Ο 21χρονος αμυντικός ήταν εκ των πρωταγωνιστών στην κατάκτηση του τίτλου από τη Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου (ομάδα με την οποία έπαιξε Γ’ Εθνική πριν μερικά χρόνια ένας άλλος Χανιώτης, ο φετινός πρωταθλητής με τον Γρανίτη Γιάννης Κορωνάκης), η οποία έκοψε πρώτη το νήμα με 65 βαθμούς, αφήνοντας στο -12 την πρώην ομάδα του, την Ελπίδα Σαπών. Η ομάδα του στα μπαράζ θα αντιμετωπίσει Ορέστη Ορεστιάδας, Αρη Πετεινού, Ορφέα Ελευθερούπολης, Δόξα Βώλακα, Ηρακλή Αμμουδιάς και Νίκη Ευκαρπίας και τρεις από τις 7 ομάδες θα βρεθούν στη Γ’ Εθνική.

Ο Χρήστος Κούτας… ξετυλίγει το κουβάρι της ποδοσφαιρικής του διαδρομής στο athlitiko, μιλά για το ποδόσφαιρο της Ροδόπης και κάνει αναφορά και στον πατέρα του, Βασίλη, ο οποίος πρόσφατα ανανέωσε τη συνεργασία με τον Μινώταυρο.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

Για την ποδοσφαιρική του διαδρομή: «Ξεκίνησα από την Ακαδημία Ποδοσφαίρου της Σούδας από 5 χρονών, έπαιξα μέχρι τα 16 μου σε όλα τα ηλικιακά πρωταθλήματα. Μετά έφυγα για μία χρονιά και πήγα στην Κ17 του Πλατανιά με προπονητή τον κ. Ριτζάκη, ήταν η τελευταία χρόνια του Πλατανιά στην Α’ Εθνική. Μετά από ένα χρόνο γύρισα στον Αρη Σούδας, με προπονητή τον Νίκο Μαναρώλη και τον επόμενο χρόνο λόγω πανελληνίων πήγα να βοηθήσω την ομάδα που ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά την Ακαδημία Σούδας στο Β’ τοπικό με προπονητή τον Μιχάλη Χατζηγιάννη (είχε 13 γκολ σε 26 παιχνίδια). Την επόμενη χρονιά ήρθα στην Κομοτηνή λόγω σπουδών και εντάχθηκα στην Ελπίδα Σαπών, ομάδα που είχε βγει Γ’ Εθνική τότε και έκατσα μια χρονιά όμως η ομάδα έπεσε Α’ τοπικό και δεν ήθελα να συνεχίσω. Για 6 μήνες πήγα στην Αναγέννηση Ποντίων Θρυλορίου αλλά επειδή τα Χριστούγεννα έφυγε ο προπονητής που είχα (ο Μπερτράν Ρομπέρ ) έφυγα και εγώ πηγαίνοντας στην ομάδα που είμαι μέχρι σήμερα, τη Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου στο Α’ τοπικό της Κομοτηνής με την οποία κατακτήσαμε το πρωτάθλημα».

Για το αν αισθάνεται δικαιωμένος από την επιλογή του: «Σαφώς δικαιώθηκα για την επιλογή μου, πήγα σε μια ομάδα που έχει έναν προπονητή ο οποίος θεωρώ ότι είναι ο καλύτερος στην Ροδόπη (Σπύρος Κουτσογιάννης). Όχι γιατί είναι προπονητής μου, αλλά επειδή δουλεύει πραγματικά και θέλει να μας βοηθήσει όλους να εξελιχθούμε, έχουμε οργάνωση, μεγάλα αποδυτήρια, βοηθητικό, χώρο με βάρη, και πάνω απ όλα ανθρώπους γύρω από την ομάδα που την αγαπάνε πάρα πολύ και πραγματικά αν δεν ήταν αυτοί δεν θα φτάναμε εκεί που έχουμε φτάσει… Παρ’ όλα αυτά σε αυτή την ομάδα πήγα γιατί το επίπεδο παικτικά ήταν πολύ υψηλό από πέρυσι αλλά φέτος που πήραμε και το πρωτάθλημα όλοι οι συμπαίκτες μου αξίζουν να βρίσκονται σε άλλη κατηγορία. Πραγματικά δεν θεωρώ ότι υπάρχει καλύτερος σύλλογος σε όλα τα επίπεδα».

Για το αν είναι στόχος και η άνοδος στη Γ’ Εθνική μέσω των μπαράζ: «Βασικός στόχος ήταν το πρωτάθλημα, αυτός επετεύχθη. Τώρα έχουμε μπροστά μας 6 παιχνίδια, τα μπαράζ θα είναι ένα μίνι πρωτάθλημα το οποίο σίγουρα θα έχει πολύ ενδιαφέρον και θεωρώ ότι είμαστε έτοιμοι για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Είμαστε η πιο μικρή ομάδα σε μέσο όρο ηλικίας. Δεν θα έλεγα όμως ότι μπορούν να μας υποτιμήσουν γιατί είμαστε πολύ αποφασισμένοι για να βγούμε Γ’ Εθνική. Στη ζωή όλα είναι εφικτά αρκεί να υπάρχει πίστη και θέληση. Είμαστε ταπεινοί, πιστεύουμε στους εαυτούς μας, στις δυνατότητές μας και είμαστε διψασμένοι για να βγούμε κατηγορία. Είμαστε έτοιμοι και θα βγούμε Γ’ Εθνική το θέλουμε όσο τίποτα άλλο».

Για το επίπεδο του τοπικού στην ΕΠΣ Θράκης και τη σύγκριση με τα Χανιά: «Επειδή παρακολουθώ τα δεδομένα και στο τοπικό στα Χανιά λόγω του πατέρα μου το επίπεδο εδώ δεν θα έλεγα ότι είναι καλύτερο, διότι οι ομάδες δεν έχουν ακαδημίες για να βγάλουν ποδοσφαιριστές, αλλά επίσης δεν υπάρχουν και χρήματα, σε αντίθεση με τα Χανιά που έχει γίνει φαινόμενο τα τελευταία χρόνια οι ομάδες να δίνουν πάρα πολλά χρήματα για να πάρουν παίχτες αλλά και για να βγουν κατηγορία. Παικτικά όμως και στη Ροδόπη συγκεκριμένα υπάρχουν παίκτες που έχουν ποιότητα και μπορούν να φέρουν το επίπεδο σε ψηλά στάνταρ, αλλά όχι δεν θα έλεγα ότι το επίπεδο είναι καλύτερο από τα Χανιά. Θέλω όμως να σημειώσω πως είμαστε ένα τρανό παράδειγμα που μια ομάδα χωρίς μπάτζετ πήρε πρωτάθλημα, μέσα από το κλίμα, τη δουλειά και το ταλέντο εν αντίθεση με άλλες που δίνουν υπέρογκα ποσά για ομάδες τοπικού για να καταστήσουν τρόπαια».

Για τους προσωπικούς αλλά και ποδοσφαιρικούς του στόχους και αν υπάρχει η σκέψη επιστροφής στα Χανιά: «Προσωπικά οι στόχοι μου είναι μικροί και συγκεκριμένοι αρχικά θέλω να τελειώσω την σχολή μου, διότι έχω άλλον ένα χρόνο στο ΤΕΦΑΑ της Κομοτηνής, έχω πάρει ειδικότητα ποδοσφαίρου. Εν συνεχεία βασικός στόχος μου τώρα είναι να δώσω τα μέγιστα για να βοηθήσω την ομάδα μου να πετύχει τον στόχο της ανόδου στη Γ’ Εθνική και τελειώνοντας η χρόνια ποδοσφαιρικά θα δούμε τι θα γίνει και πού θα βρίσκομαι από τον επόμενο χρόνο. Ποδοσφαιρικά τα όνειρα μου δεν σταματάνε ποτέ, κάθε μέρα δουλεύω, κάνω διπλές προπονήσεις μόνος μου, με την ομάδα, ζω και αναπνέω για το ποδόσφαιρο, είναι τρόπος ζωής για μένα. Τώρα για το αν γυρίσω στα Χανιά θα δείξει στο μέλλον, έρχομαι όταν δεν έχω υποχρεώσεις σίγουρα, αλλά για το αν θα ερχόμουν για να μείνω για πάντα δεν ξέρω να απαντήσω τώρα».

Τέλος, το σχόλιό του για τον πατέρα του Βασίλη Κούτα: «Για τον πατέρα μου έχω να πω πολλά αν ξεκινήσω δεν θα σταματήσω…(γελάει). Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που και αυτός από τη δική του πλευρά προπονητικά, παρόλο που βρίσκεται στο τοπικό των Χανίων, νομίζω ότι αδικείται, γιατί εξελίσσεται, θέλει κάθε μέρα να βελτιώνεται και να φύγει από το ερασιτεχνικό. Ολοι ξέρουν την πορεία του και το αν δουλεύει πραγματικά, δεν θα το πω εγώ. Εγώ αυτό που έχω να πω για τον πατέρα μου είναι δύο πράγματα και με αυτά να κλείσω. Πρώτον τον ευχαριστώ που είναι δίπλα μου και πάντα μου λέει τα λάθη μου – ποτέ δεν γύρισε σε ματς από μικρός να μου πει ότι ήμουν καλός – αυτό όσο σκληρό και αν είναι εμένα μου δίνει κίνητρο να δουλεύω και να εξελίσσομαι, θέλοντας μια μέρα να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μπορώ να φτάσω εκεί που θέλω. Δεύτερον θέλω να πω κάτι που ακόμα και να το διαβάσει ξέρω ότι θα δακρύσει αυτή είναι η αλήθεια. Μια μέρα ο πατέρας μου θα είναι προπονητής σε τοπ επίπεδο επαγγελματικά το πιστεύω πιο πολύ από εκείνον…»