Είχε προηγηθεί σχεδόν ένας χρόνος αγωνιστικής απραξίας. Ο Γκάλης είχε αγωνιστεί για τελευταία φορά στις 18 Οκτωβρίου 1994, με τη φανέλα του Παναθηναϊκού απέναντι στους Αμπελόκηπους στο Μετς, σε ένα παιχνίδι που έμελλε να αποτελέσει την τελευταία του εμφάνιση στα παρκέ.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1995 έβαλε ο ίδιος τον επίλογο, αποστέλλοντας στα ΜΜΕ την ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιούσε ότι αποχωρεί από το μπάσκετ. Δεν έκρυψε μάλιστα την πικρία του για τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε η καριέρα του, σημειώνοντας ότι θα ήθελε να σταματήσει μέσα στο γήπεδο.

Η ιστορία είχε ήδη γραφτεί. Από την άφιξή του στην Ελλάδα το 1979 και τον Αρη μέχρι την ολοκλήρωση της πορείας του στον Παναθηναϊκό, ο Γκάλης άλλαξε τα δεδομένα του ελληνικού μπάσκετ.

Κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα και επτά Κύπελλα Ελλάδας, αναδείχθηκε πέντε φορές πρώτος σκόρερ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, όμως πάνω απ’ όλα συνέδεσε το όνομά του με τη μεγάλη αλλαγή του ελληνικού μπάσκετ σε επίπεδο Εθνικής ομάδας.

Το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987 και το ασημένιο δύο χρόνια αργότερα στη Γιουγκοσλαβία αποτελούν δύο από τις κορυφαίες στιγμές μιας εποχής που έφερε το μπάσκετ σε κάθε ελληνικό σπίτι.

Σήμερα, 31 χρόνια μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής του, η 29η Σεπτεμβρίου παραμένει η ημερομηνία που έκλεισε και επίσημα ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.