Ο λόγος για τον Γκας Μεγαλούδη, ο οποίος έχει επιστρέψει αυτές τις ημέρες στα Χανιά, κάνοντας διακοπές και δίνοντας την ευκαιρία στους φιλάθλους τόσο σε όσους τον γνώρισαν με τη φανέλα του ΑΟΧ όσο και σε εκείνους που έχουν ακούσει γι’ αυτόν να τον τιμήσουν.
Ο Μεγαλούδης έγραψε τη δική του ιστορία με τη φανέλα του ΑΟ Χανιά, ερχόμενος στις αρχές της δεκαετίες του 1990 από την Αμερική, σε μια προσωπική επιλογή του τότε προέδρου του ιστορικού σωματείου, του αείμνηστου “πιλότου”, Γιάννη Γεωργιλαδάκη. Παρέμεινε στα Χανιά για περισσότερα από δέκα χρόνια, αγωνιζόμενος και σε Ιωνία και Θησέα, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμα του
Σε αφιέρωμα που έχουν πραγματοποιήσει τα Χανιώτικα Νέα και ο Γιώργος Δρακάκης, γίνεται εκτενής αναφορά στη διαδρομή και την προσφορά του Γκας Μεγαλούδη στο χανιώτικο ποδόσφαιρο.
Αναλυτικά όσα αναφέρονται:
ΕΝΑΣ 60ΧΡΟΝΟΣ ΕΦΗΒΟΣ…
Ο Κώστας Μεγαλούδης γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1965 στη Νέα Υόρκη (Αστόρια) και από ηλικία 7 ετών ασχολήθηκε µε το ποδόσφαιρο ή σόκερ που λένε στις ΗΠΑ. Στα 16 του χρόνια φόρεσε τη φανέλα του Παγκύπριου µε συµπαίκτες µεταξύ άλλων τον Μίµη Παπαϊωάννου και Λάκη Νικολάου της ΑΕΚ και τον Φυτίλη του Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Στις ΗΠΑ έπαιξε σε 3 οµάδες και στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 ενώ αγωνίσθηκε και στην Εθνική Πουέρτο Ρίκο λόγω της καταγωγής της µητέρας του από εκεί. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 βρέθηκε για ένα 6µηνο στην ΑΕΚ αλλά όπως έχει δηλώσει «οι ρουφιάνοι και οι κλίκες δεν µε άφησαν να παίξω σε αυτή τη µεγάλη οµάδα και στην Α’ Εθνική».
Στα Χανιά ήρθε το καλοκαίρι του 1990 εξαιτίας της γνωριµίας του µε τον προπονητή Νίκο Εξαρχείδη, τον παλιό παίκτη του ΑΟΧ Γιάννη Σταµπολίδη και τον παράγοντα Γιάννη Γεωργιλαδάκη (“πιλότο”).
Ηρθε µαζί µε τον επίσης οµογενή ξάδελφο του Κωσταντίνο Μεγαλούδη του Ευστράτιου. Ο τελευταίος στάθηκε πολύ άτυχος διότι πρόλαβε να παίξει µόλις 2 παιχνίδια πριν πάθει χιαστούς και επιστρέψει στην Αµερική. Αντίθετα ο Γκας, δηλαδή ο Κώστας Μεγαλούδης του ∆ηµοσθένη, υπήρξε επί µία δεκαετία από τους κορυφαίους αµυντικούς. Από την πρώτη σεζόν καθιερώθηκε ενώ σκόραρε και µία φορά µε κεφαλιά σε ένα σπουδαίο διπλό µέσα στα Ανώγεια (1-0 µε Αετό). Την επόµενη σεζόν κατέκτησε το κύπελλο Χανίων και ένα χρόνο αργότερα πανηγύρισε τον τίτλο και την άνοδο από την ∆’ Εθνική (περιφερειακό). Στη Γ’ Εθνική αγωνίσθηκε για δύο σεζόν ενώ στη συνέχεια τις δύο επόµενες χρονιές φόρεσε τη φανέλα της Ιωνίας. Με την κιτρινόµαυρη φανέλα κατέκτησε το κύπελλο Χανίων το 1997 και λίγους µήνες µετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών στο γήπεδο “Απ. Νικολαϊδης” της Λεωφόρου µε αντίπαλο την ΠΑΕ Ποντίων Ροδόπης (∆όξα Υφαντών) την οποία νίκησε 1-0. Στη συνέχεια έφυγε από τα Χανιά όµως τρία χρόνια µετά µαζί µε πρώην συµπαίκτες του όπως τον Τάκη ∆ιακάκη επιστρέφει και αγωνίζεται στον νεοσύστατο ΑΟΧ 2004 βοηθώντας τον να κατακτήσει τον τίτλο στη Β’ κατηγορία και να ανέρθει για πρώτη φορά στην Α’. ∆ιότι την ίδια περίοδο ο παλιός ΑΟΧ περνάει τις χειρότερες µέρες της ιστορίας του και δεν είναι τυχαίο που το καλοκαίρι του 2005 η επανεκκίνηση του θα γίνει πατώντας στο καταστατικό του ΑΟΧ 2004 που είχε καθιερωθεί στην µεγάλη τοπική κατηγορία.
Τελευταία παρουσία του στον Θησέα το 2002-03 στην ∆’ Εθνική όπου ξεκίνησε ως βασικός αλλά µετά από δύο µήνες αποχώρησε οριστικά πλέον για τις ΗΠΑ. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που φόρεσε τα ποδοσφαιρικά παπούτσια.
Πολύτεκνος έχει 4 παιδιά (∆ηµοσθένης, Αλέξανδρος, Νικόλ, Κάρµεν) µε την γυναίκα του Γιαέλ -την γνώρισε στα Χανιά στα τέλη της δεκαετίας του ‘90- ασχολήθηκε µε την εστίαση αρχικά στην Νέα Υόρκη και στη συνέχεια στη Βόρεια Καρολίνα και συγκεκριµένα µε εστιατόρια αλλά και µία κινητή καντίνα (Gussy’s).
Πριν λίγες µέρες ήρθε για διακοπές στα Χανιά και στη συνέχεια επισκέφτηκε τα ∆ωδεκάνησα. Οχι τυχαία αλλά επειδή από εκεί και συγκεκριµένα από τη Σύµη, είναι η καταγωγή του πατέρα του. Σήµερα αναµένεται να επιστρέψει για µερικές ακόµα µέρες στα Χανιά πριν αποχωρήσει. Ενώ ένας από τους πρώτους που συνάντησε εδώ ήταν ο παλιός του συµπαίκτης στον ΑΟΧ Στέλιος Βαρουξάκης. Για τον οποίο λέει ότι είναι: “αδελφάκι, µε βοήθησε πολύ”.
Ακόµα και σήµερα πάντως έχοντας κλείσει τα… 60 του χρόνια µοιάζει µε ένα έφηβο που µε το τεράστιο χαµόγελο αφοπλίζει τον οποιοδήποτε και µπορείς να του συγχωρείς ακόµα και τη µεγαλύτερη ζαβολιά. Πολλές οι ιστορίες από την θητεία του στα Χανιά κυρίως εκτός… αγωνιστικών χώρων, αλλά εδώ επιλέξαµε να επικεντρωθούµε στην ποδοσφαιρική του παρουσία.
Να προσθέσουµε ότι εκτός από την επικοινωνία µε τον παίκτη κάποια στοιχεία τα πήραµε από µία συνέντευξη του τον Σεπτέµβριο του 1995 στον Γιάννη Ντουντουνάκη στην εφηµερίδα “Αθλητής” αλλά και από δηλώσεις του πριν από 3 χρόνια στο sportscaster.gr. Ειδικά στον “Αθλητή” ο τίτλος της συνέντευξης ήταν χαρακτηριστικός: «I am a crazy boy and I do whatever I want» («είµαι τρελός και ό,τι θέλω κάνω»)!
