Πατακάκης: Αφιέρωσα 62 χρόνια στον Μινώταυρο

Μινώταυρος Face Control | 23 Ιανουαρίου 2023, 15:55

Μεγάλη συγκίνηση προκαλεί η συνέντευξη του Λευτέρη Πατακάκη στο athlitiko. Οπως είναι γνωστό και έχει ανακοινωθεί, ο Μινώταυρος θα δώσει το όνομα του γηπέδου του στον 84χρονο σήμερα παράγοντα που αφιέρωσε όλη του τη ζωή σε αυτή την ομάδα.

Καλέσαμε τον Λευτέρη Πατακάκη στο γήπεδο των Μουρνιών, εκεί όπου βρέθηκε μια ολόκληρη ζωή προκειμένου να μας μιλήσει για τον Μινώταυρο και όλα όσα μπορεί να θυμάται σε αυτήν την ηλικία για τη διαδρομή του σε αυτό το σωματείο.

Η συγκίνηση ήταν μεγάλη και γιατί ακούσαμε με προσοχή όσα είπε αλλά και γιατί είχαμε την ευκαιρία να δούμε και μιλήσουμε μ’ έναν άνθρωπο στον οποίο αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα ενός γηπέδου που θα το συνοδεύει για πάντα…

Οι Μουρνιές ονομάζονται σε «γήπεδο Μινωταύρου “Ελευθέριος Πατακάκης”»

Κύριε Λευτέρη, τι σημαίνει για εσάς Μινώταυρος;

Η ζωή μου. Μια ζωή εδώ, 62 χρόνια… Πήγα στην Αθήνα γι’ αυτό το γήπεδο 11 φορές.

Ποια περίοδο, θυμάστε;

Μεταξύ 1971 και 1973, εκτός αν κάνω κάποιο λάθος. Πήγα 11 φορές και κατάφερα να το φτιάξουμε. Γιατί προηγούνταν άλλα…

Αλλες εποχές βέβαια τότε.

Αλλες εποχές…

Ποιες είναι οι πιο ευχάριστες στιγμές που έχετε να θυμάστε με τον Μινώταυρο;

Είχαμε ωραίες στιγμές, πολύ ωραίες στιγμές. Είχαμε ωραία ομάδα. Οπως και τώρα έχουμε μία ωραία ομάδα αλλά χτίζεται σιγά-σιγά. Εχω αφιερώσει όλη μου τη ζωή σ’ αυτή την ομάδα…

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον Μινώταυρο;

Μου άρεσε, μου άρεσε πολύ. Εμαινα τότε κιόλας εδώ, στις Μουρνιές. Ηταν η μέρα μου και η νύχτα εδώ… Οταν δεν είχα τη δουλειά μου βρισκόμουν εδώ.

Το σωματείο έχει αποφασίσει να δώσει το όνομά σας στο γήπεδο, το γνωρίζετε;

Ναι. Είναι μια αμοιβή, καλή… Και όταν λέω αμοιβή δεν εννοώ χρηματική, αλλά μια ικανοποίηση. Το σωματείο πήρε μια απόφαση στην γενική συνέλευση κι έτσι θα αναγράφει η ταμπέλα, δεν ξέρω αν έχει ήδη γραφτεί: Γήπεδο Μινωταύρου “Ελευθέριος Πατακάκης”…

Πού θα θέλατε να βρεθεί στο μέλλον ο Μινώταυρος;

Με τα σημερινά δεδομένα για να πας μία ομάδα ψηλά χρειάζεσαι λεφτά. Χρήματα δεν υπάρχουν. Χωρίς χρήματα δεν πας. Λοιπόν… Εδώ που είναι, καλά είναι, αρκεί να “βαστά”, ν’ αντέχει και να βγαίνει πρωταθλητής.

Τι άλλο θυμάστε για το γήπεδο, πώς ήταν πριν φτιαχτεί, τι υπήρχε προηγουμένως;

Ηταν ελαιώνας. Αγόρασε 15 στρέμματα ο Μινώταυρος, του δώρισε η Ιερά Μονή αλλά 15 και είναι περίπου 30 στρέμματα κι έτσι έγινε αυτό το γήπεδο, που είναι ένα ωραίο γήπεδο, μέσα στο χωριό. Τα αποδυτήρια ήταν σταθμός της Χωροφυλακής και μετά έφυγε και το κρατήσαμε εμείς το κτίριο, κάναμε και την αποθήκη μας εκεί.

Ενα γήπεδο που είναι από τα λίγα ιδιόκτητα στα Χανιά.

Ακριβώς…

Και είναι και το πιο ωραίο στα Χανιά μαζί με τα Περβόλια!

Είναι πολύ ωραίο πράγματι. Τώρα κιόλας εάν το δεις καλά είναι το καλύτερο γήπεδο στα Χανιά ακόμα και από τα Περβόλια. Για να γίνει ο τάπητας πήγα 11 φορές στην Αθήνα. Ηταν τα φώτα, η εξέδρα… Η εξέδρα ήταν ένα μικρό πραγματάκι, γραμμές-γραμμές και λίγο κομματάκι… Η εξέδρα φτιάχτηκε σιγά-σιγά και αυτή τη στιγμή όπως την βλέπετε, είναι ένα στολίδι, με τα καθίσματα της και όλα. Τα γραφεία ήταν μία φορά απέναντι, μετά φτιάξαμε αυτά τα καινούργια που έχουμε τώρα, τα οποία είναι πολύ όμορφα και βάλαμε όλα τα κύπελλα που είναι πάνω από 100, πρωταθλήματος και κυπέλλου…

Ο Μινώταυρος όπως ξέρετε δεν είχε ποτέ τον μεγάλο επιχειρηματία, τον μεγάλο χρηματοδότη δηλαδή.

Ποτέ…

Πιστεύετε ότι θα χρειαζόταν έναν τέτοιο άνθρωπο το σωματείο;

Βεβαίως. Αλλά πού ‘ντονε…

Η νέα διοίκηση το πάει καλά;

Πως… Καλή είναι. Απαρτίζεται από νέα παιδιά όπως ο Γιάννης Σπυριδάκης που είναι ο πρόεδρος. Δουλεύουν όλοι, όπως ο Γιώργος Παπαδάκης που είναι εδώ μαζί μας. Γιώργο πόσα χρόνια είσαι στην ομάδα; (απαντά 30 ο Παπαδάκης που είναι παρών στη συνέντευξη, ενώ μετά από παύση μερικών δευτερολέπτων λέει «ο “Πατακός” με έβαλε στο συμβούλιο»)…

Κύριε Λευτέρη τα σωματεία προχωράνε και προοδεύουν εφόσον έχουν ανθρώπους που τα αγαπάνε, συμφωνείτε;

Βεβαίως. Απόλυτα. Και ο Γιώργος ο Παπαδάκης είναι 30 χρόνια στη διοίκηση και συνεχίζει. Εγώ όπως βλέπετε δεν μπορώ άλλο, πλέον έχω μπαστουνάκι για να βαδίσω.

Μαζί με δύο σημαντικούς παράγοντες του Μινωταύρου, τον Γιώργο Παπαδάκη και τον Μανώλη Χαζηράκη.

Εχετε κάνει τόσα πολλά πράγματα γι’ αυτήν την ομάδα κ. Λευτέρη… Μεταξύ άλλων σας θυμάμαι να εκφωνείτε ακόμα και τις διαφημίσεις που ακούγονταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου.

Αλλες εποχές…

Ποια άλλα άτομα έχετε να θυμάστε όλα αυτά τα χρόνια ότι πρόσφεραν έργο, υπηρεσίες στον Μινώταυρο; Θυμάστε να μας πείτε κάποια ονόματα;

Ο Βαγγέλης Παπαδάκης ήταν ο πρόεδρος, αυτός ξεκίνησε το 1933, ο οποίος δούλεψε πάρα πολύ. Μετέπειτα ήταν οι Χατζηγιαννέληδες («πες Γιώργο δεν τους θυμάμαι» για να πουν και οι δύο μαζί κάποια ονόματα) ο Κανάκης ο Φραγκιαδάκης, ο παπαΒασίλης ο Ξανθουδάκης, ο Μπραουδάκης ο Στέλιος, ο Πουλάκης ο Χαράλαμπος, ο Τηλέμαχος Σχοινάς (“Μάχος”), ο Βεργάκης, ο Δημήτρης Δερουκάκης…

Τι εύχεστε για τον Μινώταυρο κ. Λευτέρη…

Εύχομαι καλή τύχη, δύναμη… Το γήπεδο να διατηρηθεί όπως πρέπει και να πηγαίνει καλά στους αγώνες. Εχει πολύ υλικό, πάρα πολύ υλικό, νέα παιδιά. Τώρα υπάρχουν 130-140 νέα παιδιά που στελεχώνουν μικρές ομάδες και αυτό είναι πολύ μεγάλο πράγμα.

Rabona ad