίες με όλα τα σωματεία. Εξάλλου, τα πρώτα φιλικά που παίξαμε φέτος ήταν απέναντι στον ΑΟΚ. Δηλαδή, αυτό που λέμε, πραγματικά το εννοούμε. Το τι οδήγησε τα Χανιά στο να μην έχουν μια καλή εκπροσώπηση σε μια υψηλή κατηγορία μπορεί να έφταιγε κι αυτό, ότι δεν υπήρξαν ποτέ ενωμένα. Εμπαιναν μέσα στείρες αντιπαραθέσεις στο επίπεδο ποιος θα πάρει τις καλύτερες ώρες, ποιος θα πάρει έναν παίκτη από ένα σωματείο να το πάει στο άλλο, πράγματα που εμένα με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Θεωρώ ότι αυτό που πάμε να κάνουμε τώρα εμείς είναι να βάλουμε μια μεγάλη τελεία σε όλα αυτά και να προσπαθήσουμε να κάτσουμε όλοι οι υπεύθυνοι των σωματείων από τα Χανιά σ’ ένα τραπέζι, να μπορέσουμε να βρούμε μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε όλη αυτή την κατάσταση του μπάσκετ μπροστά.

Σε τι επίπεδο όμως θα μπορούσε να είναι αυτή η συνεργασία, τι ακριβώς εννοείτε;

Αντώνης Κουτζόγλου: Σε επίπεδο από το πώς μπορούμε να μοιράζουμε τις ώρες και να έχουμε μια ανθρώπινη συνεννόηση χωρίς αντιπαραθέσεις, μέχρι στο ν’ ανταλλάζουμε παίκτες. Για παράδειγμα, έχουμε εμείς μια καλή, λέμε τώρα, εφηβική ομάδα; Να μπορέσει να ενισχύεται, όχι μόνο ο Κύδωνας, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή ώστε να έχει μια πολύ καλή παρουσία στην κατηγορία, να μπορέσει αυτή η ομάδα να πηγαίνει στο πανελλήνιο και να διεκδικεί κάποια πράγματα. Το ίδιο γίνεται στο Ηράκλειο. Αυτό το κάνει μόνιμα το Ηράκλειο, γίνεται παιδομάζωμα από ένα σωματείο απ’ όλα τα άλλα, φτιάχνοντας μια πολύ ωραία ομαδούλα και προχωράει. Μια που το ανέφερα αυτό να πούμε ότι δεν θεωρούμε “κτήμα” μας κανέναν παίκτη. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Παιδιά που θέλουν να φύγουν από το σωματείο, κουβεντιάζουμε, προσπαθούμε να τα μεταπείσουμε, ερευνώντας τους λόγους που θέλουν ν’ αποχωρήσουν και να πάνε κάπου αλλού και βέβαια θα φύγουν. Υπήρχαν τέτοια προβλήματα στο παρελθόν και τα γνωρίζετε, εμείς τουλάχιστον δεν το κάνουμε αυτό και το γνωρίζει ο κόσμος που έχει θελήσει να φύγει.

Είναι και οικονομικό όμως το ζήτημα ότι το χανιώτικο μπάσκετ δε μπορεί να φτάσει ψηλά;

Σωκράτης Αντωνίου: Εχουμε παραδείγματα σε αυτό γιατί ήρθαν άνθρωποι, βρέθηκαν άνθρωποι στα Χανιά που αποφάσισαν να βοηθήσουν, έβαλαν χρήματα και κάτι δεν πήγε καλά απ’ ό,τι φαίνεται για να μπορέσει να προχωρήσει. Εμείς το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Επειδή ξέρουμε τα κόστη περίπου, μια Γ’ Εθνική τώρα είναι καλή, πέρσι ο όμιλος της Γ’ Εθνικής ήταν 12-13 αγώνες στην Πελοπόννησο. Σκεφτείτε να φεύγει μια ομάδα από τα Χανιά, να πηγαίνει στον Πειραιά, να πηγαίνει στην Πελοπόννησο να παίζει το παιχνίδι και να επιστρέφει πίσω, ήταν καταστροφική η περσινή χρονιά γιατί ήθελες 100.000 ευρώ μπάτζετ για να παίξεις στην Γ’ Εθνική. Τώρα που ο όμιλος της Γ’ Εθνικής έχει αλλάξει και είναι μόνο Αθήνα, το μπάτζετ έχει πέσει στα 50 χιλιάρικα. Νομίζω ότι με μια καλή διαχείριση και με 1-2 ανθρώπους που αγαπούν το μπάσκετ στα Χανιά μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος να παίξει μια ομάδα στην Γ’ Εθνική. Δεν θέλει πολλά για να παίξει, αυτό που θέλει, είναι παρουσία στο γήπεδο, να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο, ν’ αγκαλιάσει την προσπάθεια των παιδιών. Θ’ αγκαλιάσει όμως, όπως είπε και ο Αντώνης πριν, μια ομάδα που θα έχει παιδιά από τα Χανιά. Τα χρήματα είναι ένα πρόβλημα, το οποίο όμως λύνεται.

Φαίνεται πάντως τόσο από το τι γίνεται στα παιχνίδια της γυναικείας ομάδας όσο και από την περσινή κυρίως πορεία του ΑΟΚ στην Β’ Εθνική πως ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται στο να πηγαίνει να βλέπει μπάσκετ… Θα θέλαμε όμως να ρωτήσουμε εάν υπάρχουν θεσμικά οι άνθρωποι, οι παράγοντες δηλαδή, να σπρώξουν μια νέα προσπάθεια, κάνοντας κάποιες νέες πρωτοβουλίες για να φέρουν το μπάσκετ ψηλότερα.

Σωκράτης Αντωνίου: Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν παράγοντες, που θα έχουν όμως την κοινή αποδοχή. Θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να έχουν την εξωστρέφεια που χρειάζεται προς το χανιώτικο φίλαθλο κοινό. Αυτό είναι που δεν θέλουμε, δεν θέλουμε αυτή την παθογένεια που υπήρχε. Θέλω να πάω να δω μια άλλη ομάδα των Χανίων και να την χειροκροτήσω, αλλά να το αισθάνομαι ότι την χειροκροτώ και όχι να πάω να τη δω να χάνει. Θέλω να πάω να δω μια ομάδα των Χανίων και δεν εννοώ τον Κύδωνα, να κερδίζει. Αυτό θα με κερδίσει με το γενικό σύνολο, δεν κοιτάζω μόνο τους παίκτες, θα κοιτάξω όλη την ομάδα.

Τα Χανιά πιστεύετε ότι τελικά βγάζουν παίκτες ή όχι;

Αντώνης Κουτζόγλου: Πιστεύω ότι κατά βάση δε βγαίνουν πολλοί παίκτες από την περιφέρεια, όχι μόνο από την Κρήτη ή τα Χανιά. Αν ανασύρουμε στη μνήμη μας έναν Γλυνιαδάκη, έναν Κονιάρη ή κάποια άλλα παιδιά που έχουν πάει σε άλλες ομάδες, όπως ο Κουρουπάκης και ο Μερμίγκης. Νομίζω γενικά ότι τα Χανιά δεν έβγαζαν, τουλάχιστον στα χρόνια που ασχολούμαστε εμείς ήταν σαν απαγορευτικό το να κληθούν στις Εθνικές ομάδες έφηβοι ή παίδες. Οταν είχαμε βρεθεί κιόλας στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο Μεσολόγγι και είχαμε μιλήσει με τους ομοσπονδιακούς είχαμε κάνει τα παράπονα μας, μας έθεταν τα οικονομικά μεγέθη, ότι καλούσαν από κοντά, κυρίως από την Αθήνα. Πιστεύω ότι γενικότερα η περιφέρεια αδικείται φρικτά όσον αφορά την εξέλιξη των παικτών και ειδικά η Κρήτη. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει κάποιες κινήσεις και έχουν καλέσει κάποιους παίκτες μας απ’ όλα τα σωματεία. Πιστεύω ότι για να βγει κάποιος παίκτης και να παίξει επαγγελματικό μπάσκετ πρέπει ν’ αλλάξει το μπασκετικό στάτους των Χανίων. Τι εννοώ, ένα όνειρο που έχω, είναι τα παιδιά απ’ όλα τα σωματεία που έχουν κάποιο ταλέντο πρέπει να προσέχονται περισσότερο, με το να γίνεται αυτό με κάποιες προσωπικές προπονήσεις (personal trainings), με το αναπτυξιακό που γίνεται βέβαια στην Κρήτη. Πρέπει να δίνεται μια μεγαλύτερη σημασία σε αυτά τα παιδιά, που είναι ταλέντα για να μπορούν να έχουν μια εξέλιξη. Εάν δε γίνει αυτό, πάνε Α’, Β’, Γ’ Λυκείου και απογοητεύονται, αν και κουβαλάνε βέβαια πάντα στις “αποσκευές” τους το μπάσκετ. Αν δεν αλλάξουν οι προϋποθέσεις το θεωρώ πολύ δύσκολο. Γενικά θεωρώ ότι τα Χανιά δε βγάζουν παίκτες για ν’ απαντήσω ευθέως στην ερώτηση. Ακούγεται σκληρό αλλά είναι η αλήθεια. Οταν είναι 2-3 παίκτες ας πούμε τη δεκαετία, πάει να πει ότι δεν βγάζουν παίκτες. Υπάρχουν παιδιά που αγαπούν το μπάσκετ, για να επανέλθω σ’ ένα προηγούμενο ερώτημα. Για μένα δεν υπάρχουν άνθρωποι, παράγοντες δηλαδή, που μπορούν να σπρώξουν χρήμα στο άθλημα για να το πω διαφορετικά. Γιατί χωρίς το χρήμα δε γίνονται και πολλά πράγματα… Εάν βρεθεί κάποιος σπόνσορας, μπορούν να γίνουν καλύτερα πράγματα σε ό,τι αφορά σε επίπεδο γηπεδικό, παικτών, υποδομών, προπονητών, γυμναστών ή υλικού. Χωρίς χρήματα παλεύουμε με αυτό το θηρίο και προσπαθούμε για το καλύτερο…

Ποιος είναι ο στόχος για τον Κύδωνα αλλά και για εσάς ως έφοροι;

Σωκράτης Αντωνίου: Οπως λέει και ο φίλος μου ο Δημήτρης Ακουμιανάκης που έχει την ιταλική ακαδημία, θέλουμε ένα μπάσκετ αλλιώς. Οπως λέει δηλαδή αυτός για το ποδόσφαιρο, ένα ποδόσφαιρο αλλιώς, ένα μπάσκετ αλλιώς… Μπορεί ν’ αλλάξει το μπάσκετ στα Χανιά, μπορούμε να γίνουμε όλοι φίλοι, μπορούμε όλα τα σωματεία μεταξύ μας να βρεθούμε και να κάνουμε πράγματα. Εμείς είμαστε δεκτικοί σε όλα, έχουμε όρεξη, διαθέτουμε τις ώρες μας, είμαστε πάνω από τα παιδιά, μιλάμε με τους γονείς, έχουμε πολύ καλούς προπονητές ως σωματείο, τους εμπιστευόμαστε. Η ανάπτυξη των αθλητών έχει δοθεί σε συγκεκριμένο άνθρωπο, τον Στέφανο Λουκάκη, ο οποίος ξέρει πάρα πολύ καλά τι να κάνει, έχει την αποδοχή μας και βλέπουμε ότι τουλάχιστον το δικό μας τμήμα μπάσκετ στον Κύδωνα πάει πάρα πολύ καλά. Θα συνεχίσουμε να το υποστηρίζουμε να πάει εκεί που του αξίζει. Προσβλέπουμε στα επόμενα 1-2 χρονάκια, να δούμε την ομάδα μας στην Γ’ Εθνική όσον αφορά το ανδρικό.

Αντώνης Κουτζόγλου: Και βέβαια το θέλουμε. Σαφώς θέλουμε την Γ’ Εθνική, απλά να την βάλουμε με τον τρόπο που θέλουμε εμείς. Δεν επιδιώκουμε την προσωπική μας προβολή. Θέλουμε ο κόσμος ν’ αγκαλιάσει την προσπάθεια μας, να μπορέσουμε να την επικοινωνήσουμε προς τον κόσμο, αλλιώς είναι σα να παλεύεις μόνος σου. Πας στην Γ’ Εθνική, κάνεις μια καλή παρουσία, χαλάς 50 χιλιάρικα κι επιστρέφεις πίσω. Το μεγαλύτερο νόημα είναι να βάλουμε τον κόσμο των Χανίων “μέσα” στα γήπεδα, με άρμα, με δούρειο ίππο εάν θέλετε, αυτήν την ομάδα, της Γ’ Εθνικής. Να τους κάνουμε να δουν το μπάσκετ αλλιώς… Αυτό όμως θα το πετύχουμε εφόσον αλλάξει όλη η νοοτροπία του μπάσκετ στα Χανιά. Είναι δύσκολο, εμείς το βλέπουμε με τον Σωκράτη… Το προσπαθούμε όμως και θέλουμε ευθείες κουβέντες απ’ τους άλλους, όπως είμαστε κι εμείς ευθείς, είναι εξάλλου του χαρακτήρα μας να είμαστε ευθείς και δε μας ενδιαφέρει τι θα σκεφτεί ο άλλος και αυτό δεν το λέμε εγωιστικά. Μόνον η γλώσσα της αλήθειας θα μας φέρει μπροστά σε μια καλύτερη πραγματικότητα.

Rabona ad