Η ταλαντούχα Ζωή Καζάκου για το μέλλον και τους στόχους της

Πινγκ Πονγκ Face Control | 22 Ιανουαρίου 2023, 11:08

Ενθουσιασμένη από τη συμμετοχή της στο διεθνές τουρνουά πινγκ πονγκ που διεξήχθη στο Λιντς της Αυστρίας δηλώνει στο athlitiko η Ζωή Καζάκου.

Η νεαρή Χανιώτισσα πρωταθλήτρια παραθέτει συνέντευξη, μιλώντας για το πώς βίωσε αυτή την εμπειρία, ταξιδεύοντας για μια ακόμα φορά στο εξωτερικό, ενώ αναφέρεται στους στόχους που θέτει για το επόμενο διάστημα, δείχνοντας ότι έχει μεγάλες προσδοκίες σε ό,τι αφορά την ανέλιξη της στο πινγκ πονγκ. Υπενθυμίζεται πως η Καζάκου είναι πρωταθλήτρια στην κατηγορία των κορασίδων ενώ από φέτος αγωνίζεται στις νεάνιδες και θεωρείται από τις πιο ταλαντούχες Ελληνίδες παίκτριες σε αυτό το άθλημα.

Σε αγώνες στο εξωτερικό (Αυστρία) η Ζωή Καζάκου του ΟΑΧ

Πρόκειται για αθλήτρια του Ομίλου Αντισφαίρισης Χανίων.

Ακολουθεί η συνέντευξη της.

Ζωή, έζησες μια σημαντική εμπειρία στο εξωτερικό λαμβάνοντας μέρος σε ένα διεθνές τουρνουά, πράγμα σπάνιο για αθλητή ή αθλήτρια από την Κρήτη και ειδικότερα από τα Χανιά. Πώς ήταν για σένα αυτή η εμπειρία;

Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που παίζω στο εξωτερικό, καθώς εχω συμμετάσχει το 2018 στο Στρασβούργο της Αλσατίας στο Euro Mini Champs, το 2019 πριν την καραντίνα στο Youth Contender στη Βουδαπέστη στην Ουγγαρία και το περασμένο καλοκαίρι στο Βαλκανικό πρωτάθλημα στην Αλμπένα της Βουλγαρίας και στο Πανευρωπαϊκό στο Βελιγράδι της Σερβίας με την Εθνική κορασίδων μαζί με τη συμπαίκτριά μου, Στέλλα Μαυροματάκη και τη Λεμονιά Γκαϊντατζή, τα συναισθήματα που με κατακλύζουν είναι κάθε φορά τα ίδια. Ο ενθουσιασμός μου είναι μεγάλος κάθε φορά και είμαι περήφανη που φοράω το σήμα της Ελλάδας με την ελληνική σημαία. Αυτή τη φορά στο Λιντς ένιωσα περήφανη για τον εαυτό μου, που ανταπεξήλθα στις απαιτήσεις των αγώνων και μπόρεσα να σταθώ στο επίπεδο των παιχνιδιών που έπαιξα με περισσότερη ωριμότητα και ενθουσιάστηκα γιατί είδα και άλλες φιλοσοφίες πάνω στο άθλημα. Αλλες τεχνικές και άλλες συμπεριφορές κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών από αθλητές απ’ όλον τον κόσμο που μέχρι τώρα τους έβλεπα μόνο σε βίντεο. Ενιωσα ότι οι κόποι και η προπόνησή μου παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω σαν παιδί της επαρχίας όπως είπατε κι εσείς, ανταμείφθηκαν. Είδα τα λάθη και τις ελλείψεις μου και ξέρω τι πρέπει να δουλέψω τώρα για να βελτιωθώ.

Είναι μέσα στις προθέσεις σου να ταξιδέψεις και πάλι στο εξωτερικό, είναι κάτι που το σκέφτεσαι, σε ενδιαφέρει;

Σίγουρα η συμμετοχή σε αγώνες στο εξωτερικό είναι ιδανική σ’ αυτό το σημείο της πορείας μου ώστε να μπορέσω να συνεχίσω την “εκπαίδευσή” μου και να εμπλουτίσω το παίξιμό μου. Τα παιχνίδια με παίκτες ανώτερους από εμένα είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να εξελιχθώ και να προσπαθήσω περισσότερο. Θεωρώ ύψιστη τιμή για μένα να μπορώ να στέκομαι απέναντι σε σπουδαίους αθλητές του World Ranking List (Παγκόσμιας Κατάταξης). Με κάνει να νιώθω ευθύνη αλλά και αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Αυτό βέβαια εξαρτάται και από την οικονομική δυνατότητα της οικογένειάς μου που πληρώνουν εξ ολοκλήρου τα έξοδα γι’ αυτά τα τουρνουά και τους ευχαριστώ που μου δίνουν αυτή τη δυνατότητα παρόλο που είμαστε πολύτεκνοι.

Η πορεία σου μέχρι τώρα στο πινγκ πονγκ είναι αξιοσημείωτη, καθώς καταφέρνεις και διακρίνεσαι στις νεάνιδες που είσαι τώρα αλλά και προηγουμένως στις κορασίδες. Τι σκέφτεσαι για το μέλλον; Ποιοι είναι οι στόχοι σου μέσα από αυτό το άθλημα;

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμη τις δυνατότητές μου μέσα από την καινούρια κατηγορία των νεανίδων. Το παλεύω πολύ βέβαια, δουλεύω πολύ και στην πράξη και στη σκέψη, αλλά δεν περίμενα ότι θα είχα αυτήν την άνοδο, το θεωρούσα πολύ δύσκολο. Τώρα έχω καθήκον προς τον εαυτό μου να διατηρηθώ σε ψηλές θέσεις αλλά και να βελτιώνομαι τεχνικά. Στην Ελλάδα θα ήθελα πολύ να παίξω και σε ομάδα Α2 όπως και πέρυσι ή γιατί όχι και Α1. Και φυσικά στόχος μου είναι να κληθώ και στην Εθνική ομάδα των νεανίδων. Θα ήθελα όμως να παίξω και σε πρωτάθλημα ομάδας του εξωτερικού σε όποια χώρα με δεχθούν.

Με τον προπονητή της, Μαν. Σγουρομάλλη.

Πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το πινγκ πονγκ, βασικά πώς ξεκίνησες το άθλημα;

Πρωτοείδα πινγκ πονγκ στην κατασκήνωση και αφού υπήρχε η ομάδα του ΟΑΧ στην περιοχή μου ξεκίνησα σαν γυμναστική αρχικά. Οι προπονητές έκριναν ότι είμαι αρκετά καλή για να προχωρήσω και ο πρωταθλητισμός δεν ήταν και δύσκολη απόφαση αφού και οι μεγαλύτερες αδερφές μου ήδη έκαναν πρωταθλητισμό σε άλλα αθλήματα. Το βρήκα άλλωστε πολύ ενδιαφέρον γιατί έπρεπε για να παίξεις όχι μόνο να μάθεις κινήσεις αλλά και να σκέφτεσαι. Ο προπονητής μου, ο κ. Μανώλης Σγουρομάλλης συνέβαλε στο να προχωρήσω σωστά και ν’ αγαπήσω το άθλημα.

Διαχρονικά το πινγκ πονγκ στα Χανιά έχει παράδοση τόσο σε επίπεδο ανδρών όσο και γυναικών. Ποιο είναι το σχόλιό σου για το πινγκ πονγκ στα Χανιά, αλλά και το σύλλογο που αγωνίζεσαι, τον ΟΑΧ;

Εχω ακούσει και έχω διαβάσει για την ιστορία του πινγκ πονγκ στα Χανιά και μάλιστα μου αρέσει πολύ όταν έρχονται στην προπόνηση μεγαλύτεροι γνωστοί Χανιώτες αθλητές και παίζουμε μαζί. Πιστεύω πως θα μπορούσαν ν’ ασχοληθούν περισσότερα παιδιά, αλλά δεν γνωρίζουν για το πινγκ πονγκ. Ας πούμε δεν είναι από τα αθλήματα που θα μας δείξουν στο σχολείο, σε αντίθεση με άλλα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ κλπ.

Με τις συμπαίκτριές της στον ΟΑΧ, Μαυροματάκη (δεξιά) και Κανταρά (αριστερά).

Ως κοπέλα που κάνει πρωταθλητισμό τι θα ήθελες να ζητήσεις, ποια θεωρείς ότι είναι τα προβλήματα που υπάρχουν, τι κάνει δηλαδή τη ζωή σου δύσκολη και εάν ήταν στις δυνατότητές σου θα ήθελες να διορθωθεί τώρα;

Αρχικά ο πρωταθλητισμός από μόνος του είναι δύσκολος γιατί πρέπει πρώτα-πρώτα να τα βγάζεις πέρα με τις πολύωρες προπονήσεις σε συνδυασμό με σχολείο, διάβασμα, εξωσχολικά κλπ. και να θυσιάζεις πράγματα που άλλα παιδιά στην ηλικία σου δεν τα διαπραγματεύονται καν. Είναι όμως επιλογή μου. Στην προπόνηση θα ήθελα να έχουμε καλύτερη αίθουσα, όπως έχω δει σε ομάδες στην Αθήνα, ώστε να χωράμε όλοι οι αθλητές και να έχουμε περισσότερα τραπέζια που να μη χρειάζεται να τα ανοίγουμε και να τα κλείνουμε και να χάνουμε χρόνο. Θα ήθελα να έχω κι άλλους συμπαίκτες της ηλικίας μου ή και μεγαλύτερους να παίζω μαζί τους ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός και να βελτιώνομαι. Επειδή είμαι το μόνο κορίτσι μαζί με τη Στέλλα (Μαυροματάκη), η αλήθεια είναι ότι ζηλεύω με την καλή έννοια λιγάκι τις άλλες ομάδες στην υπόλοιπη Ελλάδα που έχουν πολλά παιδιά. Τέλος, επειδή είμαστε από μικρή επαρχιακή πόλη και μάλιστα από νησί, τα ταξίδια για αγώνες είναι κουραστικά επειδή είναι όλα εκτός Κρήτης και στοιχίζουν πολύ. Θα μου άρεσε να πηγαίνω πιο συχνά στην Αθήνα, να προπονούμαι με αθλητές από άλλες ομάδες, με μεγαλύτερους και πιο έμπειρους αθλητές ώστε να μαθαίνω. Θα ήθελα να υπήρχε κάποιος χορηγός ή κάποια βοήθεια από το κράτος ώστε να καλύπτει έστω κάποια έξοδα στον εξοπλισμό μου -λάστιχα, ρούχα, παπούτσια- ή και κάποια έξοδα μετακίνησης.

 

Rabona ad