Δρικάκης: “Δηλώνω” Απόλλων και ένας… μπασκετικός που ασχολείται με το ποδόσφαιρο!

Απόλλων Face Control | 30 Ιανουαρίου 2017, 13:39

Ο Σταύρος Δρικάκης σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο athlitiko ανοίγει την καρδιά του μιλώντας για όλα τα θέματα που αφορούν τον ίδιο και το χανιώτικο αθλητισμό!

Ο “Σταύρος” όπως τον φωνάζουν οι πάντες στην κυριολεξία στα Χανιά μιλά για τη μεγάλη του καταρχήν αδυναμία, που δεν είναι άλλη από την ομάδα στην οποία ηγείται τα τελευταία 5 χρόνια, ο Απόλλωνας που κάθε χρόνο αποδεικνύει ότι κάνει ένα βήμα μπροστά. Επίσης, από τη συνέντευξή του δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η Ιωνία, ομάδα στην οποία επίσης προσφέρει τις υπηρεσίες του.

Το μπάσκετ στα Χανιά, το τοπικό ποδόσφαιρο με τα πλεονεκτήματα και τις ελλείψεις του, οι εκλογές στην ΕΠΣ Χανίων και τέλος η επιχείρησή του που “κλείνει” κοντά… τέσσερις δεκαετίες στα Χανιά, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από αυτή τη συνέντευξη, που είναι πραγματικά απολαυστική.

Ακολουθεί η συνέντευξη σχεδόν… 3000 λέξεων!

Να ξεκινήσουμε από το εξής: Είσαι… μπασκετικός ή ποδοσφαιρικός;

Είμαι ένας μπασκετικός που ασχολείται με το ποδόσφαιρο!

Το αναφέρουμε διότι πολύς κόσμος σε “γνώρισε” με την ασχολία σου στο μπάσκετ. Εχεις διατελέσει προπονητής και προσφέρει παραγοντικά στο χώρο, αποδεικνύεται όμως εξίσου ότι σου αρέσει και το ποδόσφαιρο, είναι έτσι;

Το ποδόσφαιρο μου άρεσε πάντα. Ακόμα και την εποχή που έπαιζα μπάσκετ ή ήμουνα προπονητής πήγαινα κι έβλεπα τοπικό και είχα ασχοληθεί μάλιστα κάποια στιγμή με τα διοικητικά της Ιωνίας για 7-8 χρόνια. Απλώς, στη φάση της ζωής μου τώρα, τα τελευταία 5 χρόνια, έχει κλείσει ο κύκλος μου όσον αφορά το μπάσκετ. Δεν έχω κάτι να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον γιατί το μεγάλο ενδιαφέρον για μένα ήταν η προπονητική όπου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπόρεσα να συνεχίσω έτσι όπως το ήθελα. Το μπάσκετ παραμένει η μεγάλη μου αγάπη στο να το παρακολουθώ και γενικά σαν άθλημα, αλλά έχω αφιερώσει την αθλητική μου ζωή τα τελευταία 5 χρόνια στην ομάδα της γειτονιάς μου, τον Απόλλωνα.

Εχεις άποψη, που η απάντηση ενδιαφέρει μάλιστα πολύ κόσμο, γιατί δεν έχουμε μπάσκετ στα Χανιά;

Είναι πολλοί οι παράμετροι για το ότι δεν έχουμε μπάσκετ στα Χανιά. Κάποιοι το ρίχνουν στο διοικητικό, το οποίο είναι το “εύκολο”, γιατί όποιος ασχολείται είναι κι ο εύκολος “στόχος”, αλλά θεωρώ ότι το πιο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα Χανιά, όπως και κάθε επαρχιακή πόλη, δεν μπορούν να κρατήσουν τα παιδιά στην ομάδα στην ώριμη ηλικία. Ξεκινάνε ας πούμε Β’ και Γ’ Λυκείου και ατονίζουν λόγω του ότι έχουν να διαβάσουν και μετά φεύγουν για σπουδές. Η μεγάλη όμως “πληγή”, που την έχω επισημάνει πάρα πολλά χρόνια προσωπικά είναι ότι τα παιδιά γυρνάνε 26 χρονών “βετεράνοι” και δεν έχουν όρεξη να ασχοληθούν ξανά με την ομάδα, αλλά θέλουν να πάνε να “χαλαρώσουν” σε ένα Εργασιακό ενώ 26 χρονών είναι μια τρομερή ηλικία για να παίξεις μπάσκετ. Φεύγουν, σταματάνε λόγω σπουδών στην Αθήνα, οι δυσκολίες της Αθήνας δεν τους αφήνουν να έχουν καθημερινότητα με προπονήσεις και από εκεί και πέρα όταν γυρνάνε, θεωρούν τον εαυτό τους… παλαίμαχο. Είναι δύσκολο δηλαδή να χτίσεις μια βάση στην οποία να κάνεις μετά τις προσθήκες που χρειάζεσαι.

Είναι απίστευτο πάντως ότι έχουν “πέσει” και συνεχίζουν να πέφτουν, τόσα πολλά χρήματα στο ποδόσφαιρο και δεν αξιώνεται μια προσπάθεια ώστε να γίνει το ίδιο και στο μπάσκετ κι όταν υπάρχουν δύο αξιοπρεπή κλειστά, ειδικότερα αυτό του Κλαδισσού για να γίνουν αγώνες. Να φτάσει αυτή η ομάδα Β’ Εθνική, Α2!

Και;

Και με τα… μισά χρήματα από αυτά που δίνονται στο ποδόσφαιρο!

Και; Το μετά… Αυτή η ομάδα για να στηθεί και εδραιωθεί θέλει κορμό. Αυτός ο κορμός θα αλλοιώνεται κάθε χρόνο, συνέχεια θα φεύγουν κάποιοι. Θα δώσω ένα παράδειγμα ενός πολύ καλού παίκτη που είχε πέρσι στο ανδρικό του ο Κύδωνας, το Νίκο Βλάχακη, που θεωρείται από τους καλούς παίκτες, από τα ταλέντα. Φέτος έχει σταματήσει γιατί πρέπει να διαβάσει. Δεν γίνεται, είναι πολύ δύσκολο. Ή θα πρέπει να φέρεις παιδιά και θ’ αναλώνεσαι κάθε χρόνο σε μεταγραφές ή θα πρέπει να φτιαχτεί μία βάση η οποία μπορεί να φτιαχτεί φέτος με τη “διάσπαση”. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λέω γιατί έχουν ενεργοποιηθεί παιδιά που θεωρούσαν τον εαυτό τους παλαίμαχο! Ισως η φετινή “διάσπαση” στο μπάσκετ…

Πώς την κρίνεις;

Δεν θα την κρίνω γιατί έχω φίλους κι από τη μια μεριά και από την άλλη και θέλω να μείνω ακριβώς στη μέση. Εχω την άποψή μου αλλά δεν θέλω να τη δημοσιοποιήσω ούτε να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Θα πω μόνο ότι είναι καλό, ίσως κάνει καλό στο μπάσκετ. Αν δηλαδή, το “δουν” και πάρουν τα θετικά το ότι έχουν δημιουργηθεί δύο ομάδες και έχουν ενεργοποιηθεί παιδιά τα οποία μέχρι πέρσι έπαιζαν στο Εργασιακό και φέτος από τις συνθήκες έχουν αναγκαστεί σε αυτό που έλεγα πριν, ίσως βγει κάτι καλό.

 

Ο ΑΠΟΛΛΩΝ

 

Πάμε τώρα και στο ποδόσφαιρο και ειδικότερα στον Απόλλωνα. Βλέπουμε ότι η ομάδα βήμα-βήμα έχει καταφέρει φέτος να βρίσκεται στον όμιλο τίτλου.

Είναι μια πραγματικότητα. Ολα ξεκίνησαν σε μια γιορτή. Εγινε μια κουβέντα ότι η ομάδα δεν θα μπορέσει να κατέβει στη Β’ κατηγορία λόγω οικονομιών δυσχερειών και συνθηκών. Βρέθηκαν κάποιοι ποδοσφαιριστές, φίλοι του γιου μου κι έγινε μια συζήτηση. Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε δειλά-δειλά, χωρίς φανφάρες και μεγάλα λόγια και νομίζω ότι κάνει τα βήματα σωστά και σταθερά, έτσι όπως πρέπει. Οποιος δει την πορεία μας τα τελευταία 5 χρόνια είναι σταθερά ένα βήμα πάνω. Εμείς αυτό θέλουμε να δημιουργήσουμε. Μια υγιή ομάδα σε όλες τις “φάσεις”, με τα προβλήματά της, που πάντοτε υπάρχουν σε ένα “σύνολο”, να μη “φεσώνει”, να δημιουργεί καλές συνθήκες για τα παιδιά και να ευχαριστιούνται αυτό που κάνουν, γιατί τα παιδιά και χαρτζιλίκι να παίρνουν δεν παύει να είναι ερασιτέχνες, η χαρά τους είναι να παίζουν ποδόσφαιρο σε σωστές συνθήκες. Τα βήματα όμως αυτά τα έχουν κάνει πολλές ομάδες και όχι μόνο ο Απόλλωνας.

stavros gios

Με τον γιο του, Γιώργο Δρικάκη. Πρωταθλητές στη Β’ Κατηγορία.

Ασφαλώς. Ενα στοιχείο που χαρακτηρίζει το τοπικό είναι ότι ασχολούνται άνθρωποι που είναι καλοί επιχειρηματίες και υγιείς οικονομικά.

Γι’ αυτό βλέπουμε άνοδο γενικά στο ποδόσφαιρο στα Χανιά και μεταξύ άλλων και (τις ομάδες) στις εθνικές κατηγορίες, αλλά και στο τοπικό, όπου δεν κρύβω ότι υπάρχει ένα τρομερό κλίμα μεταξύ των ομάδων. Εχουν φύγει τα παλιά μυαλά, είναι απειροελάχιστες έως καθόλου οι φασαρίες μεταξύ των ομάδων. Υπάρχει μια καλή σχέση και μετακίνηση παικτών από τη μια ομάδα στην άλλη. Τελικά, τους υγιείς, τους κρατάει η… υγεία. Γι’ αυτό και βλέπουμε κάθε χρόνο κάποιοι άνθρωποι να επενδύουν ή να κάθονται περισσότερο στο ποδόσφαιρο, γιατί βλέπουν υγιείς καταστάσεις. Οταν ένας άνθρωπος είναι υγιής στο μυαλό, σε αρρωστημένες καταστάσεις θα φύγει, δεν θα κάτσει…

Ποιο είναι το όραμά σου για τον Απόλλωνα; Αγωνιστικά βλέπουμε μία προσπάθεια… Είναι μήπως κάποιο γήπεδο, να δημιουργηθεί μια μεγάλη υποδομή, ίσως κάποιος παίκτης που θα παίξει σε εθνικές κατηγορίες; Τις έχεις σκεφτεί αυτές τις προοπτικές;

Αυτά τα πράγματα είναι, ναι, συνέχεια στο μυαλό σου αν θες να δημιουργήσεις. Το πρόβλημα του Απόλλωνα πρώτα απ’ όλα είναι ότι προέρχεται από μια γειτονιά η οποία πραγματικά έχει ελάχιστα πράγματα. Μια γειτονιά η οποία προσπαθεί να συντηρηθεί μέσω αθλητικών πάρκων του δήμου. Προσπαθούμε και αυτή τη στιγμή έχουμε μια Ακαδημία με 75 παιδιά σε ένα γηπεδάκι που δεν είναι καν 5 επί 5. Προσπαθούμε τουλάχιστον σε επίπεδο Ακαδημίας, γιατί στη μεγάλη ομάδα είναι ίσως λίγο δύσκολα, να μη χάσουμε το χαρακτήρα της γειτονιάς. Η ευχαρίστηση είναι να βλέπεις τα παιδιά να έρχονται με τα ποδήλατα, τα πόδια. Εχεις προπόνηση -στη δικιά μας περίπτωση- και βλέπεις μπλε εμφανίσεις να έρχονται και να τελειώνει η προπόνηση και να βλέπεις τα παιδιά με τις μπλε εμφανίσεις να πηγαίνουν στα σπίτια τους. Εμείς έχουμε καταφέρει αυτά τα παιδιά, της γειτονιάς, να μπορούμε να τους προσφέρουμε αυτό το ελάχιστο, να αθλούνται χωρίς άγχος, πίεση, κόστος, να το σημειώσουμε αυτό. Δεν έχουμε Ακαδημία η οποία χρεώνει τους γονείς. Ο Αη Γιάννης είναι μια “φτωχή” γειτονιά, με εργατικές κατοικίες, ελάχιστες επιχειρήσεις, με οικογένειες οι οποίες στο πλείστο είναι άνθρωποι της “υποδομής”, άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους ό,τι μπορούν στο σωματείο και εμείς ως σωματείο προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο για τη γειτονιά και τα παιδιά τους. Αυτό είναι το όραμα όσον αφορά την Ακαδημία. Για τη μεγάλη ομάδα, θεωρώ ότι όταν βάζεις ταβάνι, φρενάρεις τον εαυτό σου. Εμείς το “αφήνουμε” και κάθε χρόνο βλέπουμε για κάτι καλύτερο.

apollon

Σημαντικό κεφάλαιο αυτή τη στιγμή στη ζωή του η ομάδα του Απόλλωνα.

Πάντα στα πλαίσια του τοπικού; Δεν θα σ’ ενδιέφερε δηλαδή κάποια στιγμή να χτυπήσει η ομάδα την άνοδο στη Γ’ Εθνική;

Αυτό θέλει προϋποθέσεις.

Δεν είσαι αρνητικός.

Αρνητικός δεν είμαι ποτέ γιατί σαν άνθρωπος δεν θέλω να μένω στάσιμος. Οπότε, αυτό συνοδεύεται και σαν φιλοσοφία σε ό,τι κάνω στη ζωή μου. Αυτό όμως θέλει προϋποθέσεις. Μια ομάδα που δεν έχει δικό της γήπεδο ή πολλούς οικονομικούς παράγοντες από πίσω, νομίζω ότι η επιτυχία μιας ομάδας μπορεί να είναι η “καταστροφή” ενός ατόμου. Οπότε, καλύτερα να το πάμε έτσι όπως πρέπει.

 

Η ΙΩΝΙΑ

 

Πάμε και στο κεφάλαιο της Ιωνίας, η οποία βρίσκεται κάτω από τη δική σου “αγκαλιά”.

Εχω ασχοληθεί κάποια πολύ καλά χρόνια στην Ιωνία ως παράγοντας. Με επιτυχίες τότε όπως η κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, ένας αγώνας απέναντι στους Ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού που θα μου μείνει αξέχαστος. Οταν λοιπόν έγινε μια πρόταση από τον Αλέξη Παλιουδάκη που είναι προπονητής τώρα στην ομάδα να γίνει επαναδραστηριοποίηση του σωματείου δεν μπορούσα να μείνω αμέτοχος. Το σίγουρο είναι ότι το κεφάλαιο της Ιωνίας άνοιξε, δεν θα κλείσει, αλλά η ευχή μου είναι να το πάρουν οι άνθρωποι οι οποίοι ανδρώθηκαν στην Ιωνία. Δεν θέλω να έχω δύο σωματεία. Δεν είναι η βλέψη μου αυτή. Απλώς ήθελα να τους δώσω το κίνητρο, με τη φετινή επαναδραστηριοποίηση της ομάδας, να ‘ρθουν να πάνε την ομάδα που αγαπάνε.

stavros karagounis

Με τον Γιώργο Καραγκούνη, από την επίσκεψη του τελευταίου στον “Σταύρο Σπορ”.

Εν είδει αστείου, στο ερώτημα Ιωνία ή Απόλλων, είσαι… Απόλλων;

Ναι. Δεν χωράει συζήτηση. Θα ήταν και ντροπή εκ μέρους μου, γιατί δεν κρύβω ότι μαζί με μένα είναι και κάποια παιδιά τα οποία προσπαθούν πάρα πολύ γι’ αυτή την ομάδα. Αφανείς, αλλά προσφέρουν πάρα πολλά. Την ομάδα την “τρέχουν” στην καθημερινότητα, στο 70%, αυτά τα παιδιά και θα ήταν από μένα αν μη τι άλλο ανέντιμο να “πουλήσω” αυτή την προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει μαζί. Απλώς, στην Ιωνία έδωσα το πρώτο βήμα για να ‘ρθουν κάποιοι και να κάνουν τα επόμενα.

Κι αν δεν έρθουν, Σταύρο;

Αν δεν έρθουν δεν θα διαλύσει, απλώς ίσως να μη φτάσει ποτέ σ’ αυτά που πρέπει να φτάσει. Τα πράγματα είναι απλά. Δεν θα φτάσει γιατί δεν είναι εύκολο να έχεις δύο καρπούζια, μόνο γι’ αυτόν τον λόγο.

 

ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΠΣΧ

 

Πριν μας είπες για τα θετικά στοιχεία που έχει το τοπικό ποδόσφαιρο. Υπάρχει στον αντίποδα κάποιο αρνητικό;

Το αρνητικό είναι στα πλαίσια των γηπεδικών εγκαταστάσεων. Τα γήπεδα δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση. Συντηρούνται καθαρά από τα σωματεία και νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του τοπικού σε πρώτη φάση είναι γενικώς οι γηπεδικές εγκαταστάσεις, όχι μόνο ο αγωνιστικός χώρος, αλλά τα αποδυτήρια κλπ. Πάμε σε γήπεδα π.χ. που δεν έχουν ντους. Δεν φταίνε οι ομάδες γι’ αυτό αλλά είναι πρόβλημα. Το άλλο είναι ότι θα πρέπει κάποια στιγμή οι παράγοντες να βάλουμε κι ένα μέτρο, στις δύσκολες εποχές που ζούμε, ένα μέτρο όσον αφορά τις κινήσεις που κάνουμε. Θα ‘θελα να δω παράγοντες οι οποίοι δεν θα επενδύουν μόνο σε ποδοσφαιριστές, αλλά και γενικά στην ομάδα.

diafimisi

Ο “Σταύρος Σπορ” βρίσκεται μεταξύ άλλων και στα γήπεδα της Σούπερ Λιγκ.

Είναι κι ένα θέμα αυτό που “καίει” γενικά το ποδόσφαιρό μας γιατί σε συνδυασμό με τις 4 ομάδες μας που είναι στις εθνικές κατηγορίες αποδεικνύεται το πόσο “γυμνό” είναι το ποδόσφαιρο στα Χανιά σε επίπεδο γηπεδικών υποδομών.

Αυτό ακριβώς. Θα μπορούσα να τονίσω ότι έχουμε ένα μοναδικό αθλητικό κέντρο στη Μοναχή Ελιά το οποίο δεν είναι στην κατάσταση που πρέπει να ‘ναι. Εχουμε ένα γήπεδο, το ξερό, το οποίο δεν αξιοποιείται. Θα πει κανείς, οι εποχές είναι πάρα πολύ δύσκολες και τα κονδύλια είναι περιορισμένα έως καθόλου, το δέχομαι, το ασπάζομαι. Αλλά, το πλάνο μας σε αυτό το κομμάτι πρέπει να είναι να δώσουμε στα παιδιά την ευκολία για πιο σωστή άθληση.

Για τις εκλογές στην ΕΠΣ Χανίων όλοι γνωρίζουμε ότι έγινε μεγάλος ντόρος. Ουσιαστικά οι εκλογές της Ενωσης εξελίχθηκαν στις πιο “διαφημισμένες” σε όλη την Ελλάδα! Ποια η άποψή σου;

Ηταν εκλογές που έγιναν σε τεντωμένη κλωστή θα έλεγα. Ευτυχώς, άσχετα από το τι ακούγονται, θεωρώ, ότι φτάσαμε ακριβώς στο “όριο”… Θα μπορούσε ένα κλικ πάνω να ‘χει χαλάσει τα πάντα. Θεωρώ ότι “γλιτώσαμε” οριακά. Και λέω ότι “γλιτώσαμε” οριακά, όχι με το αποτέλεσμα -μη γίνει παρερμηνεία- απλώς “γλιτώσαμε” οριακά, νομίζω αυτό τα καλύπτει όλα. Σε αυτές τις εκλογές υπήρχε κίνδυνος να διαλύσουν οικογένειες, ομάδες… Θεωρώ ότι έχει λήξει και όσο πιο γρήγορα το ξεχάσουμε όλοι, τόσο πιο καλά θα είναι.

Υπάρχουν αλλαγές στο ποδόσφαιρο; Εχει αλλάξει μια ηγεσία μετά από πολλά χρόνια και έχουν έρθει καινούργια.

Κακά τα ψέματα, θεωρώ ότι όλοι όσοι ασχολούνται είναι με βάση ότι θέλουν το καλό του χανιώτικου ποδοσφαίρου. Αυτό ‘θελαν οι πριν, αυτό θέλουν και οι μετά. Ολοι προσπαθούν γι’ αυτό. Λάθη θα γίνουν. Είχαν γίνει και θα γίνουν. Η θεωρία μου λέει ότι όποιος ασχολείται με τα κοινά, όλοι του βρίσκουν λάθη. Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να λέμε και τα καλά των ανθρώπων που ασχολούνται ή που ήταν πριν και ασχολούνταν ή που είναι τώρα και ασχολούνται. Τα λάθη είναι για να γίνονται, οπότε μην είμαστε αυστηροί μόνο στα λάθη, να ‘μαστε και λίγο επιεικείς και να σκεφτόμαστε ότι κάποιοι έχουν προσφέρει ή κάποιοι προσφέρουν.

 

Ο “ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΠΟΡ”

 

Είσαι από τις σπάνιες περιπτώσεις επιχειρηματιών που σε φωνάζουν και σε γνωρίζουν με το μικρό σου όνομα. Πού το αποδίδεις αυτό;

Ισως από την ονομασία, το… Σταύρος Σπορ. Οχι… Είμαι αυτός που είμαι όσα χρόνια και να περάσουν. Θέλω να ‘μαι πολύ κοντά στον κόσμο, όχι στους πελάτες, στον κόσμο γενικά. Ενώ έχω σεβασμό απέναντι σε όλο τον κόσμο δεν θα ‘θελα ποτέ να είμαι ο “τυπικός”. Δεν θέλω να είμαι “τυπικός”, θέλω να είμαι “ο ουσιαστικός”. Δεν ξέρω, έτσι μου βγαίνει, έτσι είμαι. Δεν πρόκειται ν’ αλλάξει αυτό. Το γουστάρω που με φωνάζουν με το μικρό μου όνομα. Το να ‘σαι “κύριος” δεν είναι μόνο στην προσφώνηση, είναι στην ουσία. Οπότε, προτιμώ να ‘μαι Σταύρος και να ‘μαι “κύριος” από το να ‘μαι κύριος Δρικάκης και να μην είμαι “κύριος”!

stavros oikogeneia

Με τις δύο αγαπημένες του γυναίκες, τη σύζυγό του και την κόρη του.

Μίλησέ μας για την επιχείρηση Σταύρος Σπορ. Πόσα χρόνια είναι πια;

36! Ξεκινήσαμε το 1980. Μην πούμε την ιστορία. Ξεκίνησε λίγο αναγκαστικά η ιστορία του μαγαζιού. Ηταν πρόβλημα επιβίωσης τότε που ανοίξαμε το μαγαζί. Εγώ ξεκίνησα στα 17 μου. Το μαγαζί για μένα, για μας, για όλη μου την οικογένεια και αυτή που είχα και αυτή που έχω -και το λέω γιατί είχα μια οικογένεια μαζί με τη μάνα μου και την αδερφή μου και έχω μια οικογένεια ακόμα μαζί με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου- προσπαθούμε για το καλύτερο. Προσπαθούμε το καλύτερο για τη δουλειά μας, την κοινωνία, τους πελάτες μας. Κάνουμε λάθη, τα λάθη δεν μπορείς να τ’ αποφύγεις όπως είπα και πριν όταν ασχολείσαι, αλλά θέλω να πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο όσον αφορά το κοινωνικό μας πρόσωπο σαν επιχείρηση απέναντι στην κοινωνία των Χανίων.

karta antonis garden
craft coffee bar
arcana