Σαν σήμερα, πριν από 39 έτη, η Εθνική μπάσκετ ανδρών ανέβαινε στην κορυφή της Ευρώπης. Η παρέα εκείνων των ανθρώπων συνεχίζει να αποτελεί έμπνευση για όσους πιστεύουν ότι η δύναμη της θέλησης μπορεί να μετατρέψει το όνειρο σε πραγματικότητα.

Μέσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι και οι αθλήτριες της Εθνικής γυναικών οι οποίες βρίσκονται στα Ιωάννινα για το καλοκαιρινό καμπ και το τουρνουά “Βάσω Μπεσκάκη” και παρακολούθησαν μαζί με τον προπονητή της ομάδας, Νίκο Καμπούρη, και την τζένεραλ μάνατζερ Εβίνα Μάλτση τα τελευταία λεπτά του τελικού της 14ης Ιουνίου 1987.

Τι θα έκαναν αν ήταν στη θέση του Αργύρη Καμπούρη; Τι σκέφτονται βλέποντάς τον στη γραμμή των βολών; Ποιες οι ιστορίες που έχουν ακούσει από τους γονείς τους που έζησαν την επιτυχία της Εθνικής το 1987; Πόσο έχει εμπνεύσει τη δική τους γενιά αυτή η επιτυχία, ακόμη κι αν δεν την έχουν ζήσει;

Οι τρεις Κρητικοπούλες της Εθνικής γυναικών τοποθετήθηκαν σχετικά. Αναλυτικά όσα είπαν…

➺ Ελεάννα Χριστινάκη: «Νιώθω ότι εκείνη τη στιγμή ο κ. Αργύρης δεν σκεφτόταν “πρέπει να βάλω αυτές τις βολές”. Επειδή βλέπω τον κ. Αργύρη και στο ΣΕΦ, θεωρώ ότι έχει μία άλλη φιλοσοφία ζωής που είναι ανώτερη από ένα παιχνίδι.»

➺ Ιωάννα Κριμίλη: «Γιατί όχι να μην κάνουμε κι εμείς μελλοντικά κάτι μεγάλο; Το μπάσκετ γυναικών ανεβαίνει συνεχώς στην Ελλάδα, υπάρχει πολύ ταλέντο και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να πιστέψουμε σε εμάς από τώρα που παίζουμε στα φιλικά παιχνίδια στα Γιάννενα.»

➺ Ρένια Καρλάφτη: «Η θέληση και η αγάπη μπορεί να φέρει όλο τον κόσμο μαζί. Γίναμε όλοι ένα! Και αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό. Η αγάπη για το άθλημα, η αγνή αγάπη για το άθλημα, να δουλεύεις γιατί το αγαπάς, να παίζεις γιατί το αγαπάς, για τον συμπαίκτη σου, για τους προπονητές σου, για την Ελλάδα είναι κάτι το οποίο μπορεί να φέρει τις επιτυχίες, τις χαρές και να τις ζήσεις μαζί με τους άλλους. Γιατί είναι πολύ καλύτερο να τις ζήσεις με τους άλλους παρά μόνος σου!»