Πλουμή: Δεν περίμενα να αρέσει τόσο πολύ αυτή η φωτογραφία!

Face Control | 3 Οκτωβρίου 2022, 14:27

Viral έγινε η φωτογραφία της Μαρκέλλας Πλουμή να ταΐζει το τριών μηνών μωράκι της τη στιγμή που φορά το σκουφάκι της ομάδας πόλο του ΝΟ Χανίων.

Το athlitiko είχε την ευκαιρία να επικοινωνήσει με την έμπειρη αθλήτρια, που είναι η σύζυγος του προπονητή, Γιώργου Κατσουλάκη και να μιλήσει για το θέμα αυτό μαζί της. Μάλιστα, αυτό που κάνει την εικόνα ακόμα πιο δυνατή είναι πως η Μαρκέλλα, όπως αναφέρει στη συνέντευξή της, βγήκε στη διάρκεια του παιχνιδιού για να ταΐσει το μωρό και όχι πριν αυτός αρχίσει όπως ίσως νόμιζαν πολλοί.

«Ειλικρινά δεν το περίμενα ότι θα αρέσει τόσο πολύ αυτή η φωτογραφία! Έπαιζα και μου φώναξε ο προπονητής του Ρεθύμνου και βγήκα γιατί έκλαιγε το μωρό γιατί ήταν η ώρα του φαγητού. Βγήκα στη διάρκεια του παιχνιδιού δηλαδή και ξαναμπήκα μετά», λέει η Μαρκέλλα Πλουμή η οποία και απαντά για το αν τελικά συνδυάζεται μητρότητα και αθλητισμός, ενώ αναφέρεται στη νέα σεζόν που ακολουθεί για τον ΝΟΧ στην Α2 αλλά και στην αβεβαιότητα που επικρατεί -πανελλαδικά- σχετικά με τα κολυμβητήρια.

*Να σημειωθεί ότι η φωτογραφία είναι από τη σελίδα WATER POLO CHANIA, του Θεόφιλου Κυριακόπουλου

Περιμένατε η εικόνα αυτή να παίξει παντού;

Ειλικρινά δεν το περίμενα ότι θα αρέσει τόσο πολύ αυτή η φωτογραφία! Έπαιζα και μου φώναξε ο προπονητής του Ρεθύμνου και βγήκα γιατί έκλαιγε το μωρό γιατί ήταν η ώρα του φαγητού. Βγήκα στη διάρκεια του παιχνιδιού δηλαδή και ξαναμπήκα μετά.

Φαντάζομαι την περηφάνια που θα νιώσει το παιδί σας για εσάς όταν μεγαλώσει.

Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από τα παιδιά, είναι ό,τι καλύτερο. Έχω άλλα δύο παιδιά τα οποία είναι ήδη στον χώρο, ο γιος μου είναι στο πόλο και η κόρη μου στη συγχρονισμένη (καλλιτεχνική) κολύμβηση. Εμείς θέλαμε τα παιδιά να κάνουν ένα άθλημα γενικά, αλλά δε θα τα πιέζαμε ν’ ασχοληθούν με τον υγρό στίβο. Πέρασαν από διάφορα αθλήματα πριν, αλλά τα κέρδισε το κολυμβητήριο τελικά. Δε ξέρω αν θα θέλουν να συνεχίσουν μελλοντικά, αλλά μέχρι τώρα φαίνεται να τους αρέσει.

Πιστεύετε ότι μητρότητα και αθλητισμός συνδυάζονται;

Σίγουρα ναι, ανάλογα τις περιστάσεις βέβαια. Όταν έκανα τα πρώτα μου παιδάκια που ήταν κοντά σε ηλικία, δεν ήθελα να τα αφήνω γιατί ένιωθα τύψεις. Άλλο να έχεις ένα μωρό έξω και άλλο να έχεις δύο, δεν είναι ίδια η έγνοια… Τότε είχα αφοσιωθεί περισσότερο στην οικογένειά μου και το κομμάτι του πόλο το είχα αφήσει. Έπαιξα μία χρονιά πάλι στα Χανιά και είχα πάρει μαζί τον γιο μου που ήταν σχεδόν δύο χρονών. Μέσα στο παιχνίδι, ενώ έπαιζα, είδα να τρέχει αίμα από τη μύτη του μικρού μου και ήταν κανονικό παιχνίδι, όχι φιλικό όπως τώρα. Έτσι, ζήτησα αλλαγή και έφυγα από τον αγωνιστικό χώρο για να πάω στο ιατρείο που ήταν ο μικρός. Οπως και να έχει, το μυαλό σου είναι πιο πολύ στο παιδί.

Μετά από αυτό το περιστατικό, δεν σκεφτήκατε «θα ζω εγώ αυτό το άγχος σε κάθε αγώνα»;

Εγώ τρώω πολλές φορές στο κολυμβητήριο λόγω των παιδιών, γιατί περιμένω να τελειώσουν τις προπονήσεις. Πέρυσι που παρακολουθούσα τους αγώνες της γυναικείας ομάδας των Χανίων, ενώ ήμουν έγκυος, κατάλαβα ότι το ζήλευα με την καλή έννοια. Ήθελα να μπω μέσα και να παίξω! Πέρα από αυτό όμως, υπάρχουν μικρά παιδιά που θα ήθελα να τα βοηθήσω όσο μπορώ, να τους δείξω κάποια πράγματα και κατάλαβα ότι το ήθελα πάρα πολύ. Οπότε, τώρα που γέννησα και είναι όλα καλά με το μωράκι, ήθελα να προσπαθήσω δειλά δειλά, να μπω στις προπονήσεις και ό,τι μπορέσω. Όπως μου αρέσει να βοηθά κάποιος τα παιδιά μου και να τους δείχνει κάτι παραπάνω, έτσι θέλω να κάνω και εγώ με τα μικρότερα παιδιά.

Από αυτά που μου λέτε, καταλαβαίνω ότι επιστρέψατε αρκετά γρήγορα.

Το μωρό είναι τριών μηνών, ναι. Αν πάνε όλα καλά, έχω σκοπό να παίξω στην ομάδα, τουλάχιστον θα το προσπαθήσω.

Άλλη μία χρονιά για τη γυναικεία ομάδα του ΝΟΧ στην Α2, πώς βλέπετε να κυλά η σεζόν φέτος;

Είναι δύσκολα, έχει ανέβει το επίπεδο πολύ, αλλά πιστεύω ότι έχουμε μαζευτεί κάποιες κοπέλες μεγαλύτερες που παίζαμε σε κοινές ομάδες, όπως ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός. Με λίγη προπόνηση, πιστεύω ότι θα πάμε καλά και θέλω να πιστεύω ότι θα βοηθήσουμε και τα μικρότερα κορίτσια να πάνε καλύτερα. Γιατί αυτά τα κορίτσια δουλεύουν πολλές ώρες, συνδυάζουν σχολείο, φροντιστήρια και προπονήσεις μαζί. Επειδή το έχω ζήσει και εγώ αυτό, αν μπορούσα να βοηθήσω με μεγάλη μου χαρά θα το κάνω και ομολογώ ήταν ένα κίνητρο για εμένα να επιστρέψω. Έχουν επιστρέψει κι άλλες κοπέλες, αφιλοκερδώς, η Μαρία Μπαλωμενάκη, η Βάσω Μαυρέλου. Δεν έχουμε κάτι άλλο να δείξουμε στον αθλητισμό, ό,τι ήταν να κάνουμε εμείς το κάναμε. Έχω 25 χρόνια πλέον στο πόλο… Θέλουμε απλά να βοηθήσουμε τα κορίτσια, σε συνδυασμό με τη δουλειά που κάνει και ο προπονητής.

Ο προπονητής της ομάδας, Γιώργος Κατσουλάκης, είναι σύζυγός σας. Μιλάμε για οικογενειακή υπόθεση. Πώς είναι αυτό το κεφάλαιο;

Είναι ένας άνθρωπος τελειομανής. Έχει περάσει από τον χώρο, έπαιζε και εκείνος πόλο, οπότε καταλαβαίνετε ότι δίνει το 1000 % εκεί μέσα. Είναι της νοοτροπίας αυτού που σας είπα, κοιτάζει τον πρωταθλητισμό και όχι απλά κάτι για να περνά την ώρα του. Βλέπω και την αγωνία του, τις ώρες που λείπει, πόσο ασχολείται, πόσο πολύ αγαπά αυτό που κάνει και δίνει όλο του τον εαυτό. Ήθελα αν μπορούσα και εγώ, διακριτικά πάντα -μιλάω παικτικά δηλαδή- κάπως να βοηθήσω σε ό,τι μπορώ.

Ακούμε στην Αθήνα να κλείνουν κολυμβητήρια, γιατί δεν μπορούν να πληρωθούν οι λογαριασμοί πλέον. Υπάρχει η αγωνία για εδώ;

Όσα παιδιά έρχονται καθημερινά στο κολυμβητήριο, περνάνε πάρα πολύ χρόνο της ζωής τους μέσα σε αυτό. Είναι μία αγωνία απ’ όλους τους γονείς, το αν θα κλείσει το κολυμβητήριο. Φυσικά και σκέφτεσαι, τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά μετά αν μπει λουκέτο… Στα παιδιά μπορεί να γυρίσει κάπως αλλιώς αυτό μετά, ν’ αντιδράσουν άσχημα. Έμαθα ότι έχουν κλείσει πολλά στην Αθήνα και έχω στεναχωρηθεί για το τι θ’ απογίνουν τόσα παιδιά. Όλα τα τμήματα του υγρού στίβου βλέπω και πάνε πολύ καλά, τα παιδιά παλεύουν γι’ αυτό. Αυτό το κομμάτι είναι πολύ θλιβερό. Μακάρι να μπορούσε να γίνει κάτι και να δοθεί περισσότερη βάση στα κολυμβητήρια. Εμείς προλάβαμε και ήμασταν στα καλά χρόνια του αθλητισμού, που όλα ήταν πληρωμένα. Γιατί και αυτό είναι ένα σοβαρό γεγονός, δεν έχουν όλοι οι γονείς την οικονομική δυνατότητα να στηρίξουν τα παιδιά τους, για ν’ ακολουθήσουν αυτό που αγαπάνε.

Κατερίνα Μακράκη

Rabona ad