Η ομάδα από τον Αη Γιάννη μετά την κατάκτηση του τίτλου εξασφάλισε το νταμπλ, κατακτώντας το κύπελλο, μια διπλή επιτυχία που είναι αλήθεια ότι κυνηγούσε ο Απόλλων τα τελευταία χρόνια. Δικαίωση για το σωματείο, δικαίωση όμως και για τον ιδιοκτήτη αυτής της ομάδας ο οποίος παρέλαβε ένα σωματείο στη Β κατηγορία και με αργά και σταθερά βήματα κατάφερε να το μετατρέψει σε πρωταγωνιστή σε επίπεδο τοπικού ποδοσφαίρου…

Μια διπλή επιτυχία την οποία βέβαια ο Απόλλων θα μπορούσε να έχει πετύχει νωρίτερα εφόσον δεν είχε ξεσπάσει η πανδημία, με τον τελικό του κυπέλλου εξάλλου να επιστρέφει μετά από δύο ολόκληρα χρόνια απουσίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως με το που πήραν το κύπελλο στα χέρια τους οι Ταταράκης και Βακαλουνάκης έσπευσαν να το σηκώσουν στον αέρα και να πανηγυρίσουν μαζί με τον Σταύρο Δρικάκη, ο οποίος βλέπει πια τους κόπους του ν’ ανταμείβονται για τη μεγάλη προσπάθεια που έχει καταβληθεί όλα αυτά τα χρόνια προκειμένου να φέρει τον Απόλλωνα σε αυτό το επίπεδο.

Κι όλα αυτά κι ενώ εκκρεμούν τα μπαράζ για την άνοδο στην Γ’ Εθνική όπου υπάρχει η σοβαρή πιθανότητα να κλείσει αυτή η χρονιά πραγματικά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο…