Το αντίο του Βοσνιάδη: Σας ευχαριστώ όλους

Face Control | 25 Φεβρουαρίου 2021, 21:22

Το athlitiko πήρε συνέντευξη από τον Αλέκο Βοσνιάδη λίγο μετά το τέλος της συνεργασίας του με τα Χανιά. Ο 60χρονος τεχνικός τονίζει ότι πέρασε 27 υπέροχους μήνες, ευχαριστώντας όλους με τους οποίους συνεργάστηκε.

Η συνέντευξη θα σας “κλέψει” το ενδιαφέρον από την πρώτη κιόλας αναφορά του Βοσνιάδη ο οποίος κάνει το πρόωρο ταμείο για το τι έχει πάει στραβά μέχρι σήμερα και η ομάδα των Χανίων απέχει τόσο μακριά από τις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα όπου είχε θέσει σα στόχο να βρίσκεται στο ξεκίνημα αυτής της σεζόν. «Εάν ο Παπαδόπουλος βγάλει την ομάδα θα είναι έργο δικό του», σημειώνει, σε μια έκρηξη συναδελφικότητας, ενώ περιγράφει το πώς έγινε ο σχεδιασμός το καλοκαίρι, μιας και μεταξύ άλλων η κριτική που του γίνεται αυτή τη στιγμή είναι γιατί έφυγαν ποδοσφαιριστές που δεδομένα πρόσφεραν την περασμένη περίοδο. «Μέχρι τον Αύγουστο περιμέναμε ότι θα ήμασταν στην Α’ Εθνική», λέει ο Βοσνιάδης, ο οποίος δηλώνει την πίστη του προς τον Διαμαντόπουλο, «που δεν έπαιρνε τις πάσες που έπρεπε στην περιοχή» και πως «εάν βοηθηθεί, θα πετύχει 10 γκολ μέχρι το τέλος της σεζόν»!

Ο Βοσνιάδης αναφέρεται με πολύ καλά λόγια για τον Αντώνη Ροκάκη και γενικότερα το συμβούλιο της ΠΑΕ, τους οποίους χαρακτηρίζει ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τους… γκάνγκστερ όπως λέει, που υπάρχουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ακολουθεί η συνέντευξή του στο athlitiko.

Πρώτο και βασικό ερώτημα, πώς αισθάνεσαι μετά τα τελευταία γεγονότα;

Εχουμε περάσει από τέτοιες καταστάσεις πολλές φορές στην καριέρα μας… Αυτό που πάντα λέω, είναι ότι ο προπονητής πρέπει να ξέρει πώς πηγαίνει σε μια ομάδα και πότε πρέπει ν’ αποχωρεί. Οταν δεν πετυχαίνεις κάτι, υπάρχει μια στεναχώρια, ειδικότερα όταν είσαι σ’ ένα μέρος για 27 μήνες και έχεις περάσει εξαιρετικά και σ’ έχουν στηρίξει όλοι γύρω σου, με καλές πορείες. Βρήκα την ομάδα τελευταία και κερδίσαμε 10 θέσεις με τη μεγαλύτερη συγκομιδή ακόμα και από τον πρωταθλητή. Την επόμενη χρονιά παρόλο το κακό ξεκίνημα, θεωρούμε ότι είμαστε αδικημένοι. Βρεθήκαμε να έχει σταματήσει βίαια το πρωτάθλημα και να μη μας δίνεται η δυνατότητα να παίξουμε μέχρι το τέλος. Πιστεύουμε ότι είχαμε πολλές ελπίδες για να είμαστε στη θέση του Απόλλωνα. Φέτος, ενώ εξελίχθηκαν τα πράγματα με τον γνωστό τρόπο, υπήρξε η στήριξη απ’ τους ανθρώπους της ομάδας, δεν υπήρξε μεγάλη πίεση, δώσαμε τη μάχη μας, όμως, γιατί δεν είναι να τα παρατάς και να φεύγεις στην πρώτη ή τη δεύτερη στραβή. Εμείς προσωπικά είχαμε φτιάξει αυτήν την ομάδα… Ολοι οι ποδοσφαιριστές που βρίσκονται εδώ, είναι δικοί μας. Πιστέψαμε πολύ σ’ αυτήν την ομάδα. Οι συγκυρίες, για ένα δοκάρι, για μια φάση, έστω και με αυτή την απόδοση γιατί εγώ δεν έχω δει πέρα από τον Εργοτέλη που είναι σ’ ένα καλό επίπεδο αγωνιστικά, καμία άλλη ομάδα να είναι καλή. Ολες οι ομάδες είναι στο ίδιο επίπεδο. Βλέπουμε πολύ κλειστά σκορ, πολλές ισοπαλίες. Εμάς, από μία-δύο φάσεις δεν μας ερχόταν ένα αποτέλεσμα το οποίο θα κάλυπτε τα πάντα, τις αδυναμίες και τις όχι και τόσο καλές εμφανίσεις και δεν θα φτάναμε σε αυτό το σημείο όπου θα είχαμε την απογοήτευση. Πιστεύω πως η πίκρα είναι μόνο γιατί αυτό που φτιάξαμε δεν είχε τα αποτελέσματα που περιμέναμε. Αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο, συνεχίζουμε…

Τώρα, ας υποθέσουμε πως η χρονιά ξεκινά αυτή τη στιγμή. Θα κάνετε πάλι τα ίδια ή όχι; Να γίνει ένα ταμείο, δηλαδή, καθώς δεν ήταν κιόλας στο πρόγραμμα ν’ αποχωρήσει ο προπονητής αυτή τη στιγμή.

Ναι, κάπως έτσι άλλωστε σταματάνε οι συνεργασίες… Θέλω να τα βάλω τα πράγματα απ’ την αρχή της χρονιάς. Μια ομάδα την οποία περιβάλλαμε με εμπιστοσύνη για να κάνει πράγματα, μια ομάδα η οποία τον Οκτώβριο είναι σ’ εξαιρετική κατάσταση, το αισθανόμαστε όλοι όσοι είμαστε γύρω της. Με το τεράστιο πρόβλημα της διακοπής του 1,5 μήνα και με τα προβλήματα που είχαμε για ένα δίμηνο να μην μπορούμε να προπονηθούμε, να μην έχουμε γήπεδα, παρουσιάστηκε μια άλλη ομάδα στο τέλος Δεκεμβρίου. Δώσαμε μάχη για να την ορθοποδήσουμε. Ηταν πολύ κακό το ότι δεν παίξαμε το πρώτο παιχνίδι εδώ με τη Δόξα Δράμας για να πάρουμε και το αποτέλεσμα και ν’ αποκτήσουμε το ρυθμό. Δεν είχαμε την τύχη στα δύο πρώτα εκτός έδρας παιχνίδια να κάνουμε δύο “διπλά” που τα δικαιούμασταν. Βάσει εικόνας “πετάχτηκαν” αυτά τα παιχνίδια. Από ‘κει και μετά μπήκαμε στο πρόβλημα… Αν θυμηθούμε τα παιχνίδια, χάσαμε με μια φάση απ’ τον Εργοτέλη. Βαρέσαμε αμέσως μετά δύο δοκάρια, δεν μπορέσαμε να “σώσουμε” το παιχνίδι και από ‘κει και μετά άρχισε το πρόβλημα. Οπως ξέρετε, το ψυχολογικό παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε καλές ή κακές πορείες. Γενικά, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και διακόπηκε η συνεργασία. Το επιδιώξαμε και οι δύο πλευρές γιατί είχα πει ότι θα δώσω τη μάχη μου μέχρι κάποιες αγωνιστικές να μπορέσουμε ν’ αλλάξουμε την κατάσταση. Το πιστεύαμε πολύ, στήριζε η διοίκηση και όταν έγινε το παιχνίδι με τον Απόλλωνα Λάρισας όπου στο α’ ημίχρονο πραγματοποιήσαμε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις μας, φτάσαμε να έχουμε 12-1 τελικές απέναντι σ’ έναν αντίπαλο ο οποίος επιτέθηκε δύο φορές σε όλο το παιχνίδι κι άλλες δύο από στατικές φάσεις απ’ το κέντρο του γηπέδου. Κατορθώσαμε να χαθεί ένα παιχνίδι μέσα απ’ τα χέρια μας. Κάναμε βέβαια λάθος στο γκολ που δεχθήκαμε και πετάξαμε ευκαιρίες μέσα απ’ την περιοχή, δε βρίσκαμε εστία. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να μη φθαρεί άλλο η κατάσταση κι έτσι μαζί με τον πρόεδρο είπαμε το κλισέ, ότι δε φεύγουν οι παίκτες, φεύγει ο προπονητής. Πάρθηκε η απόφαση… Οι αλλαγές γίνονται ξαφνικά. Αυτό που έχουμε να πούμε για τη συνέχεια αυτής της ομάδας είναι ότι ακόμα και τώρα που έχουμε σταματήσει τη συνεργασία, πιστεύω πολύ σε αυτά τα παιδιά. Πιστεύω ότι 1-2 αποτελέσματα μπορούν να τα ξαναφέρουν στην περσινή κατάσταση με την πορεία που κάναμε.

Το θέμα είναι πως βρισκόμαστε ακριβώς στα μέσα της χρονιάς…

Ακριβώς, δεν υπάρχει πολύς χρόνος, αλλά νομίζω ότι έχει τη δυνατότητα αυτή η ομάδα με 1-2 αποτελέσματα ν’ αλλάξει εντελώς την κατάσταση και να τρέξει μέχρι το τέλος.

Οπότε, σωστά έγινε ο σχεδιασμός; Διότι αυτό το πράγμα ουσιαστικά θέλαμε να ρωτήσουμε.

Κοιτάξτε, σε κάποιο σχεδιασμό κάνεις κάποια πράγματα και μπορεί κάποιες επιλογές να μη σου βγουν, είναι φυσιολογικό. Θα φανεί σα δικαιολογία και δεν το θέλω, πολλοί από τους παίκτες πρώτης γραμμής πέρασαν προβλήματα. Χάσαμε δύο φορές τον Σουντουρά, τον Μπραμπίγια δύο φορές, τραυματίστηκε ο Γρομητσάρης, ο Κάσσος μπήκε στην 6η αγωνιστική. Προέκυψε να έχουμε μια τελείως διαφορετική ομάδα από αυτή που είχαμε στο μυαλό μας στο ξεκίνημα… Πήγαμε σε άλλα πράγματα, αλλά αυτό δεν θέλω να φανεί σα δικαιολογία. Και υπήρχαν και άλλοι τραυματισμοί, οι οποίοι προκλήθηκαν απ’ τον κακό αγωνιστικό χώρο. Το πρόβλημα που είχαμε τους τελευταίους δύο μήνες στα Χανιά, είναι ότι δε μπορούσαμε να προπονηθούμε λόγω κακού αγωνιστικού χώρου στη Μοναχή Ελιά και περιοριζόμασταν στο πλαστικό στον ίδιο χώρο, που είναι σε μια τραγική κατάσταση. “Επεσε” η προπόνηση, βγήκαν πολλοί τραυματισμοί, μας δημιουργήθηκε τεράστιο πρόβλημα και κυρίως χτύπησε άσχημα στην αρχή. Ξέχασα τον Μασένα και τον Διαμαντόπουλο… Είχαμε πολλά θέματα, τα οποία προκλήθηκαν από την κακή κατάσταση των γηπέδων, που μας δημιούργησαν τεράστιο πρόβλημα για να παρουσιαστεί η ομάδα τελείως διαφορετική μετά τη δίμηνη αποχή γιατί σας λέω και πάλι ότι γύρω στον Οκτώβριο λέγαμε ότι έχουμε μια εξαιρετική ομάδα. Απέναντι σε φιλικά που κάναμε με ομάδες της Super League ήμασταν εξαιρετικοί, της είχαμε δηλαδή και εξακολουθούμε να της έχουμε πολλή εμπιστοσύνη, αλλά χρειάζονται 1-2 αποτελέσματα…

Γίνεται λόγος για παίκτες που έφυγαν και δεν έπρεπε να φύγουν…

Να τους πάρουμε έναν – έναν;

Παίκτες που δεν είχαν ενδεχομένως το μεγάλο χρόνο συμμετοχής, αλλά ήταν σημειολογική η παρουσία τους στην ομάδα. Για παράδειγμα, ένας από αυτούς τους παίκτες λόγω και της καταγωγής του γιατί είναι Χανιώτης, είναι ο Σελινιωτάκης. Πέραν όμως του Σελινιωτάκη είναι και άλλοι παίκτες, όπως ο Μουμίν, ο Πάνος…

Είναι κι άλλοι παίκτες, όπως ο Κουσκουνάς, ο Τζιώρας, ήταν αρκετά τα παιδιά που έφυγαν. Ολο το καλοκαίρι η ομάδα έδινε τη μάχη ν’ ανέβει στην Α’ Εθνική. Δεν μπορούσε να προγραμματίσει για το πρωτάθλημα της Α’ ή της Β’. Κάποιοι ποδοσφαιριστές έφυγαν γιατί βρήκαν γρήγορα προτάσεις. Ο Πάνος, ας πούμε, ήταν μέσα στον σχεδιασμό μας για την ομάδα της Super League 2. Ο Μουμίν βρήκε μια πρόταση νωρίς και έφυγε, ο Κουσκουνάς επίσης… Δεν μπορείς να πεις στον παίκτη τον Ιούνιο να περιμένει ως τον Αύγουστο και να πετάξει όλα τ’ άλλα. Τώρα, για το θέμα του Σελινιωτάκη και ίσως και του Λαζαρίδη, που ήταν επίσης ένας σημαντικός παίκτης για την ομάδα και μάλιστα για αρκετά χρόνια… Είναι παιδιά που όταν χάνουν το ρόλο τους, από εκεί που για χρόνια είναι σε πρώτο ρόλο, αυτό μετά φέρνει στενοχώρια. Κανείς παίκτης δεν κάθεται σε μια ομάδα και να πει ας κάνω 3 ή 5 συμμετοχές και δεν θα δημιουργήσω πρόβλημα. Οταν υπάρχει συνέχεια το ζήτημα ότι θέλει αυτός ο παίκτης να παίξει, πρέπει να δούμε και αν μπορούμε… Λέγαμε ότι φτιάχνουμε μια ομάδα επιπέδου, από ‘κει και μετά είναι και θέμα σχεδιασμού. Νομίζω ότι καλώς έκανε ο Σελινιωτάκης κι έφυγε, πήγε στον Διαγόρα και παίζει πέραν από έναν τραυματισμό που έχει τώρα. Δηλαδή, το παιδί άλλαξε περιβάλλον και θεωρώ ότι εδώ θα ταλαιπωρούταν. Υπήρχαν στο χώρο του, στη θέση του, καλύτεροι παίκτες…

Ηρθαν καλύτεροι παίκτες από αυτούς που έφυγαν;

Κοίταξε, αυτό θα το κρίνει το τέλος της χρονιάς. Ξεχάσαμε όμως προηγουμένως στους τραυματίες παίκτες, τον Τριανταφυλλάκο. Ενας πολύ σημαντικός παίκτης όπου τον είχαμε στον σχεδιασμό να παίξει βασικός. Λέω, λοιπόν, ότι καλό είναι να υπάρχουν παίκτες από τα Χανιά, να είναι όμως συνειδητοποιημένοι ότι πριν από 10 χρόνια ήμουν ένας άλλος παίκτης, πριν από 5 χρόνια άλλος παίκτης και τι έκανα τις 2-3 τελευταίες χρονιές… Οταν δεν υπάρχει πολύ συμμετοχή, πρέπει αυτός ο παίκτης να ‘ναι συνειδητοποιημένος, ήρεμος και να μπορεί να είναι στην ομάδα και να βοηθά και με άλλους τρόπους. Δε λέω ότι αυτά τα παιδιά μου δημιούργησαν πρόβλημα, αλλά θεώρησα ότι από την ώρα που δεν παίζουν, είναι καλύτερα για την καριέρα τους να φύγουν. Ηταν όμως κι ο σχεδιασμός… Εάν δεν κάνω λάθος και πω κάτι που δεν ισχύει, ήταν και επιλογή της διοίκησης να έχει ένα πιο κλειστό μπάτζετ και σκεφτήκαμε αν μπορούμε να καλυφθούμε με τον μικρό τερματοφύλακα και να μπορέσουμε να φέρουμε έναν ακόμα μικρό από πίσω. Εγιναν πράγματα που αφορούν τον σχεδιασμό. Εντάξει, για τον Λαζαρίδη παίζει ρόλο και η ηλικία του, αλλά θεωρώ ότι για τον Σελινιωτάκη του έκανε καλό που έφυγε γιατί θα ήταν εδώ σε μια κατάσταση που δεν θα έπαιζε. Εάν θυμάστε, την καλύτερη άμυνα πέρσι την είχαν τα Χανιά. Είχαμε τρία εξαιρετικά στόπερ και ο “Σέλι” ήταν ο τέταρτος… Δεν ξέρω αν θα μπορούσε ν’ αντέξει χωρίς ν’ αντιδρά και την φετινή του χρονιά με λίγες συμμετοχές, άρα γι’ αυτό πάρθηκε η απόφαση για να γίνει αυτό. Και το ρόστερ που άλλαξε, ήταν γιατί δεν μπορούσαμε ν’ απαντήσουμε σε παίκτες μέχρι τον Αύγουστο για το ποια κατηγορία θα είμαστε. Από εκεί και μετά αρχίσαμε να τρέχουμε.

Επειδή στο ξεκίνημα αυτής της χρονιάς έγιναν μεγαλόστομες δηλώσεις σχετικά με το στόχο που μπορεί να χαραχθεί, φυσιολογικό βέβαια από τη μία από τη στιγμή που η ομάδα είχε τερματίσει στην 3η θέση την προηγούμενη περίοδο, μήπως όμως η ομάδα ακόμα και τώρα δεν έχει τη δυνατότητα να κινηθεί κοντά σ’ έναν τέτοιο στόχο; Εγινε, λοιπόν, ενδεχομένως κάποια λάθος εκτίμηση για τις δυνατότητές της και μήπως θα έπρεπε να έχει γίνει και μια άλλη διαχείριση για να μην επηρεαστούν, όπως τουλάχιστον φάνηκε, οι παίκτες ψυχολογικά;

Οταν μπαίνεις στη διαδικασία και λες πάω γι’ αυτόν τον στόχο, πάω για πρωταθλητισμό, απαγορεύεται να επηρεάζει κάτι. Ομάδες είμαστε, εννοείται ότι το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί και έχει πολύ κοντά ψυχολόγους, αλλά νομίζω ότι δε μας “κατάπιε” ο στόχος. Θεωρώ ότι ήταν θέμα 1-2 αποτελεσμάτων και μετά θα γινόντουσαν πράγματα. Γενικά, όμως, νομίζω ότι η ομάδα καλά έκανε και βγήκε με αυτή τη μορφή προς τα έξω. Είναι μια καινούργια ομάδα, έρχεται από συνένωση, αλλάζει επίπεδο χρόνο με τον χρόνο, το βλέπουμε. Αρχισαν ν’ αντιμετωπίζουν διαφορετικά την ΠΑΕ Χανιά. Την τρίτη χρονιά που την είχα υπό την καθοδήγηση μου έπρεπε να βγούμε πιο δυνατοί προς τα έξω. Δεν έπρεπε η ομάδα να βγει… κακομοίρα, με τα χέρια σταυρωμένα ή με το κεφάλι κάτω! Μπορούν δηλαδή κάποιες άλλες ομάδες και όχι η δική μας; Μα, η δική μας είχε μπει σε σειρά, τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά εννοείται και πριν, φτιάχνει πράγματα στην καθημερινότητα της, στην οργάνωση, βελτιώνεται συνεχώς. Εννοείται ότι είναι μια καινούργια ομάδα, αλλά γενικά έχουν μπει κάποια πράγματα σε μια σειρά, τα οποία πρέπει να τα εισπράξει. Πραγματικά σε αυτήν την ομάδα γίνεται μια τεράστια προσπάθεια. Αν θυμάστε τις δηλώσεις μου από την πρώτη χρονιά που ήρθα, έλεγα ότι κάτι καλό γίνεται και ετοιμάζεται στα Χανιά. Το έβλεπα… Γιατί να φοβηθεί η ομάδα και να μην το βγάλει προς τα έξω απέναντι σε ομάδες, ναι, παραδοσιακά καλές, όπως ο Λεβαδειακός, η Ξάνθη και ο Ιωνικός, αλλά γιατί να μην είναι και τα Χανιά, να λένε ξεκάθαρα το στόχο τους και να τον βγάζουν και με αυτοπεποίθηση;

Εάν ο Παπαδόπουλος βγάλει την ομάδα, θα είναι δική του επιτυχία ή έργο δικό σας;

Είναι επιτυχία αυτουνού που πετυχαίνει τον στόχο… Ο Βοσνιάδης έφτιαξε μια συγκεκριμένη ομάδα, φέρνοντας κάποιους παίκτες. Ο Παπαδόπουλος αν ερχόταν το καλοκαίρι μπορεί να έκανε κάποιον άλλο σχεδιασμό. Το ζήτημα είναι πως αν ο Νίκος, που του το εύχομαι γιατί είναι φίλος, μπορέσει αυτή την ομάδα να την τρέξει και να την φτάσει μέχρι το τέλος, θα είναι καθαρά δική του επιτυχία. Δεν έχουμε ανάγκη να παίρνουμε κομμάτια επιτυχίας από άλλους… Τις επιτυχίες μας τις έχουμε, τις είχαμε και μπορεί να τις έχουμε και στο μέλλον. Ο,τι κάνει από εδώ και πέρα είναι καθαρά θέμα του Νίκου, μακάρι ο Νίκος να μπορέσει να τερματίσει την ομάδα σε μια θέση που θ’ αλλάξει κατηγορία.

Πώς βλέπεις την επιλογή που έγινε; Οσο δύσκολη και αν είναι αυτή η ερώτηση για έναν συνάδελφο σου.

Με τον Νίκο έχουμε μια άλλη σχέση γιατί είμαστε φίλοι πέρα από συνάδελφοι προπονητές. Εχουμε περάσει χρόνια μαζί, τον είχα ποδοσφαιριστή και μετά ξεκίνησε την καριέρα του, ολοκληρώνοντας στον Θερμαϊκό Θέρμης. Εχει κάνει την πορεία του, έχει πάρει κι αυτός τους τίτλους του, είναι από τους προπονητές – ονόματα και κυρίως γι’ αυτό τον χώρο. Είναι ένας πολύ καλός προπονητής, θέλει λίγο τύχη, την οποία δεν είχαμε εμείς. Να του έρθει το δοκάρι και μέσα, να μην του έρθει το δοκάρι και έξω και πιστεύω ότι θα βρει το δρόμο, είναι έμπειρος. Πιστεύω ότι είναι εύστροφος και μπορεί να πετύχει πράγματα. Θα θελήσει να έχει τη συμπαράσταση από τους γύρω, τον κόσμο. Του εύχομαι πραγματικά να μπορέσει ν’ αλλάξει την ομάδα κατηγορία και από εκείνο το μερίδιο, εάν υπάρξει, δεν θέλω κανένα κομμάτι να μου αποδοθεί…

Βρεθήκατε στο στόχαστρο κριτικής για το γεγονός ότι η ομάδα δεν αποδίδει κάποιο σύστημα. Καταρχήν, αυτοχαρακτηρίζεστε σαν προπονητής άμυνας;

Αυτά είναι τώρα ταμπέλες… Είμαι ένας προπονητής που έχει πάρει τέσσερις τίτλους τα τελευταία οχτώ χρόνια. Δεν τους παίρνεις μόνο με την άμυνα. Εχω απόλυτη ισορροπία στο αμυντικό και το επιθετικό. Πέρσι η ομάδα είχε κανένα πρόβλημα με την επίθεση; Την χρονιά που ήρθα και ήταν τελευταία και δεν είχες σταυρώσει αποτέλεσμα εκτός από μια νίκη με τον Ηρόδοτο, πώς κέρδισε τα παιχνίδια, μόνο με την άμυνα; Είμαι ένας προπονητής, ο οποίος έχει απόλυτη ισορροπία τόσο στο αμυντικό όσο και στο επιθετικό κομμάτι. Σύστημα είχε η ομάδα, απλά όταν μια ομάδα δεν πάει κάτι καλά, προσπαθείς ν’ αλλάξεις έναν σχηματισμό, η φιλοσοφία, όμως, είναι πάντα η ίδια. Απόλυτη ισορροπία αμυντικά – επιθετικά… Η ομάδα είχε το σχηματισμό της και τα συστήματα της άσχετα ότι δε βγήκαν. Για να βγει το ομαδικό πρέπει να είναι καλά το ατομικό… Εάν εσύ κάνεις τις προπονήσεις σου όπως πρέπει και έρχεται ο ατομικός παράγοντας και τ’ ακυρώνει, όσο και να τρέχεις και να κάνεις πράγματα, όσο και να δουλέψεις στο επιθετικό, στο αμυντικό ή στο στατικό κομμάτι, γιατί το ποδόσφαιρο τέσσερα κομμάτια είναι: Το αμυντικό, το επιθετικό και οι ενδιάμεσες μεταβιβάσεις, αμυντικές και επιθετικές και τα στατικά. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, είναι ξεκάθαρο. Ο κάθε προπονητής έχει τον τρόπο του, κανείς προπονητής όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αμυντικογενής ή επιθετικογενής. Πρέπει να πάρουμε την πορεία του προπονητή και να δούμε τι έχει πετύχει. Κανείς προπονητής δεν πετυχαίνει πράγματα μόνο με την άμυνα ή με την επίθεση, θέλει απόλυτη ισορροπία. Φέτος αλλάξαμε δύο σχηματισμούς και για ένα παιχνίδι παίξαμε με δύο φορ. Κινηθήκαμε γύρω από το 4-2-3-1 και το 4-3-3 με αντεστραμμένο τρίγωνο στη μέση και παίξαμε μια φορά με δύο επιθετικούς. Πιστεύω ότι τα πάντα τα κάνουν οι καλές παρουσίες των παικτών και των αποτελεσμάτων. Ολα τ’ άλλα είναι για να τα συζητάμε. Οταν στραβώνει κάτι, επειδή ζούμε στην Ελλάδα, είναι καθαρά, δε σου ήρθε το αποτέλεσμα, αυτόματα από εκεί και μετά αρχίζουν να μπαίνουν άλλοι παράγοντες μέσα, παίζει και το ψυχολογικό… Λέω όμως ξανά ότι για να έρθει το ομαδικό αποτέλεσμα, είναι σημαντικό το ατομικό να είναι στο επίπεδο που πρέπει.

Εχει γίνει κριτική στον Διαμαντόπουλο για το γεγονός πως εκτός από το αν ενδεχομένως κρίνεται σωστά σαν η πιο εύστοχη επιλογή για την θέση του βασικού φορ, τονίζεται η επιμονή από πλευράς προπονητή, εσάς δηλαδή, να του δώσετε συνεχώς ευκαιρίες όταν έδειχνε ότι είναι χαμένος πολλές φορές στο χώρο της επίθεσης. Στο τελευταίο παιχνίδι στη Λάρισα, δεν ξεκινά κιόλας ο Διαμαντόπουλος και η επίθεση δείχνει πιο φρέσκια, πιο ζωντανή. Το μετανιώνετε;

Οχι, όχι… Εγώ τον Διαμαντόπουλο τον πιστεύω. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει την πορεία του, έχει τα γκολ του ακόμα και σε αυτό το πρωτάθλημα. Ηρθε με 10 παιχνίδια πέρσι από την Α’ Εθνική, είχε την αποχή του με μια προηγούμενη κατάσταση που είχε, αλλά ο Διαμαντόπουλος εάν η ομάδα είναι καλά -και το λέω αυτό και το τονίζω και για τη συνέχεια του παίκτη- εάν η ομάδα είναι καλά στο κομμάτι της κατοχής και μεταφέρεται η μπάλα στην περιοχή του αντιπάλου, ο Διαμαντόπουλος είναι εξαιρετικός παίκτης στο να τελειώνει τις φάσεις.

Αρα δεν έπαιρνε ασίστ ο Διαμαντόπουλος;

Ακριβώς… Δεν τον βοήθησε η ομάδα να του φέρει εκεί που είναι το καλό του Διαμαντόπουλου, μέσα στο “κουτί”, να βρει φάσεις και να τις εκτελέσει. Ο Διαμαντόπουλος έχει ήδη 3 γκολ, έστω κι αν το ένα είναι με πέναλτι. Αλλά οι τελικές του φάσεις που έχουν χαθεί, είναι λίγες. Στατιστικά δηλαδή ο Διαμαντόπουλος είναι ένας ποδοσφαιριστής που αν του φέρεις τη μπάλα σωστά μέσα στην περιοχή, θα τις κάνει γκολ, που δεν το κάναμε, εκεί είναι το πρόβλημα μας.

Γιατί;

Γιατί δεν ήμασταν καλά. Γιατί, όπως είπα, για να φτιάξεις το ομαδικό πρέπει να έχεις σε μια καλή κατάσταση το ατομικό.

Τα εξτρέμ δεν είναι καλά;

Τα πάντα… Γιατί για να ξεκινήσεις μια επίθεση πρέπει να ξεκινήσεις να την χτίζεις από τους πίσω χώρους, να περάσει η μπάλα από τη μέση και να φτάσει ψηλά. Να υπάρχει μια λειτουργία. Είτε με τις άμεσες επιθέσεις, είτε με τις επιθέσεις που χτίζονται. Η ομάδα μας δεν ήταν καλή στο ατομικό, εκεί μας πήρε από κάτω.

Μετανιώνεις που έδωσες την εντολή να χτυπήσει το πέναλτι ο Διαμαντόπουλος στην Λιβαδειά;

Οχι.

Γίνεται λόγος πολύς ότι έπρεπε να το εκτελέσει ο Μπραμπίγια το πέναλτι, που είναι καλός εκτελεστής όπως έχει φανεί μέχρι τώρα και ήταν επίσης πολύ καλός μέχρι εκείνη τη στιγμή στο παιχνίδι…

Κοιτάξτε, μετά Χριστόν, είμαστε όλοι προφήτες. Ο Διαμαντόπουλος είναι καλός εκτελεστής πέναλτι. Στα τελευταία 15 πρέπει να ήταν το δεύτερο που έχασε. Πρέπει να δεις τον ποδοσφαιριστή που έχεις και να καταλάβεις από την προπόνηση ποιοι είναι οι παίκτες που μπορούν να εκτελέσουν. Ο Διαμαντόπουλος είναι ένας παίκτης που γνωρίζω πώς χτυπά τα πέναλτι. Για να μην προδώσουμε και τον τρόπο που το κάνει, εκείνη τη μέρα έκανε κάτι άλλο…

Θα κέρδιζαν τα Χανιά εάν είχαν σκοράρει το 0-2;

Και βέβαια θα κέρδιζαν… Αλλά να πω κάτι; Δεν μπορεί να στιγματίσει μια εκτέλεση, ούτε μπορείς ν’ “ακυρώσεις” έναν ποδοσφαιριστή, ο οποίος έχει ήδη 3 γκολ, από μια εκτέλεση πέναλτι. Να βοηθηθεί, να φτιαχτεί η εικόνα της ομάδας, να “ταΐσουμε”, να προσφέρουμε δηλαδή φάσεις στον Διαμαντόπουλο, ο οποίος, εγώ πιστεύω ότι μέσα στο “κουτί” ως ικανός και εύστροφος που είναι, θα μπορεί να τις τελειώσει. Αυτή τη στιγμή, δεν τον βοήθησε η ομάδα. Μην κρίνετε γιατί είναι πολύ νωρίς να κρίνουμε έναν ποδοσφαιριστή. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, εάν τον βοηθήσει η ομάδα, μπορεί να έχει 10 γκολ! Εγώ τον πιστεύω πολύ.

Πώς ήταν η σχέση σου με τον Ροκάκη; Και πώς τον χαρακτηρίζει σαν πρόεδρο;

Εξαιρετική. Κοίταξε, το καλοκαίρι έγιναν διάφορες συζητήσεις. Είχαμε τη διάθεση να συνεχίσουμε γιατί ήταν τέτοια η συμπεριφορά της ομάδας, των ανθρώπων γύρω από μένα, η διοίκηση του Ροκάκη, ο Ξηρουχάκης, ο Τουλουπάκης, ο Μπουζάκης και τα άλλα τα παιδιά είχαν μια εξαιρετική συμπεριφορά απέναντί μας, κάναμε πράγματα κι εμείς, κάναμε πίσω βήματα για να μείνουμε σε αυτή την ομάδα γιατί μας άρεσε πολύ το περιβάλλον. Τώρα που έφυγα, μπορώ να μιλάω και πιο ελεύθερα γιατί αν ήμουν μέσα θα μου έλεγαν ότι χαϊδεύω ίσως τη διοίκηση. Εμεινα στα Χανιά 27 μήνες και ήταν εξαιρετικοί. Είχα πίεση μόνο σε μικρές περιόδους, λίγο στην αρχή πέρσι και τώρα εδώ. Δεν μ’ ενόχλησε κάνεις, δεν ήρθε ποτέ κανείς να μου πει γιατί βάζεις τον Ουνγιαλίδη και όχι τον τάδε. Δεν ήρθε να μου πει κάνε το ένα, ή κάνε το άλλο. Ποτέ δεν ήρθαν να πουν πράγματα. Αυτό είπα και στον Νίκο Παπαδόπουλο… Αφήνουν έναν προπονητή να δουλέψει, εάν του έχουν εμπιστοσύνη, τον στηρίζουν μέχρι εκεί που πάει και το κυριότερο όλοι αυτοί που προανέφερα ονομαστικά έχουν ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο από αυτό που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σα να βρίσκονται σε μια “άλλη” κατάσταση με βάση αυτό που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, των… γκάγκστερ, των ανθρώπων όπου δεν μπορείς να βρεις συνεννόηση, του καθενός παρορμητικού που υπάρχει!

Είναι καλό όμως σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον;

Καλό είναι, καλό! Δεν θ’ ακυρώσουμε τις καλές συμπεριφορές για να μπούμε στη διαδικασία των γκάγκστερ! Γι’ αυτό κάναμε και την τεράστια προσπάθεια γιατί με τις συμπεριφορές τους είχαμε την υποχρέωση παραπάνω να πετύχουμε πράγματα. Πιστεύω ότι αν αυτοί οι άνθρωποι δεν χάσουν το δρόμο τους και τη στήριξη της περιοχής, με την ηρεμία που έχουν και επειδή σέβονται τους επαγγελματίες, τα επόμενα χρόνια, εάν η ομάδα δε χάσει πράγματα, θα μπορέσει να κάνει παραπάνω βήματα. Είναι εξαιρετικοί άνθρωποι, που σπανίζουν στο ποδόσφαιρο και θέλω να τους ευχαριστήσω για τη συμπεριφορά τους από την πρώτη μέχρι και την τελευταία ημέρα της συνεργασίας μας. Ευχαριστώ επίσης τον κόσμο για τη συμπεριφορά του και για τη στήριξη του όλο αυτό το διάστημα. Εύχομαι σε όλους τα καλύτερα.

karta antonis garden