Ο Ελληνας υπεραθλητής κατάφερε να διανύσει συνολικά… 358 χλμ. και 200 μέτρα, κολυμπώντας στην πισίνα διαστάσεων 50μ.του κολυμβητηρίου του ΟΑΚΑ! Μια επίδοση η οποία δεν έχει προηγούμενο, με τον Χρυσικόπουλο να κολυμπά αδιάλειπτα για μία ολόκληρη εβδομάδα και πλέον να γίνεται κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες.
Τον Χρυσικόπουλο συγχαίρει μεταξύ άλλων ο υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, ο οποίος βρέθηκε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ προκειμένου να του απευθύνει τα συγχαρητήρια από κοντά.
Αναλυτικότερα όλα όσα σημειώνει ο κ. Αυγενάκης είναι τα εξής:
ΡΕΚΟΡ ΓΚΙΝΕΣ !!
ΣΠΥΡΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ στο ΟΑΚΑ
Τίποτα δεν είναι αδύνατον αν δεν το προσπαθήσεις! Και το απέδειξε ο κολυμβητής μας υπεραποστάσεων, ο Σπύρος Χρυσικόπουλος, που έγραψε με χρυσά γράμματα σήμερα το όνομά του, το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου στο ΟΑΚΑ και την Ελλάδα στο βιβλίο Γκίνες.
Ο Σπύρος κολυμπούσε συνεχώς από την περασμένη Κυριακή στην πισίνα και σε μια εβδομάδα διένυσε 358 χιλιόμετρα και 200 μέτρα! Επίδοση ρεκόρ για το βιβλίο Γκίνες, επίδοση που αποδεικνύει ότι πνευματική και σωματική θέληση δεν γνωρίζουν όρια, όπως του είπα μόλις βγήκε από νερό.
Τα συγχαρητήρια και τα μπράβο είναι λίγα για το κατόρθωμά του. Για το ότι έκανε παραπάνω από 50χλμ κολυμπώντας κάθε 24ώρο, με ελάχιστη ενδιάμεση ξεκούραση (τρεις – τέσσερις ώρες συνολικά).
Είναι λίγα τα μπράβο και τα συγχαρητήρια διότι το μήνυμα που στέλνει είναι το σημαντικότερο: Πειθαρχία, στόχος, όνειρο και διαρκής προσπάθεια για να επιτευχθούν. Για να τα καταφέρνει ο καθένας μας, βάζοντας κάθε φορά και λίγο πιο ψηλά τον πήχη των επιδιώξεών του.
Ο Σπύρος είναι (κι αυτός) παράδειγμα. Όπως είναι ο μεγάλος πρωταθλητής, ποδηλάτης μας, Κανέλλος Κανελλόπουλος, ο οποίος μπήκε κι εκείνος στο Βιβλίο Γκίνες για την πτήση με αεροσκάφος κινούμενο με μυική δύναμη (πετάλι) το 1988 από το Ηράκλειο στη Σαντορίνη, σαν σύγχρονος «Δαίδαλος», όπως είναι ο Γιάννης Κούρος, ο καλύτερος δρομέας υπεραποστάσεων όλων των εποχών.
Κι ήταν και οι δύο τους εκεί για να παραδώσουν τη σκυτάλη στον Σπύρο Χρυσικόπουλο
Σπύρο, μας έκανες περήφανους.
Και ξέρω ότι θα συνεχίσεις να μας κάνεις. Να δείχνεις σε όλους ότι δεν υπάρχει «δεν μπορώ».
Μπορούμε, με υπομονή και επιμονή.
