Ο μέχρι πρότινος πρωταθλητής τεχνικής κολύμβησης του ΝΟΧ, που συνεχίζει από το πόστο του προπονητή, εξηγεί τους λόγους που τον ώθησαν στην απόφαση να σταματήσει από την ενεργό δράση, ενώ… ξετυλίγει και το κουβάρι της σημαντικής του πορείας στο άθλημα.
Αναλυτικά τα όσα είπε στο koe.org.gr:
Για την απόφαση του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση όντας Παγκόσμιος πρωταθλητής: «Έχοντας φτάσει στην ηλικία των 28, καταλαβαίνω πως δεν υπάρχει στον αθλητικό χώρο και ειδικά στην τεχνική κολύμβηση κάποια επιβράβευση γι’ αυτό που έκανα. Σκεφτόμουν να σταματήσω από το 2015, όμως το ότι το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2016 γινόταν στο Βόλο μου έδωσε κίνητρο να συνεχίσω για άλλη μια χρονιά. Η καριέρα μου έκλεισε με τον ιδανικότερο τρόπο, στο αποκορύφωμά της. Είχα δουλέψει πολύ γι αυτήν την επιτυχία. Είμαι σε όλους του τελικούς του συγκεκριμένου αγωνίσματος (σ. 400μ. Επιφάνεια) τα τελευταία χρόνια, απλά φέτος είχαμε δουλέψει καλύτερα».
Για το έναυσμα που τον ώθησε στην τεχνική κολύμβηση: «Ο αδελφός μου είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος και ασχολήθηκε με την τεχνική κολύμβηση μετά από οκτώ χρόνια κλασικής κολύμβησης. Ένα χρόνο πριν ξεκινήσω κι εγώ είχα πάει για ποδηλασία αλλά ένα ατύχημα που είχα στο δρόμο με το ποδήλατο έκανε τους γονείς μου να με τραβήξουν ξανά στο κολυμβητήριο. Έχοντας ως πρότυπο τον αδερφό μου ξεκίνησα κι εγώ. Μου άρεσε πάρα πολύ με το πέδιλο. Ήταν κάτι το οποίο το αγαπήσαμε και μείναμε εκεί».
Για τις καλύτερες του στιγμές στην πλούσια καριέρα του: «Έχω κρατήσει πάρα πολλές στιγμές. Είχα ως πρότυπο έναν Ιταλό αθλητή, τον Στέφανο Φιτζίνι, ο οποίος είχε τα παγκόσμια ρεκόρ. Σίγουρα το 2016 ήταν το αποκορύφωμα για εμένα, ενώ και το 2009 που είχα χάσει το χρυσό μετάλλιο για 60 κλάσματα του δευτερολέπτου από τον Φιτζίνι που είχα σαν πρότυπο ήταν μια πολύ καλή χρονιά. Μάλιστα εκείνη τη χρονιά είχα ξεκινήσει πολύ αργά προετοιμασία, το Δεκέμβριο. Επίσης ως πρότυπο είχα τον αδερφό μου Γιάννη, με τον οποίο το 2008 κατακτήσαμε δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Έγκερ. Το 2005 που ήταν η δεύτερή μου χρονιά στους Έφηβους, κατάφερα να πάρω σε πέντε αγωνίσματα πέντε μετάλλια. Μάλιστα είχαν πει ότι ήμουν ο πρώτος Έλληνας που το πετυχαίνει».
Για το υψηλό επίπεδο που βρίσκεται η τεχνική κολύμβηση που διαπρέπει σε ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους αγώνες: «Το επίπεδο είναι πάρα πολύ καλό και όσο πάει βελτιώνεται. Και πιο παλιά κάποιοι αθλητές που έχουν σταματήσει είχαν εξαιρετικές επιδόσεις. Ο αδερφός μου είχε παγκόσμια ρεκόρ, ενώ και η Στέλλα Κουκουβίτη είχε το πρώτο ευρωπαϊκό ρεκόρ το 2003. Γενικά η νέα γενιά έχει ανέβει επίπεδο».









