legea hor

÷

Συνεντεύξεις

Προεστάκης: Αυτά είναι τα όνειρά μας για τη Δόξα

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχωρεί στο athlitiko ο Στέλιος Προεστάκης, μιλώντας εφ’ όλης της ύλης για τα θέματα που αφορούν τη Δόξα Παχιανών.

Ο διοικητικός παράγοντας μίας από τις πιο ιστορικές ομάδες στα Χανιά μιλά για τη φετινή χρονιά, χαρακτηρίζοντας την πολύ επιτυχημένη, τις Ακαδημίες και τη λήξη της συνεργασίας με το Calcetto, το όραμα της δημιουργίας ενός ιδιόκτητου γηπέδου, αλλά και στον "μοναδικό" κύριο Παύλο Μαυράκη, την ψυχή της ομάδας, τον άνθρωπο στον οποίο το χανιώτικο ποδόσφαιρο οφείλει πάρα πολλά...

Εκλεισε μία ακόμη σεζόν για τη Δόξα όπου η ομάδα είχε τη διαφορά σε σχέση με τα περασμένα χρόνια ότι πήρε μέρος στον όμιλο παραμονής. Αυτό ήταν ίσως για σας ένα αρνητικό γεγονός;

Οχι, ήταν ένα φυσιολογικό γεγονός. Εξάλλου, όπως ξέρετε, η συμμετοχή μας στον όμιλο τίτλου χάθηκε στο μπαράζ και μάλιστα στην παράταση. Δεν έχει τόσο σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι για μια ακόμη χρονιά η Δόξα προέβη σε ανανέωση του ρόστερ της, παίζοντας με παιδιά κάτω από 20 χρονών. Ως ομάδα είχαμε μ.ο. ηλικίας τα 17-18 χρόνια. Ο τερματοφύλακας μας είναι 15 και οι περισσότεροι παίκτες στην 11άδα, ο κορμός της ομάδας, είναι από παιδιά που έχουν ξεκινήσει από τις Ακαδημίες μας. Δεν νομίζω ότι είναι πισωγύρισμα ότι δεν μπήκαμε στον όμιλο τίτλου και θεωρώ ότι ήταν μια ακόμη επιτυχημένη σεζόν και εύχομαι και του χρόνου να είναι το ίδιο, εάν όχι να πάμε κι ακόμα καλύτερα. Δε νομίζω όμως ότι υπάρχει παράπονο από κάποιον. Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι από το προπονητικό τιμ. Οι άνθρωποι έδωσαν για μια ακόμη χρονιά το κάτι παραπάνω. Ο Τσομπάνογλου έχει κάνει τρομερή δουλειά στην ομάδα. Αυτό θα είναι ένα πλήγμα για του χρόνου (ότι φεύγει), αλλά θεωρώ ότι πρέπει σιγά σιγά με τη σειρά του να ανανεώσει τις παραστάσεις του, πηγαίνοντας σε μια ομάδα που θα μπορούσε να πάει για πρωτάθλημα και να αγωνιστεί σε μια μεγαλύτερη κατηγορία. Εμείς δεν έχουμε αυτούς τους στόχους σαν ομάδα. Οι στόχοι μας είναι οι Ακαδημίες μας και να μπορεί η ομάδα να απαρτίζεται από δικούς μας παίκτες και μικρούς σε ηλικία.

Ως διοίκηση κάποια στιγμή δεν έχετε σκεφτεί να επιδιώξετε ενδεχομένως σε κάποια άνοδο; Σας έχει περάσει από το μυαλό, ως σκέψη έστω;

Θεωρώ ότι έχουμε κάνει ήδη μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Το να έχεις μία ομάδα στο τοπικό που να πρωταγωνιστεί, εννοώντας να πηγαίνει καλά και να τη σέβεται ο αντίπαλος, έχοντας τα δικά της παιδιά, αυτό είναι ένα βήμα το οποίο πολύ δύσκολα μπορούν να το κάνουν άλλες ομάδες. Για μας αυτό είναι μια τεράστια επιτυχία. Δεν θεωρούμε δηλαδή επιτυχία το να διεκδικήσουμε τον τίτλο και να βγούμε στην Γ’ Εθνική και να ξαναγυρίσουμε πίσω διαλυμένοι, χωρίς ομάδα. Εμείς θέλουμε να μείνουμε "εκεί". Στη διοίκηση είμαστε 12 άτομα όπου όλοι μας είμαστε πολύ ενεργοί κι αυτό είναι το μυστικό της Δόξας Παχιανών. Ολοι είμαστε παλιοί ποδοσφαιριστές της ομάδας που αγαπάμε το σήμα της Δόξας και το ποδόσφαιρο γενικά ως άθλημα. Αρκετοί από εμάς δεν βλέπουμε ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, αλλά μόνο τη Δόξα Παχιανών! Αυτό ίσχυε πάντοτε στη Δόξα. Ακόμα και η προηγούμενη διοίκηση αποτελούταν από ανθρώπους που αγαπούσαν πάρα πολύ την ομάδα. Το όραμά μας είναι κοινό. Να μπορούν τα παιδιά της γειτονιάς μας να έχουν ένα υγιές περιβάλλον και να μπορούν να παίζουν ποδόσφαιρο στις κατάλληλες συνθήκες σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Εμείς είμαστε και θα συνεχίσουμε, ερασιτέχνες. Αγαπάμε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και το υποστηρίζουμε όσο μπορούμε κι αυτό το κάνουμε με έργα και όχι με το να δώσουμε χρήματα σε έναν ποδοσφαιριστή μιας μεγαλύτερης κατηγορίας και να έρθει να παίξει για μας.

Kenga panigirismoi

Πράγματι, δύναμη της Δόξας ήταν ανέκαθεν οι Ακαδημίες της. Μάλιστα, δεν είναι και λίγοι οι ποδοσφαιριστές που έχουν φτάσει να παίξουν σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Η Δόξα Παχιανών επειδή όπως ξανάπα ήταν πάντοτε μια ομάδα που ασχολούταν με τις υποδομές της, αυτό βοήθησε και το χανιώτικο ποδόσφαιρο ώστε να υπάρξουν κάποιοι καλοί ποδοσφαιριστές. Τόσο η τωρινή, όσο και οι παλαιότερες διοικήσεις, είχαμε πάντοτε στο μυαλό το πώς θα καταφέρουμε τα παιδιά να παίξουν ποδόσφαιρο χωρίς να επηρεάζονται από άλλους παράγοντες. Οταν εμείς ήμασταν ποδοσφαιριστές, η δική μου γενιά, ήταν πολύ σημαντικό να έχουμε έναν άνθρωπο μαζί μας που υπάρχει και τώρα και μιλάω για τον κ. Παύλο. Ο κ. Παύλος είναι ο ποδοσφαιρικός πατέρας της διοίκησης αλλά και των ποδοσφαιριστών, των παλαιότερων, αλλά και των τωρινών. Είναι ο ιδρυτής της ομάδας, το Α και το Ω της ομάδας. Ενας άνθρωπος που θα επηρεάσει και τις επόμενες γενιές να σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο. Ο κ. Παύλος είναι αυτός που μας έχει μάθει σωστά πράγματα για το ποδόσφαιρο και εμείς με τη σειρά μας προσπαθούμε να τα μεταδώσουμε στα παιδιά.

Τι έχει συμβεί με το θέμα των Ακαδημιών και της συνεργασίας με το Calcetto;

Σε αυτό που έλεγα νωρίτερα ότι εμείς πρέπει να δημιουργούμε τις νέες συνθήκες για να μπορούν τα παιδιά να παίξουν ποδόσφαιρο κάτω από σωστές προϋποθέσεις, πριν από 10 χρόνια περίπου προχωρήσαμε σε μία σωστή επιλογή να κάνουμε συνεργασία με το Calcetto και με τον Νότη Ματιγάκη. Ο Νότης βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα στο να πετύχει τους στόχους της και να ανεβάσει το επίπεδό της, τόσο με τη δουλειά του, όσο και με τις γνώσεις του πάνω στο ποδόσφαιρο. Αυτή η συνεργασία κατά τη γνώμη, αλλά θεωρώ και όλης της διοίκησης, ήταν πολύ επιτυχημένη διότι όλα αυτά που είχαμε ζητήσει από τη δική μας πλευρά έγιναν και με το παραπάνω. Οπως κι από την άλλη, από την πλευρά του Νότη Ματιγάκη, θεωρώ ότι αυτό που ζητούσε από μία ομάδα για να συνεργαστεί, το πήρε. Γενικά θεωρώ ότι και για τις δύο πλευρές ήταν μια πολύ επιτυχημένη συνεργασία, η οποία ήρθε το πλήρωμα του χρόνου κι έφτασε στο τέλος της με πολύ καλά αποτελέσματα. Και οι δύο μεριές, αν και δεν το θεωρώ έτσι, "κερδίσαμε" από αυτή τη συνεργασία. Τώρα είμαστε πιο έμπειροι... Εμείς, ώστε να κάνουμε τις δικές μας Ακαδημίες σαν Δόξα Παχιανών και χωρίς κάποια άλλη συνεργασία με σχολή ποδοσφαίρου και ο Νότης να κάνει το καλύτερο δυνατό για τον ίδιο και για την ομάδα του, διότι θεωρώ ότι το Calcetto δεν είναι μονάχα μια σχολή ποδοσφαίρου πλέον, αλλά μια ομάδα.

doxa znto

Τώρα, αντιμετωπίζει ενδεχομένως κάποια δυσκολία η Δόξα στο να συγκροτήσει νέα Ακαδημία;

Σίγουρα, το να ξεκινάς κάτι από την αρχή όταν στηρίζεσαι ή υποστηρίζεσαι από έναν εξωτερικό, ας πούμε, παράγοντα, δεν είναι κάτι εύκολο. Για μας είναι μια μεγάλη πρόκληση. Εχουμε ξεκινήσει ήδη να δουλεύουμε το "αύριο", έχοντας κάνει ήδη τις πρώτες μας κινήσεις και επαφές. Εχουμε κλείσει ήδη τους προπονητές μας και το γηπεδικό,  τις ώρες δηλαδή στα γήπεδα και να μπορούμε να κάνουμε προπόνηση. Νομίζω ότι είμαστε σε καλό δρόμο.

Σκεφτήκατε ποτέ να προχωρήσετε στη δημιουργία κάποιου ιδιόκτητου γηπέδου;

Το έχουμε σκεφτεί, βέβαια. Κατά περιόδους έχουμε φτάσει πάρα πολύ κοντά στο να φτιάξουμε ένα δικό μας γήπεδο. Είναι το πρώτο πράγμα που έχουμε στο μυαλό μας. Στα Παχιανά υπήρξε κάποτε ένας χώρος που "έπαιξε", στον Ατλα, που δεν υπάρχει τώρα. Ηταν μια ιδέα της προηγούμενης διοίκησης, του Νίκου Βουρλάκη και όλοι μας  προσπαθήσαμε κάτι να κάνουμε αλλά δεν τα καταφέραμε. Κατά περιόδους έχουμε ασχοληθεί με κάποια γήπεδα στα Χανιά που αυτή τη στιγμή δεν έχουν πλαστικό, είναι δηλαδή ακόμα με χώμα. Εχουμε προσπαθήσει μέσω του Δήμου να τα αξιοποιήσουμε εμείς, σε συνεργασία βέβαια με το Δήμο έχοντας κάποια προτεραιότητα με την προϋπόθεση ότι θα βάλουμε κάποια δικά μας χρήματα, αλλά να έκαναν φυσικά προπόνηση και άλλες ομάδες. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος ελεύθερος χώρος. Είμαστε στο ψάξιμο. Υπάρχει ένας χώρος που ανήκει σε ιδιώτη, αλλά δεν είναι κάτι σίγουρο.  Είναι όμως ο πρώτος μας στόχος. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να οργανωθούμε σαν ομάδα και να φτιάξουμε πολλά τμήματα υποδομών, να απασχολήσεις αρκετούς προπονητές και να έχεις ένα καλό αποτέλεσμα.

Κλείνοντας, ένα σχόλιο για τον κ. Παύλο Μαυράκη, για τον οποίο δεν είναι μονάχα η πολύ μεγάλη προσφορά του στη Δόξα. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που αποτελεί σύμβολο για το χανιώτικο ποδόσφαιρο και αυτό είναι κάτι που το αναγνωρίζει όλη η κοινότητα του χανιώτικου ποδοσφαίρου...

Θεωρώ ότι ο κ. Παύλος δεν είναι ένας άνθρωπος της Δόξας Παχιανών. Είναι άνθρωπος, ένας κύριος, που έχει βοηθήσει το χανιώτικο ποδόσφαιρο, κατά τη γνώμη μου, όσο κανένας άλλος. Εχει διδάξει ήθος στους ποδοσφαιριστές και τους παράγοντες των άλλων ομάδων. Με τον τρόπο του έχει μεγαλώσει και γαλουχήσει παιδιά σαν πατέρας και όχι σαν προπονητής ή παράγοντας. Ολα αυτά από μόνα τους λένε πολλά. Από προσωπική μου εμπειρία με αυτόν τον άνθρωπο... Δεν μπορώ να μιλήσω άλλο (σταματά πολύ συγκινημένος)...