athivoli730x90

Υρτακίνα

«Η Κάντανος τιμωρήθηκε από τους ναζί γιατί αντιτάχθηκε σθεναρά»

«Το πρωινό της 3ης Ιουνίου 1941 θα μπορούσε να είναι μια ιστορία γραμμένη για να δίνει δύναμη στις καρδιές των ανθρώπων και νόημα στις λέξεις ηρωισμός και αυτοθυσία». Με αυτό τον τρόπο, η Υρτακίνα ξεκινά την αναφορά της σε μια προσπάθεια ν’ αποδώσει φόρο τιμής σε όλους όσοι δολοφονήθηκαν από τους ναζί στις 3 Ιουνίου 1941.

kritiko ergastiri 30 03 20 1

Η αναφορά της ομάδας από την Κάντανο γίνεται με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 79 ετών από εκείνη την αποφράδα ημέρα. Το κείμενο είναι από την συγγραφέα Στέλλα Ξ. Καρτάκη.

«Το πρωινό της 3ης Ιουνίου 1941 θα μπορούσε να είναι μια ιστορία γραμμένη για να δίνει δύναμη στις καρδιές των ανθρώπων και νόημα στις λέξεις ηρωισμός και αυτοθυσία.

Η Κάντανος έμαθε σε όλο τον κόσμο ότι μπορείς να πολεμάς με την καρδιά κι όχι με τα όπλα και να σηκώνεις τη σημαία του νικητή. Η Κάντανος τιμωρήθηκε από τους ναζί γιατί αντιτάχθηκε σθεναρά, γιατί δε λύγισε, γιατί στις θηριωδίες τους, πάλεψε με νύχια και με δόντια και βγήκε νικήτρια. Οι Καντανιωτες τιμωρήθηκαν επειδή τόλμησαν να υπερασπιστούν την μακραίωνη ιστορία τους, επειδή η συνείδηση τους, τους πρόσταζε να προστατέψουν τη γη τους, τα σπιτικά τους, και το αίμα των προγόνων τους...

Οι Γερμανοί στράφηκαν κατά των αμάχων για αντίποινα...γνωστή τακτική άλλωστε. Την έκαψαν, τη λεηλάτησαν. Το πάθος τους για αίμα κι εκδίκηση και το θράσος τους, επισφράγισε την καταστροφή που προκάλεσαν τοποθετώντας πινακίδες στις εισόδους του χωριού. "Εδώ υπήρχε η Κανδανος"...

Η Κάντανος υπήρχε ναι. Μα συνεχίζει να υπάρχει. Και θα υπάρχει όσα χρόνια κι αν περάσουν, φανερώνοντας το δράμα που μετουσιώθηκε σε αγώνα, εξυμνώντας τη φιλοπατρία, και τιμώντας τη βαριά κληρονομιά. Ο αφανισμός της έγινε εικόνα γεμάτη δύναμη, έγινε παράδειγμα, έγινε τραγούδι. Αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες, τους πυκνούς καπνούς και τα χαλάσματα. Πάνω στα ερείπια που άφησαν οι κατακτητές, θεμελιώθηκε η ιστορία ενός τόπου που μαρτύρησε, που δέχτηκε πολύ αίμα, που ακούστηκαν πολλά μοιρολόγια, που δε σίγησε η φωνή του. Μα κάπως έτσι δεν γίνεται και στους βίους των Αγίων; Αγιασε κι η Κάντανος. Πιστεύεις, δε πιστεύεις να την τιμάς.

Εδώ υπάρχει η Κάντανος.

3 Ιουνίου 1941-3 Ιουνίου 2020.

79 χρόνια μετά.

* Το κείμενο είναι της συγγραφέας Στέλλα Ξ. Καρτάκη

Ποτέ ξανά φασισμός».

karta antonis garden