Μανώλη, ήρθε η πρώτη φετινή νίκη για τον Αστέρα Χαλέπας με 3-0 απέναντι στην ΕΘΚ και μάλιστα συνέβαλες με δύο γκολ.
– Ήταν μια νίκη που την θέλαμε σαν ομάδα, ακόμα και για λόγους ψυχολογίας. Τα δύο γκολ μου, βοήθησαν απλά στο να επιτευχθεί η νίκη και τίποτα άλλο. Εύχομαι να συνεχίσουμε έτσι.
Ποιους στόχους έχετε θέσει ως Αστέρας Χαλέπας για τη φετινή σαιζόν και πως βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα της Β’ ΕΠΣ Χανίων;
-Ο στόχος της ομάδας είναι το πρωτάθλημα και να ανέβουμε κατηγορία. Το φετινό πρωτάθλημα πιστεύω ότι θα έχει πολλούς πρωταγωνιστές για την άνοδο. Η ομάδα μου με τον ερχομό καλών ποδοσφαιριστών όπως ο αδερφικός μου φίλος, Γιάννης Βαρουξάκης- τον οποίο θεωρώ πολύ αδικημένο ποδοσφαιριστή-, τ’ αδέρφια του, Νεκτάριος και ο Βελισσάριος, ο κολλητός μου ο Στέλιος Μαυριγιαννάκης, καθώς και με τη συμμετοχή του πατέρα του, Αντώνη Βαρουξάκη, ο οποίος είναι γνώστης του αντικειμένου, μαζί και με τα άλλα παιδιά που ήρθαν πιστεύω να πάρουμε το πρωτάθλημα.
Έχοντας διαγράψει μια σπουδαία καριέρα στο Χανιώτικο ποδόσφαιρο, θα θέλαμε το σχόλιό σου για την πρόοδο που καταγράφει τα τελευταία χρόνια, καθώς και ένα σχόλιο για τις ομάδες μας που αγωνίζονται φέτος στις εθνικές κατηγορίες.
-Δε ξέρω αν έχω διαγράψει σπουδαία καριέρα στο Χανιώτικο ποδόσφαιρο, αλλά σας ευχαριστώ γι’ αυτό που λέτε. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι έχει κάνει πρόοδο το ποδόσφαιρο και ειδικά στο νομό μας, λόγω των ομάδων μας που παίζουν στις μεγάλες κατηγορίες, αλλά δεν υπάρχει συναδελφικότητα μεταξύ τους. Απλά και λαϊκά, “τρώγονται”. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να βρεθούν μετά από κάποια χρόνια από εκεί που ξεκίνησαν, στις χαμηλότερες κατηγορίες. Αν συνεχίσουν με αυτό το ρυθμό, είναι σχεδόν σίγουρο αυτό που λέω και εύχομαι να πέσω έξω. Όταν ο ένας θέλει να “φάει” τον άλλον εδώ στα Χανιά, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα αυτό. Να “φαγωθούν” μόνοι τους. Για τον Πλατανιά πιστεύω ότι φέτος δε θα είναι μια καλή χρονιά. Θα παλέψει να μείνει στην κατηγορία και θα είναι πολύ δύσκολο, λόγω του ότι υπάρχει και παρασκήνιο από πίσω. Για τον ΑΟΧ/Κισσαμικό, κάνουν μια προσπάθεια οι άνθρωποι εκεί, αλλά κι εκεί προβλέπω ότι μετά από κάποια χρόνια θα “φαγωθούν” μόνοι τους. Ο λόγος είναι ότι το όλο εγχείρημα έγινε από ανάγκη και όχι από αγάπη για το ποδόσφαιρο. Για την Παλαιόχωρα δεν έχω άποψη. Ωστόσο εύχομαι να πάνε όλοι καλά, να υπάρχει υγεία και αγάπη πάνω απ’ όλα.
