Μαργαρώνης: Η διαδρομή μου στο ποδόσφαιρο ένα ωραίο ταξίδι…

Γενικά Θέματα - Τοπικό 2 Ιουλίου 2016, 15:20

Ένα από τα καλύτερα παιδιά στο χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου, ο Γιάννης Μαργαρώνης, αποφάσισε φέτος να "κρεμάσει" τα γάντια του συνοψίζοντας σε μια συνέντευξη 3.000 περίπου λέξεων στο athlitiko όλα όσα έζησε αυτά τα χρόνια.

Για σχεδόν 30 χρόνια, ο Μαργαρώνης κόσμησε τα γήπεδα του τοπικού και της Κρήτης παίζοντας στο περιφερειακό, με τη «μεγάλη μου αγάπη, την αδυναμία μου», όπως χαρακτηρίζει την Ιωνία.

30 χρόνια είναι πάρα πολλά, είναι μία ολόκληρη ζωή, για έναν άνθρωπο που ποτέ στην κυριολεξία δεν δημιούργησε πρόβλημα και μονάχα καλές κουβέντες μπορείς ν’ ακούσεις γι’ αυτόν τόσο για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες όσο και για τον χαρακτήρα του.

Ο Μαργαρώνης στα 43 του πλέον, παντρεμένος και μπαμπάς δύο παιδιών, εξιστορεί -όσο αυτά μπορούν να συνοψιστούν μέσα σε μια συνέντευξη- όλα όσα έζησε αυτά τα χρόνια στα γήπεδα. Μιλάει για την Ιωνία, για τους ανθρώπους που γνώρισε, τον Γιώργο Ανδρεαδάκη που τον χαρακτηρίζει σαν δεύτερο πατέρα του, την ΑΕΧ, τις πλάκες στα γήπεδα… Αναφέρεται σε ένα θέμα επίκαιρο αυτή την εποχή και στο σενάριο της ένωσης μεταξύ ΑΟΧ-Κισσαμικού, για τα παιχνίδια που έχει παίξει στην καριέρα του και για πολλά-πολλά άλλα… Ανθρωπος που πέρασε από πάρα πολλές ομάδες, την Ιωνία στην οποία ξεκίνησε και επέστρεψε πολλές φορές, την Ατλαντίδα, τον Διαγόρα Νιο Χωριού, την Α.Ε. Χανίων, την Παλαιόχωρα, τον Αστέρας Χαλέπας, την Κορωνίδα, την ΑΕΔΑ και τον Απόλλωνα.

Απολαύστε μια συνέντευξη από ένα από τα καλύτερα παιδιά που έχει την τιμή να έχει στην οικογένειά του το χανιώτικο ποδόσφαιρο, αλλά και που ως τερματοφύλακας είχε πολύ μεγάλες ικανότητες, όντας ένας από τους πιο προικισμένους.

 

Δεν είσαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής παρόλα αυτά κλείνεις μια πολύ μεγάλη πορεία στο χανιώτικο ποδόσφαιρο. Πόσα χρόνια είσαι στο χώρο;

Περίπου 30 χρόνια.

Πώς νιώθεις;

Ήταν μια συνήθεια. Αλλά κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου… Είναι λογικό. Έχω φτάσει 43 ετών, έχω οικογένεια και κάποια στιγμή έπρεπε να σταματήσουμε. Δεν γινόταν αλλιώς. Κάποια στιγμή καταλαβαίνεις ότι δεν προλαβαίνεις. Πιστεύω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Το είχα αποφασίσει φέτος ότι θα είναι η τελευταία μου χρονιά και θα σταματούσα.

Και τώρα, πώς είναι να είσαι εκτός;

Να πω την αλήθεια δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα γιατί μέχρι πρόσφατα παίζαμε. Από το χειμώνα θα δούμε πώς θα εξελιχθεί!

Πάντως είναι γνωστό ότι ήσουν από τους πιο συνεπείς αθλητές στο τοπικό, αλήθεια δεν είναι αυτό;

Μα, γι’ αυτό παίξαμε και τόσα χρόνια. Σχεδόν δεν έχανα προπόνηση! Το καλοκαίρι δεν σταματούσα. Πήγαινα γυμναστήριο ή έτρεχα μόνος μου γιατί μου άρεσε καταρχήν να είμαι αθλητής και αυτό που κάνω να το κάνω σωστά. Το να παίζεις και να μην προσφέρεις αυτό που πρέπει ή να μην είσαι πολύ καλός, εάν συνέβαινε αυτό, θα είχα σταματήσει πιο νωρίς. Αυτό ήταν, ας πούμε, το δόγμα μου, ότι πρέπει να είσαι σωστός στις υποχρεώσεις σου.

Η δική σου περίπτωση, που εκτός από ένας εργατικός ποδοσφαιριστής είσαι κι ένα παιδί διαμάντι όπως παραδέχονται όλοι στα Χανιά, δηλώνει ότι τόσο εσύ όσο και άλλα παιδιά σαν εσένα έχετε αδικηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Θα μπορούσατε να παίξετε παραπάνω, σε ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών. Για σένα συγκεκριμένα, πιστεύεις ότι αδικήθηκες;

Εντάξει, ότι αδικήθηκα είναι σχετικό. Για μένα, δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ποδοσφαιριστής που αδικείται. Τότε καταρχήν δεν υπήρχε αυτό με τους μικρούς, που έπρεπε να παίζουν κάποια παιδιά κάτω των 20 ετών. Όταν ήμουν εγώ ας πούμε μικρός σε ηλικία, λογικό ήταν επειδή ήμουν στην Ιωνία, που μετά τον Α.Ο. Χανιά ήταν η πιο μεγάλη ομάδα στα Χανιά, δεν ήταν εύκολο να παίξεις. Έπαιρναν πιο έτοιμους τερματοφύλακες και καλά έκαναν γιατί ήταν πιο έμπειροι. Εμείς είχαμε τον Νίκο τον Παπαδάκη, τον Σταυρουλάκη τον Τέλη, τον Μιχάλη Κυριακίδη, όλοι πολύ καλοί τερματοφύλακες που ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και πιο έμπειροι. Το επόμενο που έχω να πω είναι ότι το ποδόσφαιρο δεν το είδα ποτέ πολύ επαγγελματικά, γιατί είχα και τις δουλειές μου και δεν μπορούσα να προλάβω με το να έχουμε το μαγαζί πρωί – απόγευμα. Δε νομίζω ότι αδικήθηκα, δε βλέπω τον εαυτό μου και θεωρώ ότι αδικήθηκα. 

Για να το θέσουμε διαφορετικά, εφόσον παλαιότερα υπήρχε μία ομάδα στην Β’ εθνική, υπήρχε μια άλλη ροή στο χανιώτικο ποδόσφαιρο θα ήταν διαφορετικά για σένα;

Θεωρώ ότι ίσως δεν το επεδίωξα κι εγώ τόσο πολύ γιατί, για να πω την αλήθεια, κοίταζα πρώτα τη δουλειά, να μη λέμε ψέματα. Σίγουρα μου άρεσε ο αθλητισμός αλλά μέχρι ενός σημείου. Ακόμα και όταν η ομάδα πήγε στο περιφερειακό (Ιωνία) οι άνθρωποι μου είπαν να παραμείνω (στην Γ’ Εθνική). Ήταν η χρονιά που όταν βγήκε η ομάδα έφερε για τερματοφύλακά έναν πολύ καλό, τον Απόστολο Λεκίδη και οι άνθρωποι της Ιωνίας μου είπαν “Γιάννη, παρέμεινε ως δεύτερος, να βοηθήσεις κι εσύ γιατί είσαι παιδί της ομάδας και μπορείς να παίξεις εφόσον χρειαστεί”. Λόγω του φόρτου εργασίας και επειδή έπαιζε στην ομάδα και ο αδερφός μου (ο Κώστας) θα είχαμε προβλήματα με το μαγαζί. Έπρεπε ένας από τους δύο μας να μην πάει κι έτσι προτίμησα να μη συνεχίσω εγώ… Δεν μπορούσα να αφήσω τη δουλειά μου και να παίξω στην Γ’ Εθνική.

Oi protathlites me ta poura tous 1998

Οι πρωταθλητές με τα πούρα τους… Περίοδος 1999 με την Ιωνία.

kataktisi titlou iionia

Κατάκτηση τίτλου με την Ιωνία.

 

Η ΙΩΝΙΑ

Ποια είναι η ομάδα σου στα Χανιά;

Εντάξει, Ιωνία… Είμαι γέννημα-θρέμμα της Ιωνίας.

Η οποία όμως δυστυχώς είναι σε μια κακή κατάσταση αυτή την εποχή.

Ναι, πιστεύω ότι για όλες τις ομάδες, όπως ήταν και ο Α.Ο. Χανιά παλαιότερα, έκλεισε ο κύκλος της. Μετά από τόσα χρόνια η ομάδα σταμάτησε να υπάρχει. Ακούω πάντως ότι μπορεί να υπάρξει κάποια ένωση με άλλη ομάδα και θα δούμε. Όσοι άνθρωποι βρέθηκαν στην Ιωνία αυτά τα χρόνια βοήθησαν αλλά δεν υπήρξε συνέχεια. Κάποια στιγμή, εμείς, ο Μπαντουράκης, ο αδερφός μου, ο Κώστας, προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι για δύο χρόνια αλλά μετά δεν υπήρχε συνέχεια γιατί το μεγάλο πρόβλημα ήταν και είναι το οικονομικό. Αν δεν έχεις κάποιον άνθρωπο που να έχει οικονομική δυνατότητα, υπάρχει πρόβλημα. Αυτό ισχύει σε όλες τις ομάδες, όχι μόνο στην Ιωνία.

 

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ

Μίλησε μας για μερικά πρόσωπα όπως τα έχεις ζήσει… Τον Γιώργο Ανδρεαδάκη, καταρχήν, με πολυετή προσφορά στο χανιώτικο ποδόσφαιρο και ειδικότερα στην Ιωνία. Καταρχήν, απάντησέ μας βασικά στην ερώτηση εάν η χρονιά που η Ιωνία ανεβαίνει στην Γ’ Εθνική είναι λάθος που δεν αλλάζει προπονητή. Γίνεται σωστά αυτό;

Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν πολλά χρόνια στην ομάδα. Την ήξερε την ομάδα και θεωρώ ότι σωστά κάποιοι πιστεύουν ότι έπρεπε να του δοθεί η ευκαιρία. Από την άλλη, κάποιοι άλλοι μπορεί να θεωρούν ότι έπρεπε να είχαμε πάρει έναν πιο έμπειρο προπονητή που θα ήξερε την κατηγορία καλύτερα. Ολα αυτά είναι σχετικά. Αυτό που ξέρω είναι ότι η Ιωνία είχε ένα μπάτζετ που δεν ήταν μικρό. Υπήρχαν πολύ καλές ομάδες τότε. Παίζαμε με Αστέρα Τρίπολης, ομάδες που έπαιξε η Ιωνία στην Γ’ Εθνική και ήταν πολύ καλές. Η Γ’ Εθνική τότε είναι σαν τη σημερινή Β’ Εθνική γιατί οικονομικά οι εποχές ήταν διαφορετικές.

Kalokairi 1998 tournoya OFU

Η ομάδα της Ιωνίας το καλοκαίρι του 1988 σε τουρνουά με τον ΟΦΗ, τον οποίο είχε κερδίσει με σκορ 2-1.


Το πάλεψε η Ιωνία…

Το πάλεψε και θεωρώ ότι θα μπορούσε να έχει σωθεί. Το συμβούλιο τότε μπορεί να έκρινε ότι το οικονομικό κόστος είναι πολύ μεγάλο, υπήρχαν μεν χορηγοί αλλά δεν υπήρχε ο πολύ μεγάλος, που θα έβαζε για παράδειγμα 100.000 ευρώ. Ήταν δύσκολα.

Ήταν το αποκορύφωμα γι’ αυτή την ομάδα.

Ναι, θεωρώ ότι ήταν το ταβάνι της Ιωνίας. Με τα δεδομένα που υπήρχαν εκείνη την εποχή και κυρίως τα οικονομικά. Πιστεύω ότι αν υπήρχε ένας άνθρωπος πολύ δυνατός κι εννοώ να βάζει πολλά λεφτά θα ήταν διαφορετικά. Υπήρχαν δυσκολίες.

Γιώργος Ανδρεαδάκης…

Ο Γιώργος Ανδρεαδάκης έχει γράψει τη δική του ιστορία στο χανιώτικο ποδόσφαιρο και θεωρώ ότι είναι ένας προπονητής, το 1987 που ξεκίνησα εγώ, που ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του. Ο άνθρωπος έβλεπε πολύ μπροστά, γι’ αυτό έγιναν και τα βήματα που έκανε η Ιωνία. Θεωρώ ότι η Ιωνία με προέδρους τους Βασίλη Μεταξάκη, Ιορδάνη Ακασιάδη, Γιώργο Τσαπάκη, από εκεί ξεκίνησε… Τότε η Ιωνία είχε μια φήμη που δεν ήταν και τόσο καλή… Νομίζω όμως ότι αυτοί οι άνθρωποι την “καθάρισαν” την ομάδα και ξεκίνησε μετά με μικρά παιδιά, διότι το θετικό για τον Γιώργο Ανδρεαδάκη ήταν το ότι έβαζε να παίζουν πολλοί μικροί στην πρώτη ομάδα. Εκείνη την εποχή δεν το έκαναν εύκολα αυτό το πράγμα πολλοί προπονητές. Έβαζαν τους πιο έμπειρους, τους πιο μεγάλους κτλ. Για μας, για την δική μας εποχή, θεωρώ ότι ο Γιώργος Ανδρεαδάκης ήταν δεύτερος πατέρας μας, δεν το συζητάμε… Δεν ήταν μόνο προπονητής για μας, ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσες να του πεις το πρόβλημά σου, να συζητήσεις, ήταν πολύ μπροστά για μένα. Και μας βοήθησε πολύ, όχι μόνο ποδοσφαιρικά, μας βοήθησε και σαν ανθρώπους. Όλα τα παιδιά που πέρασαν από τα χέρια του είμαστε θεωρώ σωστοί οικογενειάρχες, θέλω να πω ότι βγήκαν σωστά παιδιά. Θεωρώ όμως ότι μας βοήθησε και η ομάδα.

Metaxakis

Ο Γιάννης Μαργαρώνης με τον παράγοντα της Ιωνίας, Γιώργο Μεταξάκη στο Ε.Σ. Χανίων.

Leoforos 1989

Περίοδος 1989, καλοκαίρι. Η ομάδα της Ιωνίας σε τουρνουά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

 

«ΕΧΩ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 300 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ»

Ποιοι άλλοι, υπάρχουν κι άλλα άτομα σαν τον Γιώργο Ανδρεαδάκη που θεωρείς ότι σε βοήθησαν, σου στάθηκαν;

Σε όλες τις ομάδες που πήγα μετά την Ιωνία υπάρχουν άνθρωποι. Ο Ρεϊζάκης στην Ατλαντίδα, ο κύριος Βασίλης. Πολύ καλός άνθρωπος. Πήγα στο Διαγόρα, ο Σπανουδάκης ο Γιάννης. Στην Παλαιόχωρα, Τσατσαρωνάκης Ευτύχης πρόεδρος. Σε όποιες ομάδες πήγα, όπως ο Αστέρας Χαλέπας, ο Παντελής Ευθυμάκης -και να μην ξεχνάω κάποιους ανθρώπους- πέρασα ωραία, μου συμπεριφέρθηκαν καλά. Εντάξει, ήμουν κι εγώ σωστός απέναντί τους αλλά δεν είχα προβλήματα.

Γενικότερα είσαι ένας άνθρωπος που δεν δημιουργεί προβλήματα, αυτό είναι γεγονός.

Είχα το γνώθι σ’ αυτόν. Αν ήταν κάποιος καλύτερος από μένα δεν είχα απαιτήσεις να παίξω. Για παράδειγμα, ήμουν στην Ιωνία, δεν είχα απαίτηση να καθίσει στον πάγκο ο Κυριακίδης, λέω αυτό το όνομα σαν παράδειγμα και να παίξω εγώ. Αφού ήταν καλύτερός μου; Αυτό που εγώ έκανα ήταν να δουλεύω…

Diagroas

Με την ομάδα του Διαγόρα, την περίοδο 1996-97. Ο Μαργαρώνης μαζί με τους Λιναράκη, Σαριδάκη και Φλέκκα.

AEDA

Με την ομάδα της ΑΕΔΑ.

 

Δυστυχώς στο τοπικό δεν υπάρχουν στατιστικά για να μετρήσουμε πόσα παιχνίδια, πόσες συμμετοχές μέτρησες στην καριέρα σου. Στο περίπου, πόσα παιχνίδια θεωρείς ότι έχεις παίξει στη ζωή σου;

Δεν θυμάμαι για να πω τώρα. Κάποια χρόνια σίγουρα στην Ιωνία δεν έπαιζα.

Είναι πάνω από 300;

Ναι, είναι σίγουρα πάνω από 300. Είναι πολλά, αλλά το σημαντικό είναι ότι σε όποιες ομάδες πήγα, γνώρισα καλά παιδιά, έκανα καλές παρέες και γνώρισα καλούς ανθρώπους, πολλές και διάφορες νοοτροπίες. Μου άρεσε, ήταν θεωρώ ένα ωραίο ταξίδι… Μου άρεσε πολύ. Κι αν γυρίσω πίσω, δεν μπορώ να πω ότι πήγα κάπου και το έχω μετανιώσει.

 

«ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΟΧ-ΚΙΣΣΑΜΙΚΟΥ»

Μελλοντικά, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε τον Πλατανιά στην Σούπερ Λιγκ και τρεις ακόμα ομάδες σε Β’, Γ’ εθνική, πιστεύεις ότι δεν θα βοηθούσε κάποια ενδεχόμενη ένωση;

Νομίζω ότι ο Πλατανιάς έτσι όπως είναι η Σούπερ Λιγκ αυτή τη στιγμή δύσκολα μπορεί να κάνει ένωση. Τώρα εάν πάμε σε Α.Ο. Χανιά με Καστέλι… Πιστεύω ότι ο Κισσαμικός είναι οργανωμένη και πολύ καλή ομάδα, αλλά το μειονέκτημα είναι ότι δεν έχει πολύ κόσμο, αντιθέτως με τον Α.Ο. Χανιά, ο οποίος έχει πολύ κόσμο και είναι τέλος πάντων μια ομάδα πόλης. Τώρα, υπάρχει ένα “θέμα” στην οργάνωση του σωματείου, αλλάζουν συχνά οι πρόεδροι, δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά πιστεύω ότι εκεί θα μπορούσε να γίνει κάποια συζήτηση. Σίγουρα, δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος για να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα. Πάντως το παρελθόν έχει αποδείξει ότι οι ενώσεις έχουν τα “θέματά” τους. Είτε οι άνθρωποι μαλώνουν μεταξύ τους είτε διαλύουν ως ενώσεις.

Πώς ήταν το χανιώτικο ποδόσφαιρο πριν από 10-15 χρόνια και πώς είναι τώρα…

Ναι…

AsterasXalepas

Με την ομάδα του Αστέρα Χαλέπας, την περίοδο 2004-05.

Margaronis

Ο Γιάννης Μαργαρώνης σε φωτογραφία μέσα στο Εθνικό Στάδιο Χανίων. Στο βάθος διακρίνεται η Ρεγγίνα.

Ionia

Η Ιωνία τη σεζόν 1993-94 σε αγώνα περιφερειακού πρωταθλήματος απέναντι στον ΠΟΑ.
Όρθιοι από δεξιά: Μαρκουλάκης, ο αείμνηστος Αμαραντίδης, Στυλιανουδάκης, Μαργαρώνης, Μαρκάκης Γιάννης, Τραμπακόπουλος.
Καθιστοί από δεξιά: Μαυροειδής, Παπαδόπουλος, Καμπούρης, Μουριζάκης, Μαρκάκης Νεκτάριος.

 

Πιστεύεις ότι η αναβάθμιση είναι γενικότερη, δηλαδή φτάνει μέχρι το τοπικό;

Το άλμα είναι πολύ μεγάλο. Αν έλεγες πριν από 5, 10 χρόνια ότι θα έχουμε ομάδα στην Σούπερ Λιγκ θα γελούσαμε! Φτάναμε μέχρι Γ’ Εθνική, περιφερειακό, μέχρι εκεί. Μεγάλο άλμα, δεν το συζητάμε! Και νομίζω ότι αυτό το γεγονός έχει βοηθήσει και το τοπικό, γιατί όταν υπάρχουν ομάδες ψηλά, ένας μικρός ποδοσφαιριστής ονειρεύεται να παίξει στον Α.Ο. Χανιά, τον Κισσαμικό ή αν είναι πραγματικά πολύ καλός, να παίξει στην Σούπερ Λιγκ που είναι αυτή τη στιγμή ο Πλατανιάς. Θυμάμαι ότι ο Γιώργος Μαρκουλάκης που ήταν μεγάλο ταλέντο, κάποια στιγμή δοκιμάστηκε στον ΟΦΗ. Τότε δεν υπήρχε ομάδα στα Χανιά. Και τότε που ο ΟΦΗ ήταν πολύ καλή ομάδα, ήταν δύσκολο να παίξει ένας ποδοσφαιριστής. Ηταν ο Γκέραρντ προπονητής όπου ο άνθρωπος, εντάξει, έβλεπε μπροστά. Εγώ λέω τώρα, μακάρι να ήμουν 15 χρονών! Τώρα τα γήπεδα είναι πιο καλά, πλαστικά μεν, αλλά είναι πιο καλά. Υπάρχουν οι ομάδες υποδομών Κ15, Κ17 κλπ. Τα παιδιά έχουν κίνητρο, σου λένε για παράδειγμα, θέλω να πάω να παίξω στον Πλατανιά. Είναι μεγάλο πλεονέκτημα αυτό για τα τωρινά παιδιά.

 

«ΚΛΕΙΣΙΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕ… ΠΕΡΟΥΚΑ ΚΑΙ ΒΑΜΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΖΕΣΤΑΜΑ!»

Υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό γεγονός μετά από μια ζωή στα γήπεδα που να το θυμάσαι; Χιουμοριστικό ειδικότερα.

Θυμάμαι, ναι. Παίζαμε ένα παιχνίδι στις Μουρνιές, Ιωνία, νομίζω Μινώταυρος ήταν. Ηταν απόκριες. Κλεισιάρης Δημήτρης… Βγαίνει για ζέσταμα και φόραγε περούκα και ήταν βαμμένος! Εκεί τώρα έγινε φοβερή πλάκα! Θεωρώ αυτό ότι είναι από τα πιο αστεία που έχω αντιμετωπίσει τόσα χρόνια, αν και έχουν γίνει πολλά ακόμα, διάφορα. Πολύ χαβαλές, εντάξει στο τοπικό γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας. Όλα τα χρόνια ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκα στο τοπικό, μονάχα ένα χρόνο έπαιξα στο περιφερειακό, στην Ιωνία 2000 επί Γιάννη Χαραλαμπίδη.

Πώς ήταν αλήθεια εκείνη η εποχή με πρόεδρο τον Γιάννη Χαραλαμπίδη;

Τότε, επειδή ο κύριος Χαραλαμπίδης είχε περάσει και από την ΑΕΧ ήμασταν πιο επαγγελματικά. Νομίζω ότι από εκείνη την ομάδα μπήκαν οι βάσεις και ακολούθησε στη συνέχεια η πορεία μέχρι την Γ’ Εθνική.

Kypellouxoi Ionia

Κυπελλούχος με την ομάδα της Ιωνίας. Στη φώτο διακρίνεται και ο αείμνηστος Σπύρος Αμαραντίδης κρατώντας το κύπελλο.

 

Πιστεύεις ότι στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η ΑΕΧ ήταν ένα στοίχημα για το χανιώτικο ποδόσφαιρο που δεν εξαργυρώθηκε;

Εγώ βρέθηκα στην ομάδα για ένα χρόνο στο τοπικό. Μετά έφυγα γιατί άρχισαν μεταγραφές. Ήταν ένα στοίχημα δύσκολο, αλλά νομίζω ότι οι ενώσεις δύσκολα μένουν… Όποιες ομάδες έχουν κάνει ένωση, κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου ίσως και δεν κρατάνε πολλά χρόνια. Αυτή την προσπάθεια την ξεκινήσαμε ωραία, αλλά πιστεύω ότι θα κατέληγε όπως τελικά κατέληξε… Καλώς ή κακώς, δεν ξέρω το τι έφταιξε, ή τι δεν έφταιξε.

 

ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

apollon vraveusi

Στον Απόλλωνα “έπεσε η αυλαία” μίας σπουδαίας καριέρας για τον Γιάννη Μαργαρώνη

margarwnis me drikaki

Το αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Γιάννη Μαργαρώνη και η βράβευσή του από τον πρόεδρο του Απόλλωνα Σταύρο Δρικάκη

Τελευταία ομάδα στην καριέρα σου είναι στον Απόλλωνα, μία ομάδα με ιστορία στα Χανιά, που εκπροσωπεί μια περιοχή όπως τον Άη-Γιάννη. Πώς ήταν για σένα;

Πήγα στον Απόλλωνα πραγματικά τυχαία, με προπονητή τον Κυριακίδη. Συγκεκριμένα, μια μέρα που ήρθε από το μαγαζί μου είπε, όταν είχαμε κάνει το νταμπλ με την Ιωνία το 2013 κι έπαιξα άλλη μια χρονιά κι έλεγα να σταματήσω, ότι ανέλαβε προπονητής στον Αη-Γιάννη. Σταύρος Δρικάκης πρόεδρος με τον οποίο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, από το μπάσκετ πολύ παλιά. Είπα τότε του Μιχάλη ότι σκέφτομαι να σταματήσω γιατί έχω οικογενειακές υποχρεώσεις κτλ. και του είπα ότι είναι δύσκολο. Μετά μου το ξαναείπε και με πήρε και ο πρόεδρος, ο Δρικάκης τηλέφωνο και μου λέει, “έλα μωρέ Γιάννη, μια χρονιά είναι, θέλουμε να βγούμε κατηγορία, να μας βοηθήσεις” κι έτσι πήγα. Δηλαδή, αυτό που θέλω να πω είναι ότι πήγα τυχαία. Είναι ένα οργανωμένο σωματείο, οι άνθρωποι έκαναν κάποιες μεταγραφές, η ομάδα ανέβηκε στην Α’ κατηγορία και θεωρώ ότι κάναμε φέτος, επειδή ήταν η πρώτη χρονιά μετά από πολλά χρόνια, μια πολύ καλή σεζόν. Σταθήκαμε αρκετά καλά, ίσως θα μπορούσαμε να είχαμε μπει και στην πρώτη δεκάδα, αυτό δεν έγινε, αλλά για μένα θα πρέπει να σταθεροποιηθεί για 1-2 χρόνια και μετά να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Πάντως κι εκεί πέρασα πολύ ωραία, δεν έχω παράπονο, ήταν πολύ ωραία με όλους.

 

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Τον γιο σου τον ετοιμάζεις για… τερματοφύλακα;

Ο γιος μου είναι σε μία Ακαδημία, δεν θέλει να παίζει τερματοφύλακας και… καλύτερα να πω την αλήθεια! Προς στιγμήν δεν θέλει τερματοφύλακας. Το καλύτερο είναι να διαλέξει ό,τι θέλει, αν και τον ξεκίνησα από άλλο άθλημα! Πρώτα τον πήγα να δει μπάσκετ και αν του αρέσει να παίξει, όπως επίσης του έδειξα και το πόλο, αλλά στο τέλος μου λέει, μόνο ποδόσφαιρο κι έτσι… ποδόσφαιρο. Τον ξεκίνησα δηλαδή ανάποδα! Πιστεύω ότι όλα τα παιδιά πρέπει να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Όπως εγώ ξεκίνησα από το μπάσκετ και μετά πήγα στο ποδόσφαιρο γιατί μ’ άρεσε, νομίζω ότι ο γιος μου και το κάθε παιδί πρέπει να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Εάν αύριο το πρωί μου πει δηλαδή ότι θέλει μπάσκετ θα το πάω στο μπάσκετ.

Γιάννη, σ’ ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συνέντευξη. Θα ήθελες να πεις κάτι άλλο κλείνοντας;

Κλείνοντας ναι, θέλω να ευχαριστήσω καταρχήν όλες τις ομάδες με τις οποίες συνεργάστηκα, από την αρχή μέχρι το τέλος. Ειδικά την Ιωνία που είναι η μεγάλη μου αγάπη, η αδυναμία μου… Εύχομαι όλες οι ομάδες να έχουν επιτυχίες και να είναι υγιείς. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τους γονείς μου για όσα μου έχουν προσφέρει, για την στήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια, τη σύζυγό μου και γενικώς την οικογένειά μου.

Τι θα κάνεις από ‘δω και στο εξής, θα ασχοληθείς ακόμα πιο σοβαρά με τις δουλειές σου; Μήπως θα σε δούμε παράγοντα;

Για τον επόμενο χρόνο θέλω να ξεκουραστώ, εντάξει ο πρόεδρος, ο Σταύρος Δρικάκης μου είπε αν μπορώ να τον βοηθήσω σε κάποια πράγματα στην ομάδα.

Προπονητής τερματοφυλάκων θα σε ενδιέφερε;

Μου αρέσει αλλά δεν έχω χρόνο. Πιστεύω ότι θα έχω πάλι πρόβλημα με τη δουλειά μου. Το ‘χω σκεφτεί εδώ και 5 χρόνια να το κάνω, αλλά θεωρώ ότι θα έχω πρόβλημα πάλι με τις ώρες… Δύσκολα μπορώ να φύγω από τη δουλειά μου τις απογευματινές ώρες.

Θα σου πήγαινε πάντως…

Εντάξει, δεν θα έλεγα όχι…

Δε σκοπεύεις δηλαδή να φύγεις από τα γήπεδα.

Εγώ θα πηγαίνω να παρακολουθώ τον Απόλλωνα και τον Πλατανιά και όλες τις ομάδες γιατί μου αρέσει το ποδόσφαιρο. 

karta antonis garden

Rabona ad