Enetikon Restaurant

Η αγωνία ενός γονέα στο άθλημα της καλλιτεχνικής κολύμβησης…

Καλλιτεχνική κολύμβηση | 14 Νοεμβρίου 2022, 16:22

Επιστολή από μια γονέα του τμήματος καλλιτεχνικής κολύμβησης του Ναυτικού Ομίλου Χανίων εστάλη στο athlitiko.

KTEO Κρήτης

Σε αυτήν εκφράζονται οι αγωνίες και όλα όσα καλείται να διαχειριστεί μια αθλήτρια στο τμήμα καλλιτεχνικής κολύμβησης μέχρι να προετοιμαστεί για το χορευτικό που θα παρουσιάσει ενώπιον των κριτών. Πρόκειται για επιστολή που έρχεται ως συνέχεια σχετικού άρθρου που δημοσιεύτηκε σε άλλη ιστοσελίδα και αφορούσε το εν λόγω τμήμα καλλιτεχνικής κολύμβησης του ΝΟΧ.

Ακολουθεί η επιστολή:

Προσπαθήστε να μείνετε για λίγο στη φωτογραφία και σκεφτείτε, μέσα στα κλάσματα δευτερολέπτου τι έχουν να διαχειριστούν αυτά τα παιδιά (οι αθλητές) αλλά και εκείνος που τα προετοίμασε για εκείνα τα κλάσματα του δευτερόλεπτου από προπονητές ως και οικογένεια. Την τεχνική τους στην αντοχή, τον συγχρονισμό, τη συνεργασία, τον ρυθμό, την ευλυγισία, το ακροβατικό, την ανασφάλεια και το κάθε τι που μπορεί να κουβαλάει στην ψυχή του το καθένα από αυτά τα πλάσματα, έχοντας στο μυαλό τους την άψογη εκτέλεση, αυτή που θα εντυπωσιάσει τους κριτές, ώστε να τους ανταμείψουν για την προσπάθειά τους.

Κι αν πέσουν, κι αν χάσουν την ισορροπία, το μέτρημα, το ρυθμό, αν γενικά αποτύχουν εκείνο το συγκεκριμένο κλάσμα… τι; Το θέμα γι’ αυτούς είναι να ολοκληρωθεί με επιτυχία το χορευτικό να αναδειχθεί η προσπάθεια για το καλύτερο, το καλύτερο για τον εαυτό τους, γι’ αυτό που “αγωνίζονταν” μέσα στις άθλιες και ελλιπείς συνθήκες όλη τη χρονιά.

Η κάθε “πτώση” θα τα δοκιμάσει να μάθουν να είναι πιο δυνατά στον αθλητισμό και τη ζωή αλλά ίσως αφήσει κατάλοιπα στεναχώριας και απογοήτευσης. Κάποιοι θα αντέξουν και θα το παλέψουν για όσες φορές χρειαστεί και κάποιοι άλλοι θα κρατήσουν τα κακά και θα παραιτηθούν.

Εξίσου αγωνιστές και δυνατοί και οι δύο αν με ρωτάς.

Κάτσε και σκέψου πόση θυσία έκαναν ολόκληρες οικογένειες, παιδιά, προπονητές χρόνου-χρήματος-ψυχικής υγείας-αξιοπρέπειας για αυτά τα κλάσματα του δευτερόλεπτου και σκέψου στο όνομα ενός θυμού ή μίας απογοήτευσης ακόμα και αδικιών ή και ανεκπλήρωτων προσδοκιών που δεν θα αρνηθώ ότι υπάρχουν, όπως υπάρχουν σε όλους τους χώρους, αξίζουν όλες αυτές οι προσπάθειες των παιδιών, αυτών κυρίως όλων των παιδιών ενεργών και μη, να ισοπεδώνονται και να κυκλοφορούν σαν θύματα συμφερόντων στις ίντερνετ(ικες) κυκτρινοφυλλάδες που εξυπηρετούν κυρίως ατομικές φιλοδοξίες;

Αξίζει να θίγεται μια προσπάθεια τόσων ατόμων με μια αόριστη συκοφαντία προς πάσα κατεύθυνση γεννημένης μιας πιθανόν προσωπικής διαφοράς, δίκαιης ή άδικης…;

Οποιος είσαι, φαίνεται ξεκάθαρα ότι το παιδί σου κολυμπούσε και πέρασε με τα υπόλοιπα άπειρες ώρες προσπαθειών και θυσιών και σίγουρα κι αυτό ήταν μέρος πολλών επιτυχιών… Τι σε έκανε να “ακούσεις” τώρα το παιδί σου που δεν το άκουγες τόσα χρόνια…; Ποιον βλάπτεις με όλα αυτά νομίζεις;

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, τα ίδια παιδιά που ήταν μέρος της ομάδας σου και παρέμειναν να κυνηγήσουν για λίγο ακόμα τα όνειρα τους… Που τα βάζεις σε κίνδυνο να υποστούν διάλυση, ανασφάλεια, και σπιλώνοντας το τμήμα χάνουν ευκαιρίες που μπορεί κάποια απ’ αυτά να είχαν…

Σκέψου ότι ο κάθε άνθρωπος που συναντάς σε κάθε χώρο δεν μπορεί να σου δώσει τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που έχει ή του έχουν μάθει…

Δέξου λοιπόν ότι πήρες απ’ τον καθένα εκεί μέσα και μην ισοπεδώνεις τα πάντα γιατί σίγουρα κάποια στιγμή πανηγύρισες μαζί τους και δήλωνες “περήφανος”…

Αν λοιπόν όντως νοιάζεσαι για τα παιδιά και το καλό τους απλά ΣΕΒΑΣΟΥ τα…

Ως γονιός πολλές φορές πνίγηκα και δυσανασχέτησα με τα κακώς κείμενα του χώρου από το πιο μεγάλο κεφάλι ως και το πιο μικρό και πολλές φορές ήθελα να κάνω επανάσταση, όμως και πολλές φορές προπονητές και παιδιά μου χάρισαν στιγμές αμέτρητης συγκίνησης και χαράς οπότε δεν έχω παρά να τους σεβαστώ και να τους ευχαριστήσω…

Ενας περήφανος γονιός, που δεν κλείνει τα μάτια και τα αυτιά αλλά ακούει και δέχεται αυτό που μπορεί να συμβεί κάνοντας πρωταθλητισμό το παιδί του με απώτερο σκοπό να το μάθει να αγωνίζεται για τον εαυτό του…

“Ο Αθλητισμός είναι ένα κομμάτι της κληρονομιάς όλων των ανδρών και των γυναικών και η απουσία του θα άφηνε ένα κενό που δεν θα μπορούσε να αναπληρωθεί ποτέ.

Pierre de Coubertin”.

Μ.Χ.

NO Xanion

Rabona ad