Γιάννης Γέροντας: Ο υποψήφιος πρόεδρος της ομοσπονδίας άρσης βαρών στο athlitiko

Σπορ 16 Φεβ 2021, 12:49

Περίοδος εκλογών στις ομοσπονδίες είναι αυτός που ακολουθεί σε λίγες ημέρες από σήμερα και το athlitiko παρουσιάζει συνέντευξη ενός από τους υποψηφίους. Αυτός είναι ο Γιάννης Γέροντας ο οποίος μαζί με την κίνηση στην οποία είναι επικεφαλής, της ομάδας διάσωσης, όπως έχει ονομαστεί, διεκδικεί την ηγεσία της άρσης βαρών.

Ο κ. Γέροντας, που είναι κάτοικος Χανίων τα τελευταία χρόνια, προχωρά στη συνέντευξή του σε καταγγελίες οι οποίες είναι ιδιαίτερα σοβαρές και αφορούν την ομοσπονδία άρσης βαρών, ένα άθλημα το οποίο είναι γνωστό το τι συγκινήσεις και διακρίσεις έχει χαρίσει στον ελληνικό αθλητισμό. Αναφορές όπως, εκδικητική μανία που διακρίνει παράγοντες της παρούσας διοίκησης, προμήθειες οι οποίες δεν μπορούσαν ν’ αποδοθούν για την ανάληψη από τα Χανιά συγκεκριμένα ενός πανελληνίου πρωταθλήματος(!), για το γεγονός ότι έχουν απομείνει τρεις αθλητές όλοι κι όλοι στην άρση βαρών, είναι ανάμεσα σε αυτά που δεσπόζουν σε όσα αναφέρει ο κ. Γέροντας, ο οποίος όπως σημειώνει, στηρίζεται από εφτά Ολυμπιονίκες του αθλήματος, τους Λεωνίδη, Μήτρου, Τζελίλη, Σπύρου, Σαλτσίδη, Σαμπάνη και Χατζηιωάννου. «Απ’ όλους τους Ολυμπιονίκες που είμαστε εν ζωή, από τον παλαιότερο μας, τον Χρήστο Ιακώβου μέχρι εντεύθεν, είμαστε όλοι στο πλευρό της ομάδας διάσωσης της άρσης βαρών. Δεν υπάρχει ούτε ένας απέναντι μας, πλην του Πύρρου Δήμα, ο οποίος νομίζω ότι βρίσκεται σε πλάνη», τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Γέροντας ο οποίος είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες που είχαν διεξαχθεί στο Λος Αντζελες το 1984.

Να σημειωθεί ότι συνολικά στις εκλογές της ομοσπονδίας άρσης βαρών θα ψηφίσουν 38 σωματεία που θα είναι αυτά που θα εκλέξουν και το νέο ΔΣ. Οι εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 13 Μαρτίου στα Γιάννενα. 

Κύριε Γέροντα είσαστε υποψήφιος πρόεδρος στην ομοσπονδία άρσης βαρών…

Ακριβώς, είμαι ο επικεφαλής της ομάδας διάσωσης της άρσης βαρών. Ετσι ακριβώς λέγεται η κίνηση που έχουμε κάνει, μια κίνηση που ξεκίνησε από τους οκτώ Ολυμπιονίκες. Εμένα με κάλεσαν, δεν είχα την φιλοδοξία να γίνω πρόεδρος. Αλλά όταν εφτά θρύλοι του αθλήματος μου είπαν, έλα να μπεις επικεφαλής, δεν είχα άλλη επιλογή…

Ποιοι σας στηρίζουν;

Είναι ο Βαλέριος Λεωνίδης, ο Μήτρου, ο Τζελίλης, ο Σπύρου, ο Παύλος Σαλτσίδης, ο Σαμπάνης και η Γιάννα Χατζηιωάννου. Ο Λεωνίδης με τον Σαμπάνη και τον Σαλτσίδη με προέτρεψαν να μπω ως επικεφαλής. Δεν είχα την φιλοδοξία να γίνω πρόεδρος, απλώς το άθλημα έχει φτάσει σ’ ένα σημείο, που αν το πούμε στο μηδέν, εγώ θα έλεγα ότι είναι κάτω απ’ το μηδέν… Για μένα ήταν τιμή που αυτά τα παιδιά με επέλεξαν, με θεώρησαν ως τον παλαιότερο Ολυμπιονίκη που θα δεχόμουν να το κάνω. Παλαιότερος από μένα από αυτούς που είμαστε εν ζωή είναι ο Χρήστος Ιακώβου όπου δεν μπορούσε ν’ ασχοληθεί -γνωρίζουμε τι είχε συμβεί- και ο Νίκος Ηλιάδης, που αρνήθηκε να συμμετάσχει γιατί είπε ότι μένει μακριά.

Πείτε μας μερικά λόγια για εσάς.

Ημουν αθλητής του Μίλωνα. Αν και εκείνη την περίοδο δεν ήταν επαγγελματικά, θα μπορούσα να το πω ότι το έκανα επαγγελματικά το άθλημα της άρσης βαρών μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες. Εκεί κατάφερα να γίνω φιναλίστ, να πάρω το Ολυμπιακό δίπλωμα και κατά κάποιο τρόπο τα όνειρά μου ολοκληρώθηκαν. Πάντοτε όμως ήμουν κοντά στην άρση βαρών. Επίσης δούλεψα και σ’ ένα άλλο άθλημα, στο βόλεϊ. Εκεί ασχολήθηκα χάρη σ’ ένα πολύ μεγάλο προπονητή, τον Χιλμπέρτο Χερέρα, αλλά πάντοτε η άρση βαρών είναι η βάση και γι’ άλλα αθλήματα και σαν κίνηση έχουμε επιθυμία και διακαή πόθο όπως σε άλλες προηγμένες χώρες, να εξάγουμε το προϊόν και προς τ’ άλλα αθλήματα, που αποτελεί βάση φυσικής προετοιμασίας και κυρίως τη δύναμη και σε όλες τις εκδηλώσεις της δύναμης. Βέβαια, χρειάζεται και κάποια θεωρητική βοήθεια στους γυμναστές που θα πάνε, όπου νομίζω ότι θα πρέπει να είναι και καθηγητές φυσικής αγωγής, να γνωρίζουν καλά την εργοφυσιολογία και την βιομηχανική και να μαθαίνουν την κουλτούρα του αθλήματος που θα πάνε.

Η κίνηση που διεκδικεί τις εκλογές στην ομοσπονδία άρσης βαρών. Στο βάθος στη μέση, ο υποψήφιος πρόεδρος, Γιάννης Γέροντας.

Γιατί έχετε ονομάσει έτσι την κίνηση σας;

Να ρωτήσετε τ’ άλλα τα παιδιά, δεν την έβγαλα εγώ. Πραγματικά όμως το άθλημα απαιτεί αυτή τη στιγμή διάσωση στο σημείο που έχει φτάσει. Πλέον δεν υπάρχουν αθλητές… Εκτός από 2-3 αθλητές, στους άνδρες μας έχει μείνει μόνο ένας, ο Ιακωβίδης, ενώ στις γυναίκες είναι η Πεντέλη και η Πιπιλιαρίδου, δεν έχουμε τίποτε άλλο. Ο,τι είχαμε ως παραγωγή, εξαφανίστηκε. Αναγκάστηκαν πάρα πολλά παιδιά κι εγκατέλειψαν την άρση βαρών, όπως ένας πολύ σπουδαίος αθλητής, ο Στρουμπής του ΠΑΟΚ, οι αδελφοί Γαλιατσάτοι από την Κεφαλονιά, ο Μισακιάν, ένα πολύ σπουδαίο ταλέντο από τη Βόρεια Ελλάδα εξαφανίστηκε κι αυτός. Δηλαδή, άμα διαφωνούσαν οι σύλλογοι τους και έλεγαν “όχι” στην ομοσπονδία… Δημιουργήθηκε μία σμίκρυνση, μία ελαχιστοποίηση του αθλήματος.

Τα τελευταία χρόνια πρόεδρος στην ομοσπονδία είναι ο Πύρρος Δήμας, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ελληνική άρση βαρών. Τι κριτική ασκείτε ειδικότερα πάνω στον κ. Δήμα;

Τον ίδιο τον πρόεδρο, προσωπικά τον εκτιμώ, προερχόμαστε από τον ίδιο σύλλογο. Είχα πει και στον Γιάννη Σγουρό που ήταν τότε πρόεδρος στον Μίλωνα ότι είναι εξαιρετικός, να τον φέρουμε. Μπορώ να πω ότι αυτοί που τον περιστοιχίζουν… Θα σας πω ένα πράγμα που είναι μοναδικό: Απ’ όλη αυτή την ομάδα, της dream team που την έλεγαν τότε, με κανένα δε λέει καλημέρα ο Πύρρος! Μέσα στην ομοσπονδία δεν υπάρχει κανένα παιδί από αυτά. Οι κοντινοί συνεργάτες του, δηλαδή ο αρχηγικός πυρήνας της ομοσπονδίας, δεν έχουν σχέση με το άθλημα, ούτε καν με τον αθλητισμό. Κάποιο διάστημα άλλαξαν και το καταστατικό της ομοσπονδίας, κάτι που θεωρώ απρέπεια γιατί μέχρι τότε έγραφε ότι ένα μέλος ή ένας προπονητής εθνικής ομοσπονδίας δεν μπορεί να συνεργάζεται με άλλη ομοσπονδία. Κάποια στιγμή φαίνεται ότι του έτυχε μία πρόταση από την Αμερική -αυτή τη στιγμή έχει επιστρέψει γιατί σταμάτησε να συνεργάζεται με τους Αμερικανούς- αλλά άλλαξαν το καταστατικό ότι μπορεί να είσαι στην Ελλάδα πρόεδρος και στην Αμερική τεχνικός διευθυντής. Αυτό το πράγμα το είχα ονομάσει στην πρώτη ομιλία που είχαμε κάνει στο γήπεδο του Μίλωνα και εμφανιστήκαμε σαν ομάδα διάσωσης της άρσης βαρών ως τερατογένεση. Δε γίνεται αυτό το πράγμα… Δε μπορείς να βρίσκεσαι σε μία αντίπαλη ομάδα και να είσαι και κάπου αλλού πρόεδρος. Ηταν απών… Κατ’ ουσίαν, κατ’ εμέ, την πολιτική της ομοσπονδίας την χαράσσει ο κύκλος που βρίσκεται γύρω από τον Πύρρο, 3-4 ατόμων.

O νυν πρόεδρος της ομοσπονδίας, Πύρρος Δήμας.

Εκτός απ’ το γεγονός ότι θα θέλατε να φέρετε νέους αθλητές στην άρση βαρών, ποιους άλλους στόχους έχετε θέσει σαν κίνηση στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν;

Το στόχο μας τον έχουμε ετοιμάσει. Εχουμε κάνει αναπτυξιακό σχεδιασμό. Δεν τον δημοσιοποιούμε βέβαια γιατί δεν έχουμε πάρει ακόμα την ομοσπονδία για να δημοσιοποιήσουμε τέτοια πράγματα, είναι καθαρά δικά μας. Οπως ανακοινώσαμε όμως από την πρώτη φορά έχουμε πυλώνες που πρέπει ν’ ακολουθήσουμε. Ο πρώτος είναι ν’ αρχίσουμε την εξάπλωση του αθλήματος ώστε να μπορέσουν να ξανάρθουν νέα παιδιά, να ξανακάνουμε αγώνες γιατί δύο χρόνια δεν έχει γίνει ούτε ένας αγώνας στην άρση βαρών! Πώς θα κρατήσουμε παιδιά όταν δεν υπάρχουν αγώνες; Στην Κρήτη κάναμε κάποιους αγώνες που πολλές φορές ήταν ανεπίσημοι γιατί δεν ήταν στο καλαντάρι της ομοσπονδίας, τους κάναμε από μόνοι μας με προσωπική εργασία και έξοδα για να μπορέσουν τα παιδιά να θεωρούν ότι κάνουν αγώνα… Οταν πάρουμε την ομοσπονδία θα δημοσιοποιήσουμε τον σχεδιασμό μας στο διαδίκτυο. Ολοι οι άνθρωποι, οι προπονητές της άρσης βαρών, θα μπορέσουν να προσθέσουν, ή να πουν κάποια πράγματα με τα οποία να διαφωνούν. Το ζήτημα είναι να φτιάξουμε ένα σχέδιο προοπτικής το οποίο θα το ακολουθήσουμε. Ο δεύτερος πυλώνας είναι αυτό που σας είπα, ότι η άρση βαρών αποτελεί βάση φυσικής προετοιμασίας. Καλό είναι να κάνουμε κάποια σεμινάρια και να βελτιώσουμε την γνώση σε κάποια παιδιά ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε μία εξαγωγή του αθλήματος, πράγμα που θα του δώσει κάτι απ’ τη χαμένη του αίγλη.

Είσαστε αισιόδοξος για το αποτέλεσμα; Τα σωματεία θεωρείτε ότι μπορούν να σας στηρίξουν;

Πριν λήξει η εκλογή δεν μπορείς ποτέ να προδικάσεις ένα αποτέλεσμα. Νομίζω ότι θα τις πάρουμε τις εκλογές… Υπάρχουν πολλά σωματεία που δεν μιλούν γιατί οι άνθρωποι μετά παίρνουν τηλέφωνα -όχι ο πρόεδρος- οι παρατρεχάμενοι, οι τριγύρω! Ενοχλούν τους ανθρώπους. Πολλοί μας είπαν ότι, φτάνει πια, μας έχουν τρελάνει στα τηλέφωνα, δεν μπορούμε, δεχόμαστε πιέσεις! Πιστεύω ότι θα τις κερδίσουμε έστω και με μικρή διαφορά για να σωθεί και το άθλημα γιατί κυριολεκτικά αγωνιζόμαστε για τη διάσωση του αθλήματος. Εάν κάτσει κάποιος να δει απ’ όλους τους Ολυμπιονίκες που είμαστε εν ζωή, από τον παλαιότερο μας, τον Χρήστο Ιακώβου μέχρι εντεύθεν, είμαστε όλοι στο πλευρό της ομάδας διάσωσης της άρσης βαρών. Δεν υπάρχει ούτε ένας απέναντι μας, πλην του Πύρρου Δήμα, ο οποίος νομίζω ότι βρίσκεται σε πλάνη… Θα έπρεπε από μόνος του να δει δηλαδή πού έχει φτάσει το άθλημα και να πει, εντάξει παιδιά, ελάτε να βοηθήσετε. Και όχι να φέρνει μέσα γυρολόγους, παρατρεχάμενους και ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με το άθλημα…

Γιατί πιστεύετε με βάση αυτά που μας λέτε ότι έχει μπει σε αυτή τη διαδικασία ο Πύρρος Δήμας;

Διότι δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός στην ομοσπονδία. Δεν ασχολήθηκαν καν με αγωνιστικό πρόγραμμα. Υπήρχε μια εκδικητική μανία με οποιονδήποτε διαφωνούσε. Μετά, ο Πύρρος Δήμας έλειψε 1,5 – 2 χρόνια όπου ήταν στην Αμερική. Δε γίνονται αυτά τα πράγματα, στην Αμερική ξημέρωνε και εδώ νύχτωνε… Δεν μπορούσε ο ίδιος να επέμβει, έρμαιο των συνεργατών του. Υπήρχαν πάρα πολλά έξοδα παράστασης για το ΔΣ και για τα παιδιά δεν υπήρχε τίποτα… Σκεφτείτε, για κάτι αγώνες που είχαν γίνει -και αυτοί περιφερειακοί- έλεγαν ότι δεν είχαν λεφτά ούτε για μετάλλια. Εφτασαν στο σημείο αθλητές εθνικών ομάδων να μην έχουν φαγητό να φάνε και να πηγαίνουν στην ενορία του Αγίου Νικολάου στην Καλλιθέα και να τρώνε από το συσσίτιο της εκκλησίας. Οταν δε, ένας αθλητής από τους καλύτερους που είχαμε, ο Στάθης Στρουμπής του ΠΑΟΚ -ο ΠΑΟΚ είναι εναντίον της παρούσας διοίκησης- διαμαρτυρήθηκε και είπε ότι ήρθε απ’ τη Θεσσαλονίκη και έφτασε στο σημείο να τρώει στην ενορία, αντί να κάτσουν και να στεναχωρηθούν και να σκεφτούν πώς είναι δυνατόν τους αθλητές να τους ταΐζει το φιλόπτωχο ταμείο ενός ιερού ναού, τον τιμώρησαν και τον αφάνισαν απ’ το άθλημα. Και δεν είναι ο μόνος… Είναι πολλοί οι αθλητές αυτοί.

O κ. Γέροντας.

Τώρα, ένα άλλο ζήτημα έχει να κάνει με το ότι είναι δύσκολη αυτή η περίοδος για τις ομοσπονδίες… Θα θέλαμε το σχόλιό σας για τα γεγονότα που έχουν καταγραφεί το τελευταίο διάστημα και αφορούν άλλες ομοσπονδίες.

Οπωσδήποτε, ο παλαιοπαραγοντισμός και οι δεινόσαυροι που υπήρχαν μέσα σε αυτές τις ομοσπονδίες -και υπάρχουν βέβαια ακόμα- αυτοί δημιούργησαν ένα καθεστώς, το οποίο ρίζωσε βαθιά, πάνω από 40 χρόνια. Θεώρησαν πως το άθλημα είναι ιδιοκτησία τους χωρίς να ήταν ποτέ αθλητές. Γεύτηκαν πράγματα, τα οποία ούτε στα όνειρα και τη φαντασία τους θα έβλεπαν. Τόσα χρόνια εξουσίας δημιουργεί και την ανάλογη φθορά και έχουμε φτάσει εδώ που έχουμε φτάσει. Δεν θέλω να σχολιάσω γιατί σαν αθλητής που υπήρξα και υπηρέτησα τον ελληνικό αθλητισμό μέχρι και σε Ολυμπιακό επίπεδο, ντρέπομαι να σχολιάσω περαιτέρω γι’ άλλες ομοσπονδίες. Τα βλέπουμε, τα διαβάζουμε, δεν είναι ανάγκη να πούμε παραπάνω.

Προσωπικά, εσάς, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα κάνετε εφόσον κερδίσετε τις εκλογές και αναλάβετε την ομοσπονδία;

Επί προσωπικού δε μου αρέσει να μιλάω. Αυτό που θα κάνουμε εμείς, δηλαδή όλη η ομάδα μας και ο ίδιος ως επικεφαλής, θα είναι ο σχεδιασμός. Το δεύτερο μας μέλημα θα είναι να επαναφέρουμε ενότητα στο χώρο, να μαζέψουμε όλα τα παιδιά, αυτά τα οποία έχουν διασκορπιστεί και έχουν εξαφανιστεί και πρόσφεραν στην άρση βαρών. Σκεφτείτε ότι από τους 100 συλλόγους περίπου, έχουν μείνει 38 και κάποιοι άλλοι που δεν πρόλαβαν να μπουν στο μητρώο και για κάποιους λόγους δεν ψηφίζουν. Υπάρχει μια μεγάλη σμίκρυνση, μία αποδόμηση του αθλήματος. Το δυσκολότερο είναι να συνεφέρουμε το άθλημα από το να κερδίσουμε την ομοσπονδία! Θα την πάρουμε την ομοσπονδία. Μετά τι πρέπει να κάνουμε… Πρέπει όλοι μαζί ενωμένοι και όχι να καθόμαστε και να σκεφτόμαστε εξουσία και ποιος έχει τις θέσεις, να κάτσουμε να δουλέψουμε πολύ σκληρά. Οπως λένε και οι Λατίνοι, ubi concordia ibi victoria. Οπου η ενότητα και η νίκη… Και η νίκη θα είναι όταν συνεφέρουμε το άθλημα. Ενας τομέας είναι αυτός, η ανάπτυξη. Το σχεδιασμό της ανάπτυξης θα τον μάθετε εάν πάρουμε την ομοσπονδία, θα βγει στο διαδίκτυο μετά από δύο περίπου εβδομάδες και για άλλες δύο εβδομάδες θα δεχτούμε τους σχολιασμούς και τι θα έχουμε να προσθέσουμε, ή που διαφωνούν οι προπονητές και οποιοσδήποτε άνθρωπος του αθλήματος. Τα παιδιά που έρχονται να κάνουν άρση βαρών για να βελτιώσουν τη δύναμή τους ή τη σωματική τους κατάσταση, κάποια παιδιά μένουν στην άρση βαρών, κάποια άλλα συνεχίζουν στο άθλημα και βλέπουν την απόδοση που τους δίνει μία καλή φυσική προετοιμασία.

Πιστεύετε ότι στο μέλλον θα μπορούσε ξανά η χώρα μας να έχει τις διακρίσεις, αυτές τις επιτυχίες που είχε στο παρελθόν το άθλημα της άρσης βαρών;

Θα σας πω κάτι… Πρέπει να κάτσουμε να συγκρίνουμε καταστάσεις. Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε στην κορυφή του κόσμου, αλλά τουλάχιστον θα φύγουμε από τον πάτο που έχουμε φτάσει αυτή τη στιγμή. Ολα χρειάζονται βάθος χρόνου για να γίνουν, δεν μπορούμε από εδώ που έχουμε φτάσει, έχουμε φτάσει στις τελευταίες δυνάμεις παγκοσμίως, κάτι πρωτοφανές. Μια χώρα που είχε βγει παγκόσμια πρωταθλήτρια να έχει καταλήξει αυτή τη στιγμή στις τελευταίες θέσεις του κόσμου. Θα πούμε βέβαια το γεγονός που το επικαλούνται πολλοί, αυτό που συνέβη το 2008 μ’ εκείνο το θλιβερό περιστατικό του ντόπινγκ. Από τότε όμως πέρασαν 13 χρόνια… Επρεπε να είχαμε ανακάμψει. 13 χρόνια η ομοσπονδία αποδόμησε ακόμα παραπάνω το άθλημα. Πιστεύουμε ότι θα βελτιωθούμε. Τώρα, για να φτάσουμε εκεί, κοιτάξτε, εκεί υπήρχαν και αθλητές που είχαν έρθει έτοιμοι. Εμείς δεν θέλουμε να φέρουμε έτοιμους αθλητές, ούτε μπορούμε πλέον να το κάνουμε αυτό. Θέλουμε να παράξουμε, να μαζέψουμε ξανά τους αθλητές που άφησαν το άθλημα από την εκδικητική μανία και την αδιαφορία της ομοσπονδίας και μετά από 4 με 6 χρόνια σας λέω ότι θα δρέψουμε καρπούς. Μπορεί να μην είμαστε στην κορυφή του κόσμου, αλλά σε μία αξιοπρεπή θέση. Γιατί διεθνώς χάσαμε πλέον και την αξιοπρέπειά μας…

Γνωρίζουμε ότι είσαστε κάτοικος Χανίων τα τελευταία χρόνια, εάν κερδίσετε την ομοσπονδία, θα μετακομίσετε στην Αθήνα;

Μένω πολλά χρόνια στα Χανιά, αγαπάω αυτό τον τόπο, δραστηριοποιούμαι σε όλο τον αθλητισμό. Για να πάω στην Αθήνα, όχι, για ποιο λόγο; Δεν θέλω να φύγω από τα Χανιά, αγαπάω πολύ τα Χανιά. Θα πηγαινοέρχομαι στην Αθήνα όποτε χρειάζεται, αλλά πλέον έχει αλλάξει και ο επικοινωνιακός τρόπος και μπορούμε εύκολα να κάνουμε τηλεδιασκέψεις. Θα μπορούμε με αυτόν τον τρόπο να μειώνουμε και τα έξοδα, διότι εάν καθίσετε να δείτε στη Διαύγεια τι έξοδα έχουν γίνει για τους παράγοντες, θα πάθετε σοκ! Ολα τα λεφτά τα έχουν φάει σε μετακινήσεις, ταξίδια, προεκλογικά κλπ. Ακόμα και για τον πρόεδρο και στεναχωρήθηκα πολύ γι’ αυτό, έφτασαν σε αυτό το σημείο, να εργαζόταν στην Αμερική και τα εισιτήρια τα πληρώναμε απ’ τον προϋπολογισμό της ομοσπονδίας. Και για τα παιδιά δεν υπήρχε ούτε για ένα ζευγάρι παπούτσια… Δεν πληρωνόταν κανείς! Τίποτε άλλο δεν υπήρχε στην άρση βαρών…

Θυμόμαστε ότι πριν από καιρό είχε βρεθεί στα Χανιά ο Πύρρος Δήμας και είχε συναντηθεί με φορείς της πόλης προκειμένου να διοργανωθεί πανελλήνιο πρωτάθλημα. Γιατί δεν έγινε τελικά;

Εγώ προσωπικά το είχα κάνει. Με τον Πύρρο Δήμα είχαμε φιλία, τον θυμάμαι από μικρό παιδί στον Μίλωνα. Τον εκτιμώ, ακόμη τον αγαπώ. Δεν θέλω τους άλλους που έχει αναμαζέψει εκεί μέσα, πολιτικάντηδες στο χώρο, μας κατέστρεψαν! Ανθρωποι κατ’ επάγγελμα παράγοντες. Είχε έρθει στα Χανιά γιατί είχαμε σκοπό να διοργανώσουμε πράγματι ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα. Εμείς είχαμε όλη την ευγενή καλοσύνη, δυστυχώς όμως αποδείχτηκε ότι δεν ήθελαν να γίνει αυτό το πρωτάθλημα.

Ο Πύρρος Δήμας;

Οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν, αλλά και ο ίδιος… Γιατί είδαν ότι εμείς βρήκαμε χορηγούς, έτρεξε ο αντιδήμαρχος, ο κ. Μιχαηλακης, βρίσκοντας διαμονή, διατροφή, η δε κυρία, Λίνα Ψούνη, μίλησε στην ΑΝΕΚ. Η ομοσπονδία την ίδια στιγμή συνεχώς έλεγε ότι δεν υπάρχουν χρήματα, ενώ δεν έδινε χρήματα για μετάλλια, τα αγοράζαμε από την τσέπη μας. Είναι ντροπή να μην υπάρχουν -υποτίθεται- χρήματα για 30 μετάλλια… Εμφανίστηκαν κάποιοι από την ομοσπονδία και δη εξωδιοικητικοί παράγοντες, οι οποίοι νόμιζαν ότι από εδώ θα υπάρχει comission (προμήθεια)! Εδώ υπήρχε comission μόνο για τους αθλητές, οι αγώνες θα γινόντουσαν χωρίς να πληρώσουν οι αθλητές. Αυτό δεν άρεσε στην ομοσπονδία… Νομίζω ότι ήρθαν για βόλτα και δεν τους ενδιέφερε να κάνουν αγώνες και από’ κει και πέρα όλη η Κρήτη ήρθε σε ρήξη με την ομοσπονδία. Δεν θέλω να πω παραπάνω… Τελικώς δεν έγιναν αγώνες, αυτή είναι η απάντηση.

Ως κίνηση έχετε σκοπό να διοργανώνονται αγώνες στην Κρήτη;

Καταρχήν, κάθε χρόνο θα κάνουμε κάποια τουρνουά. Θα φροντίσουμε για την αναβίωση των Βενιζελείων. Κάποτε, το εθνικό στάδιο Χανίων, την ημέρα που γινόντουσαν τα Βενιζέλεια άρσης βαρών, κατακλύζονταν από κόσμο. Θα το κάνουμε αυτό και θα κάνουμε και μία ημερίδα, μία ή δύο ημερών, που θα είναι αφιερωμένη στην μνήμη μεγάλων Κρητικών ανδρών, όπως του Πέτρου του Κρητικού, του Pedro de Candia, του μεγάλου κατακτητή όπου λίγοι τον ξέρουν, αλλά εάν ανατρέξουμε στην παγκόσμια ιστορία θα νιώσουμε δέος για το πού κατάφερε να φτάσει αυτός ο άνθρωπος… Θα κάνουμε κι ένα διεθνή αγώνα και ήδη έχω προτάσεις από κάποια μέρη της Ισπανίας, όπως από την Βαλένθια που θα έρχεται κάθε χρόνο, τα Κανάρια Νησιά, τη Βιτόρια από τη χώρα των Βάσκων και θα δημιουργήσουμε ένα ομαδικό τουρνουά που θα είναι αφιερωμένο στη μνήμη κάποιου μεγάλου Κρητικού. Τα Χανιά θ’ αναβαθμιστούν πολύ στην άρση βαρών διότι αυτή η πόλη έχει και μεγάλη ιστορία στην άρση βαρών… Εάν θυμόμαστε, στη δεκαετία του ‘80, περίπου η μισή εθνική ομάδα αποτελείτο από Χανιώτες.

Ενα μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στα σωματεία;

Αυτά που είναι μαζί μας και αυτά που είναι απέναντι μας, να καταλάβουν ότι για να γλιτώσει το άθλημα πρέπει ν’ αλλάξει η κατάσταση. Αλλιώς δεν υπάρχει περιθώριο. Αυτοί που κατέστρεψαν κάτι, δεν μπορούν να το γλιτώσουν… Και έχω ακούσει και το εξής από πολλούς από κάποια άλλα σωματεία που μίλησαν με κάποιους συναγωνιστές μου, να το πούμε έτσι, είτε εγώ ο ίδιος, όπου έφτασαν στο σημείο να λένε ότι, ναι, βλέπουμε ότι το άθλημα είναι υπό διάλυση, αλλά εμείς έχουμε κάποια συμφέροντα και δε μας νοιάζει! Αυτό είναι τραγικό που άκουσα. Δεν θέλω ν’ αποκαλύψω τους ανθρώπους, τους έδωσα το λόγο μου ότι δεν θα το πω, απλώς σας λέω ότι είναι τραγικό ν’ ακούγεται αυτό το πράγμα…

Μάκης Καρτσωνάκης

karta antonis garden

Rabona ad