Η ενασχόλησή του με την ομάδα από τις Καλύβες αφορά τις Ακαδημίες, όπου εστιάζει κιόλας σε όλα όσα λέει. Από εκεί και πέρα, ρωτήσαμε τον Κοσμαδάκη για την εμπειρία του Πλατανιά, τα όσα βίωσε στην ομάδα ειδικότερα πέρσι τη χρονιά του πικρού υποβιβασμού από τη Σούπερ Λιγκ. «Εγιναν λάθος επιλογές, διοικητικές, μεταγραφικές και γενικότερα πιστεύω ότι την τελευταία χρονιά, όσο και να το θέλαμε όλοι μας, δεν λειτούργησε σχεδόν τίποτα σωστά από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο μέσα στην ομάδα», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Κωστής Κοσμαδάκης, που σε ερώτηση για την επόμενη μέρα του Πλατανιά, η άποψη του είναι ότι η ομάδα θα ξαναβρεί το δρόμο της…
Μετά τον Πλατανιά έχεις επιστρέψει στην ομάδα του χωριού σου, τον Τιτάνα. Πώς αποφάσισες αυτή την επιστροφή;
Ο Τιτάν είναι η ομάδα του χωριού μου, που είναι οι Καλύβες. Η ενασχόλησή μου με τον Τιτάν είναι πιο ενεργή τον τελευταίο χρόνο, διότι πέρσι ειδικότερα με το να είμαι στον Πλατανιά δεν μπορούσα να προσφέρω τ’ αναμενόμενα και αυτά που ήθελα. Φέτος, έχει γίνει μια πολύ καλή και ποιοτική προσπάθεια, ιδίως στον τομέα των Ακαδημιών, αλλά και στην πρώτη ομάδα που αγωνίζεται στο Α’ τοπικό και έχει μια αξιόλογη πορεία μέχρι στιγμής. Η ενασχόλησή μου είναι ως επί το πλείστον στην Ακαδημία, ένα κομμάτι στο οποίο έχω την τεχνογνωσία και την εμπειρία να βοηθήσω τα μέγιστα για να γίνουν κάποια πράγματα σωστά και ωραία, όπως έχει ήδη ξεκινήσει να γίνεται. Υπάρχει μια τρομερή οργάνωση σε ό,τι αφορά αυτό το κομμάτι. Μέχρι στιγμής, έχουμε γύρω στα 65 – 70 παιδάκια, που είναι ενεργά στην ομάδα και διαθέτουμε τέσσερις ομάδες, μπαμπίνι, προτζούνιορ, τζούνιορ και προπαίδες. Στόχος μας είναι την επόμενη τριετία να φτάσουμε τα 100 παιδιά, γιατί στις Καλύβες και γενικότερα στον Αποκόρωνα είμαστε, ας πούμε, “μονοπώλιο” στις Ακαδημίες. Πέραν της Κορωνίδας δεν υπάρχει άλλη ομάδα που ν’ “απορροφά” αυτά τα παιδιά. Ο ίδιος αλλά και γενικότερα το συμβούλιο έχουμε πέσει με πολλή όρεξη για δουλειά, γίνονται πράγματα και θα γίνουν ακόμα περισσότερα και ευελπιστούμε σε μια ανάλογη συνέχεια.
Οπως είπες και η πρώτη ομάδα καταγράφει μία καλή πορεία στην Α’ κατηγορία. Ποιο είναι το σχόλιό σου;
Η πρώτη ομάδα έχει χαράξει το δρόμο της, κάνοντας μια πολύ καλή πορεία μέχρι στιγμής. Υπάρχει το συμβούλιο των “μεγάλων”, γιατί υπάρχει άλλο για τις Ακαδημίες, ούτως ώστε να υπάρχει μια μεγαλύτερη ευελιξία. Γίνεται μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια, απλά το πρόβλημα που έχω παρατηρήσει, ασχολούμενος ενεργά με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, είναι ότι έχει χάσει την ουσία του διότι δαπανώνται πολλά χρήματα ενώ δεν θα έπρεπε να γίνεται αυτό το πράγμα σε παίκτες κτλ. Υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να εστιάσουμε σ’ αυτό. Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο είναι πλέον μια μικρογραφία του επαγγελματικού. Βέβαια, είναι διαφορετικά τα οικονομικά επίπεδα, τα μεγέθη, δεν το συζητάμε, απλά το θέμα είναι ότι δεν είναι αυτή η ουσία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και του αθλητισμού. Δηλαδή, κάπου χάνεται η μπάλα και το μετρό. Ας μας πουν κατευθείαν ότι το Α’ τοπικό κτλ. είναι μια ημιεπαγγελματική κατηγορία, ενώ κανονικά δεν θα έπρεπε να ισχύει αυτό το πράγμα. Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα με τις μεταφορές και δεν υπάρχουν πολλοί ποδοσφαιριστές στην επαρχία κι έτσι αναγκάζονται να έρχονται από τα Χανιά ώστε να στελεχώνουν ομάδες της επαρχίας, αλλά αυτό το πράγμα πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή ή τουλάχιστον να μειωθεί αισθητά, με τα χρήματα που δαπανώνται στο τοπικό ποδόσφαιρο. Καλύτερα να επενδυθούν σε ενέργειες, όπως κάνουμε εμείς στον Τιτάν ως προς τις Ακαδημίες, τις υποδομές και τα γήπεδα, εκεί είναι το μέλλον του ποδοσφαίρου. Αν δεν έχεις σωστό γήπεδο, με σωστές εγκαταστάσεις, άρτια εξοπλισμένο, με προπονητές κτλ., δε νομίζω ότι θα μπορούσες να προχωρήσεις, κάποια στιγμή θα τελματώσει η κατάσταση και όλο αυτό θα έχει αυτό ημερομηνία λήξης.
Υπηρέτησες τον Πλατανιά για κάποια χρόνια σε διοικητικά πόστα. Το μεγάλο ερώτημα, που παραμένει μέχρι και σήμερα επίκαιρο, είναι γιατί η ομάδα πήρε την κατιούσα ξαφνικά όταν τα δύο προηγούμενα χρόνια βρέθηκε μια ανάσα από την έξοδο στην Ευρώπη;
Ποικίλουν οι τρόποι που οδηγήθηκε εκεί η κατάσταση. Σίγουρα, είναι πάρα πολύ στενάχωρο. Εγιναν λάθος επιλογές, διοικητικές, μεταγραφικές και γενικότερα πιστεύω ότι την τελευταία χρονιά, όσο και να το θέλαμε όλοι μας, δεν λειτούργησε σχεδόν τίποτα σωστά από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο μέσα στην ομάδα. Ο κ. Μαθιουλάκης, όπως τον έζησα την τελευταία χρονιά από κοντά, ήταν να σκάσει, αν τον έπιανες από τη μύτη θα έσκαγε! Ηταν πολύ φορτισμένος, πιεσμένος και στεναχωρημένος από όλη την κατάσταση. Δυστυχώς, δεν επιτεύχθηκε πέρσι ο στόχος της παραμονής, αλλά όπως είπαμε μια ομάδα πρέπει να βρίσκει το δρόμο της και σίγουρα δε χάνεται. Ο Πλατανιάς έχει δείξει φέτος σημάδια ανάκαμψης στην Β’ κατηγορία, πηγαίνοντας καλά, έχει αξιόλογους παίκτες και καλό προπονητή, ανθρώπους που βρίσκονται στην ομάδα και την αγαπάνε. Εχει δημιουργήσει ένα καλό σύνολο, δεν ξέρω αν θ’ ανέβει φέτος κατηγορία. Μακάρι ν’ ανέβει, γιατί τα Χανιά χρειάζονται, λείπει ένα χρόνο ολόκληρο μια ομάδα από την Α’ Εθνική, κάπου το συνηθίσαμε τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω ότι κάτι καλό πάει να γίνει στην ομάδα, αναγεννιέται από τις στάχτες της σιγά-σιγά. Παρέμεινε ένας κορμός νεαρών παικτών όπου είναι πάρα πολύ όμορφο να τους βλέπεις να παίζουν. Εχω παρακολουθήσει κάποια παιχνίδια, ιδίως από την τηλεόραση γιατί στο γήπεδο δεν έχω καταφέρει να πάω λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Θεωρώ ότι ο Πλατανιάς θα ξαναβρεί το δρόμο του. Εχει τις υποδομές, ανθρώπους που τον αγαπάνε, που τον στηρίζουν, έχει το γήπεδο και το προπονητικό κέντρο που είναι ένα από τα καλύτερα σε όλη την Ελλάδα και αυτό το λέω μετά λόγου γνώσης γιατί πήγα σε πάρα πολλά μέρη και είδα πολλά γήπεδα όσο ήμουν στον Πλατανιά.
Εν τέλει, πώς περιγράφεις την εμπειρία που βίωσες στον Πλατανιά;
Ηταν μια αξέχαστη εμπειρία, σίγουρα πρωτόγνωρη, πολύ όμορφη. Ημουν πάρα πολύ τυχερός που έζησα από κοντά κάτι τέτοιο και στα καλά και στα άσχημα του Πλατανιά. Σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η εμπειρία κατά τη διάρκεια της ζωής μου. Ηταν πολύ σημαντικό για ένα νέο άνθρωπο, γιατί όταν ασχολήθηκα με την ομάδα ήμουν 24 ετών και σταμάτησα στα 28. Δούλεψα στην ΠΑΕ, συνάντησα ανθρώπους, καταστάσεις, εμπειρία ζωής δεν το συζητάμε…
