«Απόρροια ομαδικής δουλειάς η ατομική διάκριση»

Εκτός συνόρων | 6 Ιουνίου 2026, 18:54

«Θα χαιρόμουν περισσότερο αυτά τα ατομικά επιτεύγματα αν η ομάδα έπαιρνε πρωτάθλημα και κύπελλο» δηλώνει η Ελεάννα Χριστινάκη επιχειρώντας μία μίνι ανασκόπηση της σεζόν.

Kritiko Ergastiri

Η διεθνής Χανιώτισσα γκαρντ του Ολυμπιακού, Ελεάννα Χριστινάκη, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή Woman to woman του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και μίλησε για την ανάδειξή της ως η καλύτερη Ελληνίδα παίκτρια στην Α1 Γυναικών, τις ατομικές της διακρίσεις, καθώς και τη σεζόν που ολοκληρώθηκε. Αναλυτικά όσα είπε…

Για το αν φέτος ήταν η χρονιά της: «Δεν νομίζω. Θα χαιρόμουν περισσότερο αυτά τα ατομικά επιτεύγματα αν η ομάδα έπαιρνε πρωτάθλημα και κύπελλο. Αυτές οι διακρίσεις είναι μια επιβράβευση της δουλειάς και της προσπάθειας που έχω καταβάλει όλα αυτά τα χρόνια.

Από εκεί και πέρα, δεν είναι κάτι παραπάνω. Αν είχαμε καταφέρει να πάρουμε τίτλους, θα ήμουν πολύ πιο χαρούμενη. Για να επιτευχθούν αυτά, εκτός απ’ την πολύ σκληρή δουλειά που έχω ρίξει, παίζει ρόλο και το ότι βρίσκομαι σε έναν πολύ καλό σύλλογο, σε μια ομάδα που με βοηθούν πολύ οι συμπαίκτριες και οι προπονητές μου.

Όταν πετυχαίνεις τέτοια ατομικά επιτεύγματα σε ένα ομαδικό άθλημα, δε μπορείς να τα καταφέρεις αν δεν υπάρχει μια πολύ καλή πασέρ, μια πολύ καλή σκρίνερ και άλλα πολλά. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα. Είναι συνολική προσπάθεια και τους ευχαριστώ πολύ. Αν μπορούσα να επιλέξω όμως, θα προτιμούσα να παίρνει τίτλους η ομάδα κι ας μην είχα πάρει τις ατομικές διακρίσεις.»

Για τη φετινή σεζόν του Ολυμπιακού: «Ήταν από τις καλύτερες χρονιές στην Ευρώπη. Εμείς περάσαμε στους “16” του EuroCup, ο Αθηναϊκός ήταν φιναλίστ και στο… τσακ δεν κατέκτησε τη διοργάνωση, ο Παναθηναϊκός, επίσης, ήταν εξαιρετικός και βρέθηκε στους “8”. Ανεβαίνουν όλες οι ομάδες.

Σαν Ολυμπιακός, τα πήγαμε καλύτερα στην Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα δεν καταφέραμε να “πρωταγωνιστήσουμε” όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ανεβαίνει πάρα πολύ το επίπεδο του μπάσκετ γυναικών και εγώ χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.

Το ότι ανεβαίνουν οι υπόλοιπες ομάδες και όλοι πρέπει να δουλέψουμε ακόμα περισσότερο, θα μας εξελίξει. Θα γίνουμε πολύ καλύτερες παίκτριες, πολύ καλύτερες ομάδες και, με τη δουλειά αυτή, θα είναι πολύ καλύτερη και η Εθνική Γυναικών.

Επίσης, οι καλύτερες Ελληνίδες παίκτριες επιστρέφουν στην Ελλάδα και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό. Εύχομαι να συνεχίσουν να επενδύουν οι ομάδες ακόμα περισσότερο. Να επενδύουν και στις ακαδημίες ώστε να υπάρχει και νέα γενιά.»

Για τη δυναμική του Ελληνικού πρωταθλήματος σε σχέση με άλλα ανά την Ευρώπη: «Δεν νιώθω πια ότι το δικό μας πρωτάθλημα υστερεί πάρα πολύ από άλλα πρωταθλήματα. Εννοείται πως δεν έχουμε φτάσει ακόμα το επίπεδο της Ισπανίας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, αλλά είμαστε κι εμείς πιστεύω μέσα στα 5-6 καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης πλέον. Για αυτό και βλέπουμε εξαιρετικές ξένες και Ελληνίδες πολύ υψηλού επιπέδου να έρχονται να παίζουν στην Ελληνική λίγκα.»

Για το τι να περιμένουμε από την ίδια την επόμενη σεζόν: «Θα ήθελα να βοηθήσω την ομάδα να πετύχει τους στόχους της. Έχουμε αλλάξει πάρα πολλές παίκτριες, θα έχουμε επτά καινούργιες παίκτριες αν δεν κάνω λάθος.

Ο ρόλος μου θα πρέπει να είναι ακόμα πιο ηγετικός. Δουλεύω πάρα πολύ στο να προσθέσω πολλά πράγματα στο παιχνίδι μου και έχω αυτούς τους μήνες την πολυτέλεια να μπορώ να κάνω όσες προπονήσεις θέλω ώστε να το καταφέρω αυτό, λόγω ότι δεν έχουμε Ευρωμπάσκετ.

Το θέμα είναι να γινόμαστε όλοι καλύτεροι. Γίνεται αυτή η ανανέωση στον Ολυμπιακό και οφείλουμε κι εμείς που είμαστε περισσότερα χρόνια στην ομάδα να βοηθήσουμε τα νέα κορίτσια να προσαρμοστούν και να πρωταγωνιστήσουν κι εκείνα.

Πρέπει να υπάρχει συνοχή και χημεία στην ομάδα ώστε να μπορέσει να πετύχει και να είμαστε ανταγωνιστικές. Σίγουρα θα θέλουμε κάποιους μήνες προσαρμογής, αλλά δε θα είμαστε και οι μοναδικοί.»

Για την κορυφαία στιγμή στην καριέρα της: «Η καλύτερη στιγμή ήταν το 2017 που πήραμε την τέταρτη θέση με την Εθνική ομάδα. Είναι κάτι που δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Δεν έχουμε ξαναζήσει κάτι τέτοιο.

Τα περισσότερα παιδιά που το ζήσαμε εκεί αντιληφθήκαμε τι χρειάζεται για να πετύχει μία ομάδα. Να βάζεις το “εγώ” σου κάτω απ’ την ομάδα, να αποδέχεσαι τον ρόλο σου… Είχαμε φοβερά υψηλού επιπέδου αθλήτριες που στελέχωναν την ομάδα τότε. Μόνο μαθαίναμε.

Μάθαμε… όσο μπάσκετ δεν έχουμε μάθει όλη μας την καριέρα. Για εμάς τις πιο μικρές ήταν σαν “θησαυρός” εκεί. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έπρεπε να μάθεις να παίζεις με εμπειρία που είχε η Μάλτση και η Καλτσίδου.

Είδαμε τι πάει να πει ηγετικότητα. Πήραμε πράγματα τα οποία τα κρατάμε για μία ζωή. Εύχομαι κι εμείς τώρα πια στη νέα γενιά, που θεωρούμαστε οι μεγάλες πλέον, να καταφέρουμε κάποια στιγμή το ίδιο και να έχουν τα νέα κορίτσια την ευκαιρία να βιώσουν αυτά που ζήσαμε εμείς.»

Για το τι θα άλλαζε στην καριέρα της άμα είχε αυτήν τη δυνατότητα: «Πολλά πράγματα θα ήθελα ν’ αλλάξω. Ωστόσο, ακόμα και όλες οι λάθος επιλογές που μπορεί να έχω κάνει με βοήθησαν στο να γίνω αυτό που είμαι τώρα. Αν τα άλλαζα μπορεί να μη βρισκόμουν εδώ που είμαι τώρα και να ήμουν κάτι άλλο.

Το πολύ σημαντικό για ‘μένα ήταν πως ακόμα και οι λάθος επιλογές μου με βοήθησαν να γίνω πολύ καλύτερος άνθρωπος, να δω τη ζωή διαφορετικά, όπως και οι τραυματισμοί που είχα. Μόνο καλύτερη νιώθω ότι με έκαναν. Καμιά φορά πρέπει να ασπαζόμαστε τις δυσκολίες και να λέμε πως εκείνη τη στιγμή όντως γινόμαστε καλύτεροι.»

Για το ποια παίκτρια έχει ως πρότυπο: «Δεν είναι πολλές. Θα πω την Άλμπα Τόρενς, την οποία έτυχε να έχω συμπαίκτρια στη Βαλένθια. Μιλάμε για μια απ’ τις πιο επιτυχημένες παίκτριες στην Ευρώπη. Τότε που είχα πάει ήταν τραυματισμένη και επανερχόταν.

Διαπίστωσα με πόσο γλυκό τρόπο μπορούσε να μεταφέρει το μήνυμα που ήθελε. Είδα ένα πολύ διαφορετικό στυλ ηγετικότητας, το οποίο δεν το είχα ξαναδεί. Μου έκανε τρομακτικά καλή εντύπωση, και μπασκετικά.

Αυτή η μεταδοτικότητα με τη νέα γενιά και η υποστηρικτικότητα ήταν κάτι που μ’ έχει συγκλονίσει στη ζωή μου. Η Άλμπα είχε πάντα το ότι μπορούσε να σε κάνει κι εσένα καλύτερη ώστε να πετύχει η ομάδα σου. Δεν το είχα ξαναδεί σε τόσο μεγάλο βαθμό.»

Για το τι σημαίνει το μπάσκετ για την ίδια: «Είναι τρόπος ζωής. Το αγαπώ πολύ και μου έχει “ανοίξει” πάρα πολλές πόρτες.»

Rabona ad