Ο Ν. Καντάρας παρχώρησε συνέντευξη στο καλοκαιρινό τεύχος του περιοδικού GO HANIA, μιλώντας για τους Κρήτες και ό,τι τους αφορά.
Ακολουθεί η συνέντευξη που παραχώρησε:
Κόουτς, οι Κρήτες βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, έχοντας επιδείξει σπουδαίες διακρίσεις σε εγχώριο αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Είναι έτσι τα πράγματα;
Στον σύλλογο γίνεται μια μεθοδική δουλειά η οποία ξεκίνησε από το μηδέν και χρόνο με τον χρόνο άρχισαν να φαίνονται τα αποτελέσματα. Υπάρχει ένα υγιές κλίμα στην ομάδα, τα παιδιά δουλεύουν και αγαπάνε αυτό που κάνουν και μέλημά μας είναι να γίνουν εκτός από καλοί αθλητές, όμορφοι και ευγενικοί άνθρωποι με χαρακτήρα. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω παιδιά τα οποία έχουν μεγαλώσει μέσα στον χώρο, να έχουν γίνει ενήλικες με προσωπικότητα.
Πώς καταφέρνει ένας σύλλογος από τα Χανιά να ξεχωρίζει στο ταεκβοντό, ένα άθλημα που είναι πολύ ανταγωνιστικό καθώς διαγωνίζονται πραγματικά πάρα πολλοί αθλητές απ’ όλη την Ελλάδα;
Τα παιδιά δουλεύουν και αγαπάνε αυτό που κάνουν. Δεν υπάρχουν μαγικά κόλπα. Χρειάζεται πείσμα, δουλειά και καλή συνεργασία μεταξύ προπονητή – αθλητή – γονέα. Ο ανταγωνισμός στο ταεκβοντό είναι πολύ μεγάλος, καθότι Ολυμπιακό αγώνισμα άλλωστε και πλέον σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία από την ΓΓΑ και την πλατφόρμα ekouros, το ταεκβοντό είναι το 4ο άθλημα σε σωματεία στην Ελλάδα και νούμερο 1 ατομικό άθλημα. Η δυσκολία είναι ακόμα μεγαλύτερη για εμάς στην Κρήτη, διότι είμαστε λίγοι αναλογικά με την υπόλοιπη χώρα και οι συνεργασίες είναι αρκετά περιορισμένες. Στο ταεκβοντό ο αθλητής πέραν από την προπόνηση χρειάζεται αρκετούς αγώνες στα πόδια του, πράγμα που είναι δύσκολο για εμάς τους νησιώτες. Παρόλα αυτά, τα καταφέρνουμε ακόμα κι έτσι.
Ποιοι είναι οι αθλητές που ξεχωρίζουν από τους Κρήτες και ποιοι είναι οι στόχοι που θέτει το σωματείο στα επόμενα χρόνια;
Κάθε αθλητής έχει τη δική του πορεία. Ολα είναι υποκειμενικά. Τι εννοώ… Για παράδειγμα, έχω έναν αθλητή, τον Νικόλα, ο οποίος είναι στον σύλλογο από 6 ετών και τώρα τελειώνει το γυμνάσιο. Ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα δεν έχει, δεν θέλει τους αγώνες πολύ, έχει συμμετάσχει και μια φορά για την εμπειρία, αλλά του αρέσει η προπόνηση. Είναι συνέχεια εκεί, σε προετοιμασίες, σε καμπ, σε έξτρα προπονήσεις, στο τρέξιμο, παντού. Αυτό το παιδί έχει “πιάσει” το νόημα και τον θαυμάζω. Ενώ έχουν περάσει αθλητές με τρομερά προσόντα, με διακρίσεις, πρωταθλητές κλπ., οι οποίοι όμως σταμάτησαν. Γι’ αυτό λέω ότι όλα είναι σχετικά. Είναι λάθος να εστιάζουμε μόνο στις υλικές επιτυχίες, δηλαδή στα μετάλλια. Είναι όπως στο σχολείο που ρωτάμε τους δασκάλους μόνο αν είναι καλοί μαθητές τα παιδιά μας και κανένας δε ρωτά αν είναι π.χ. ευγενικό, πρόθυμο, ή αλληλέγγυο. Στο αγωνιστικό κομμάτι, έχουμε καταφέρει κάθε χρόνο να έχουμε πρωταθλητές σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες, κάτι που αν δεν κάνω λάθος είμαστε οι μόνοι από την Κρήτη και από τα νησιά γενικά που το έχουμε καταφέρει σε τέτοιο βαθμό. Ο Αντώνης Φραγκιουδάκης που φέτος πήρε το χρυσό στο παίδων, ο Ανδρόνικος Παναγιωτίδης που και αυτός φέτος πήρε το ασημένιο στους νέους και πρόπερσι στο σχολικό, η Πολύμνια Τσόλια που πέρυσι ήταν χρυσή πρωταθλήτρια στις νεάνιδες, η Ιωάννα Πατεράκη που πέρυσι πήρε το ασημένιο στις κορασίδες και φέτος το χάλκινο, ο Στέφανος Βούτας ο οποίος φέτος πήρε το χάλκινο στους άνδρες, πρόπερσι χρυσό στο σχολικό έχει χάλκινο στο παίδων καθώς και ασημένιο σε διεθνείς αγώνες G1, η Μαρία Κατσούλη που και αυτή πρόπερσι πήρε το ασημένιο στο σχολικό, ενώ έχει πάρει και χάλκινο στις κορασίδες, καθώς και χάλκινο σε President’s cup και G1… Ολα αυτά τα παιδιά μαζί με άλλα, όπως και παλιότεροι αθλητές, έχουν πολλές ακόμα επιτυχίες με χρυσά, ασημένια και χάλκινα στα πανελλήνια κύπελλα και στα διασυλλογικά πρωταθλήματα και το να διακριθείς στο ταεκβοντό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Οσον αφορά τους μελλοντικούς μας στόχους, θέλουμε να κάνουμε αργά και σταθερά βήματα κάθε φορά, να βρισκόμαστε στους αγωνιστικούς χώρους, να μαχόμαστε και να διεκδικούμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και κάποια στιγμή να βγάλει ο σύλλογος εκτός από αθλητές και επιτυχίες, νέους προπονητές έτσι ώστε να αναπτυχθεί το άθλημα περισσότερο στο νησί.
Ποια είναι η διαδρομή για τους Κρήτες μέχρι τώρα, δηλαδή από τη στιγμή που αποφασίστηκε η ίδρυση τους μέχρι και σήμερα;
Ξεκινήσαμε όπως είπα από το μηδέν και βάσει αποτελεσμάτων νομίζω ότι έχουμε καταφέρει να είμαστε ο σύλλογος με τις περισσότερες επιτυχίες στην Κρήτη. Πιστεύω μελλοντικά να καταφέρουμε μαζί με τους συναδέλφους μέσα από την συνεργασία να γιγαντώσουμε το ταεκβοντό στην Κρήτη γιατί η αλήθεια είναι πως σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα έχουμε λίγα σωματεία.
Σε τι επίπεδο βρίσκεται το ταεκβοντό στην Κρήτη και τι χρειάζεται ώστε ακόμα περισσότεροι αθλητές από το νησί να μπορούν να ξεχωρίζουν στην Ελλάδα και όχι μόνο;
Τα τελευταία χρόνια μέσα από τις συνεργασίες των περισσότερων συλλόγων, το επίπεδο έχει ανέβει πάρα πολύ και πλέον μας παίρνουν στα σοβαρά. Αυτό που χρειάζονται οι αθλητές κατά κύριο λόγο είναι οικονομική στήριξη για να μπορούν να ανταπεξέρχονται στους πολλούς αγώνες που χρειάζονται, έτσι ώστε να μπορέσουν κάποιοι να κάνουν το βήμα παραπάνω και να ξεχωρίσουν σε διεθνείς αγώνες.
